Wat is Theatersport?
Een veelgestelde wedervraag hierop is vaak: 'Kent u de Lama’s van de tv?' Zo ja, dan is de uitleg simpel, want zij doen ook aan improvisatie en daar gaat het bij Theatersport om. Het is een improvisatie voorstelling met humor, drama, cabaret, muziek, soap, een lach en een traan, dans en ga zo maar door. Het publiek heeft hierin een grote inbreng. Zij geven namelijk de suggesties, waarmee de theatersporters een scene maken. 'Noem een locatie'... 'noem een emotie'... Ook wordt er vaak fantasie dingen gevraagd. Zoals een titel van een (nog) niet bestaand verhaal ("de groene wc-pot") of een (nog) niet bestaand voorwerp. Je kunt het zo gek niet bedenken, of het wordt wel aan het publiek gevraagd. Kortom, de spelers weten van tevoren niet wat ze zullen spelen.
Het draait om improvisatie!
Spelvormen
Een scene wordt altijd gespeeld in een bepaalde spelvorm. Een voorbeeld van zo'n vorm is 'woord op, woord af' Voor iedere speler wordt aan het publiek een woord gevraagd. Vervolgens spelen de theatersporters de scene. Elke keer als het woord van een speler genoemd wordt, moet hij/zij af. Wordt het woord daarna weer genoemd, dan komt hij/zij weer op. Het is leuk om daar mee te spelen: speler op, speler af. Het geeft vaak een hilarische wendingen in het verhaal van de scene. Een speler mag niet zijn eigen woord noemen. Zo zijn er nog vele vormen te noemen, waarin de theatersporter getraind wordt.
Voorstellingen
Een veel voorkomende vorm van een theatersport voorstelling is de wedstrijd. Ingrediënten voor dit spektakel zijn: een podium, twee teams, een jury en per scene een aantal door het publiek gegeven suggesties voor de karakters, de plaats van handeling, de emotie etc. Hilariteit en actie zijn gegarandeerd, want juist de volkomen onbevangenheid waarmee gespeeld wordt levert de meest lachwekkende en ontroerende scènes op. De scènes worden beoordeeld door een jury... is het publiek het niet eens met het oordeel? (en dat gebeurt eigenlijk altijd) dan laten zij dit zien door de rechters te bekogelen met natte sponsen Zijn de toeschouwers ontroerd of geraakt door een scene, dan kunnen zij een rode roos op het podium gooien.
Verder komt het voor dat een team een lange vorm speelt. Dit is een stuk met een begin, een midden en een eind en voortdurende verrassingen tussendoor, natuurlijk weer op basis van suggesties van het publiek. Een voorbeeld is De Vloer Op. De spelers krijgen dan van de regisseur een dilemma. Bijvoorbeeld: Je bent politieagent en je hebt je man dronken en verkleed als vrouw in de kroeg aangetroffen. Wat zeg je tegen haar als hij thuis komt? Vanaf dat moment spelen de spelers de scene aan de hand van improvisatie verder. Niemand die weet hoe het afloopt!
Een veelgestelde wedervraag hierop is vaak: 'Kent u de Lama’s van de tv?' Zo ja, dan is de uitleg simpel, want zij doen ook aan improvisatie en daar gaat het bij Theatersport om. Het is een improvisatie voorstelling met humor, drama, cabaret, muziek, soap, een lach en een traan, dans en ga zo maar door. Het publiek heeft hierin een grote inbreng. Zij geven namelijk de suggesties, waarmee de theatersporters een scene maken. 'Noem een locatie'... 'noem een emotie'... Ook wordt er vaak fantasie dingen gevraagd. Zoals een titel van een (nog) niet bestaand verhaal ("de groene wc-pot") of een (nog) niet bestaand voorwerp. Je kunt het zo gek niet bedenken, of het wordt wel aan het publiek gevraagd. Kortom, de spelers weten van tevoren niet wat ze zullen spelen.
Het draait om improvisatie!
Spelvormen
Een scene wordt altijd gespeeld in een bepaalde spelvorm. Een voorbeeld van zo'n vorm is 'woord op, woord af' Voor iedere speler wordt aan het publiek een woord gevraagd. Vervolgens spelen de theatersporters de scene. Elke keer als het woord van een speler genoemd wordt, moet hij/zij af. Wordt het woord daarna weer genoemd, dan komt hij/zij weer op. Het is leuk om daar mee te spelen: speler op, speler af. Het geeft vaak een hilarische wendingen in het verhaal van de scene. Een speler mag niet zijn eigen woord noemen. Zo zijn er nog vele vormen te noemen, waarin de theatersporter getraind wordt.
Voorstellingen
Een veel voorkomende vorm van een theatersport voorstelling is de wedstrijd. Ingrediënten voor dit spektakel zijn: een podium, twee teams, een jury en per scene een aantal door het publiek gegeven suggesties voor de karakters, de plaats van handeling, de emotie etc. Hilariteit en actie zijn gegarandeerd, want juist de volkomen onbevangenheid waarmee gespeeld wordt levert de meest lachwekkende en ontroerende scènes op. De scènes worden beoordeeld door een jury... is het publiek het niet eens met het oordeel? (en dat gebeurt eigenlijk altijd) dan laten zij dit zien door de rechters te bekogelen met natte sponsen Zijn de toeschouwers ontroerd of geraakt door een scene, dan kunnen zij een rode roos op het podium gooien.
Verder komt het voor dat een team een lange vorm speelt. Dit is een stuk met een begin, een midden en een eind en voortdurende verrassingen tussendoor, natuurlijk weer op basis van suggesties van het publiek. Een voorbeeld is De Vloer Op. De spelers krijgen dan van de regisseur een dilemma. Bijvoorbeeld: Je bent politieagent en je hebt je man dronken en verkleed als vrouw in de kroeg aangetroffen. Wat zeg je tegen haar als hij thuis komt? Vanaf dat moment spelen de spelers de scene aan de hand van improvisatie verder. Niemand die weet hoe het afloopt!
