Expreszo Theatersport

Een spetterende avond!

2012-01-26T15:03:00.002+01:00

Zaterdagavond 21 januari was het weer zover. Papaver Theatersport versus Expreszo Theatersport. Twee teams, twee rechters De Zeiker en DeZeur en Piet onze presentator hebben er een dolle en natte boel van gemaakt. Na een korte introductie door Piet, kon de wedstrijd beginnen. De uitdagingen vlogen over en weer. Een dode werd toegezongen door familie en "vrienden" en stond daarna op om hen muzikaal van repliek te dienen. Er werd gezongen over koken, dat eigenlijk kopen had moeten zijn.

Er werd die avond zowiezo veel gezongen. Er werd gezongen over zeehondenogen in een iglo tijdens een date. Een bed werd verkocht door een ADHD verkoper. Een gezamenlijke dia na de pauze. En de bak des doods werd uiteindelijk het spetterend sluitstuk van de avond. Rechters DeZeur en De Zeiker vonden (terecht) dat één van de leden van Expreszo aan het smokkelen was in de waterbak. Dit konden de rechters niet over hun kant laten gaan. Na deze persoon, ik noem geen namen maar hij was kaal en het enige mannelijke lid van het Expreszo team, ferm was toegesproken door de rechters, kreeg hij zijn straf. Hij moest een goudvis spelen in de volgende scene van Papaver. Nou dat heeft hij geweten. De goudvis werd toegezongen door het team. Alleen een goudvis moet goed nat blijven. Dus werd de goudvis zeiknat gegooid. Dus toch een spetterend avondje theatersport. En geen idee wie gewonnen heeft. Ondergetekende kon de scorebordjes niet meer zien vanwege al het water in zijn ogen.
Goudvis.

We zijn er weer klaar voor... Een wedstrijd

2012-01-17T15:16:00.003+01:00

Het is weer zo ver. Zaterdag, 21 januari zullen wij de sterren van de hemel spelen tegen een ander leuk theatersport team. Bent u ooit wel eens naar een theatersportwedstrijd geweest? Nee, dan is dit de gelegenheid. Ja, dan zult u niet kunnen wachten. Het publiek heeft het voor een groot deel voor het zeggen tijdens de wedstrijd. Zij bepaalt de rollen van de spelers, hun emoties en de plaats waar het allemaal gebeurt.

De spelers spelen veel verschillende (muzikale) scènes daarbij hebben ze uw suggesties maar te volgen. Ze zorgen ervoor dat er ontroerende, lachwekkende, muzikale, spannende en altijd onverwachte scènes ontstaan die u niet onberoerd laten. U zult zeker n

iet stil op uw stoel zitten, bij dit fantastische spectakel.

Dus wilt een gezellig avondje uit? Even een avondje vol humor en gezellig?

We spelen in het Pakhuis
Onder de boompjes 21
1621 GG Hoorn

De avond begint om 20.00 uur.

Hopelijk bent u er bij!

Eerste les

2012-01-17T15:12:00.002+01:00

Afgelopen donderdag hadden we een captainstraining/welkomstraining. Donderdag en aankomende donderdag zijn de lessen open voor mensen die bij onze groep wil aansluiten. Afgelopen donderdag waren er twee nieuwe mensen die met ons mee deden. Hartstikke fijn natuurlijk.

Ook wat fijn was is dat we weer konden spelen. Onder leiding van Nirma hebben we verschillende spelvormen gespeeld om op die manier ons voor te bereiden op de wedstrijd. We hebben de klassieke spelvormen gespeeld.

Fuga, space-jump, status wisseling en perspectief.

Aankomende donderdag weer zo'n les waar we veel gaan doen.

Waar is het probleem en de actie?

2011-12-08T22:56:00.004+01:00

Donderdagavond hadden we weer een leerzame en leuke les van Vincent en Erik. Het was een kleine groep, maar daardoor konden we veel spelen en bespreken.

We begonnen met de billy-billy-bob. Veel snelheid en zelfs de Oh Charlie en de Zee makreel kwam er in voor.

Het eerste deel van de avond begon met het bekijken van filmpjes van een de thuiswedstrijd tegen Noordsterren van afgelopen januari. Door het zien van de filmpjes zaten wij ditkeer in het publiek en konden we zien wat wel goed werkt en wat niet. We merkten daardoor dat we een aantal valkuilen hebben die zich steeds voor doen.

- Het gebruik maken van typetjes;

- Inspringen bij scènes;

- Beginnen midden in de scène;

Het zijn onderwerpen die we vaak hebben behandeld tijdens andere trainingen, maar op de een of andere manier blijft het niet goed zitten.

Hoe krijgen we het voor elkaar dat we met een typetje de scène beginnen en dat typetje ook aanhouden?
Hoe krijgen we meer actie in de scènes die het gekabbel laat ophouden?
Hoe blijven we bij een verhaal en probleem?

Dit waren vragen die ons bezig hielden gedurende deze training. Dit probeerden we te oefenen door verschillende scènes te spelen. Alle historische gebeurtenissen werden besproken in de drie in de pan. De slag van Waterloo, de Titanic en de elf stedentocht werd door de Baron en de Bediende gespeeld. Handiger voor de volgende keer is om een voorwerp te vragen.

De wereld kampioenschappen Golf voor gehandicapten werd er gespeeld door Erik en Piet. Piet had een mooi fysiek typetje die de scène goed deed. Weliswaar moet de hoge status en lage status duidelijk zijn wanneer je deze scène speelt.

In de botsauto's waren er de begin emoties en de eind emoties, gespeeld door Nirma en Larissa. De spanning was er niet echt tussen de typetjes.

Emoties waren er ook bij de scène op de A9. Johan en Vincent deden deze scène. Begon goed, maar kabbelde op het einde.

Ook de scène 'de stoel' werd gespeeld. Hier bleef de vraag: Hoe houd je het spannend en wat is het probleem.

Hier gaan we ook aan werken volgende week bij weer een training van Erik en Vincent. Zin in.

De Noordsterren waren geland!

2011-11-28T11:36:00.001+01:00

Zo speelden de Noordsterren een Shakespeare-scene. Eén vande leden kerfde zijn naam in een boom. De schavuit. Hij werd betrapt door eenopzichter en voor straf moest hij de verschrikkelijk lelijke dochter van deopzichter huwen. Als suggestie kwam uit de zaal dat dezelfde scene gespeeldmoest worden door doven. Een prachtige scene volgde.

ha ha zelfs de vader schrok van zijn lelijke dochter .

Expreszo kwam oa met een muzikale scene, alles kan erger.Jeuk begon rustig, maar al gauw krabte iedereeen er op los. zelfs de rechters.

want alles kan erger.

Muzikaal was de avond zeker, de Noordsterren maakten eenmusicalscene. Erg mooi werd er gezongen. En het thema een toverstokje zodat eenjongetje het huwelijk van zijn ouders kon redden, was inhoudelijk goed voor oa5 punten. Maar de muzikale drie in de pan van Expreszo was goed voor een dolleboel.

Een scene in de badkamer waar oa een broodrooster in zat,werd gespeeld in drie muziekstijlen. klassiek, ska en heavy metal. En datlaatste werd een losbandige boel. kleren gingen uit. Zomaar liepen en mannenbijna bloot rond op het toneel. Rechters overstuur.

Maar de Noordsterren konden er ook wat van. Die deden eenonzedelijke scene, waarin een tandarts zijn dochter die ook assitstente wasonzedelijk betaste. Wel mooie scene waarin elke speler een andere speler dubte.Maar dit onzedelijk gedrag moest echt door de hoofdrechter Noor bestraft worden.Voor straf speelde een van de spelers van de Noordsterren een stoel in devolgende scene van Expreszo.

De moeder van Larissa mocht in de scene van Expreszo despelers in een positie plaatsen alsof ze op een foto stonden. Ook hier wassprake van onzedelijk gedrag. Iedereen op de foto was verkikkert op het nichtjeop de foto. Maar dit was voor de rechters minder erg blijkbaar. Ook speeldeExpreszo een scene waarbij twee mensen uit het publiek een emotie toeriepen.Elke keer veranderde een speler van emotie.

Ook weer zo`n heftige scene waarbij Ynwie op de wallen wasom iets onzedelijks met een giraffe te doen. Eén van de dames uit het publiekdie emoties toeriep, deed dat zo mooi, alsof ze zelfs meedeed. Dit was voorrechter Dekwaadsteniet reden om deze dame in het zonnetje te zetten en naastdrie zoenen van deze rechter kreeg ze een vrijkaartje voor de volgendethuiswedstrijd.

Overigens was het voor de rechters een natte boel. Er zateen klas HAVO-4 meiden in de zaal die de rechters wel wisten te raken met nattesponzen. Nog nooit waren rechters in een wedstrijd zo nat. ha ha.

Al met al een dolle boel.

met vriendelijke groeten, rechter Dekwaadsteniet.

Expreszo gaat terug naar de Romeinse tijd

2011-11-28T00:30:00.008+01:00

We zijn vandaag ingehuurd door Symfonisch Blaasorkest ATH om hun concert, met het thema Romeinen, een extra tint te geven door als Romeinen daar rond te lopen en een aantal taken uit te voeren. In het prachtige Domicuskerk in Amsterdam speelde het zich allemaal af.

Vincent en Nirma kregen Romeinse kleding aan. Dit werd gemaakt door een organisatie die zich bezig houdt met de Romeinse cultuur. Het was een leuke en interessante samenwerking.

Wij deden de kaartenverkoop en verkochten de drankjes en vers gebakken versnaperingen (met Romeinse receptuur). Op deze manier werd het thema wel leuk naar voren gebracht en bracht het een mooi plaatje. Zeker met de mooie muziek er bij, maakte het de middag af.

Ladies Night

2011-11-27T23:10:00.006+01:00

Net zoals vorig jaar waren we weer ingehuurd d00r de Intratuin om de Ladies Night op te leuken. (http://www.intratuin.nl/)Vele vrouwen kwamen de woensdagavond om kerstspullen te kopen, modeshows te zien, lekkere hapjes te eten, massages te krijgen en nog vele andere vrouwen dingen te doen. Dit betekent veel gezelligheid, maar voor ons

betekent dat we vele typetjes

mogen spelen.

Anne, Noortje, Nirma, Erik, Piet, Linda en Marjoleine hebben deze typetjes verzorgd.

We gingen eerst lang Partycom om een paar outfits te huren. Ze hadden zo veel mooie kledingstukken waar je als theaterpersoon je goed kan vermaken We hadden een butlerpakje, prinsesenjurk, liefdesdokter jas, een jungle outfit en een coctailjurkje.

Om 16.00 gingen de deuren open. Prinses Noortje deelde de drankjes uit. Wij begonnen met een freeze. 2 minuten bleven we stil staan. Vele verbaasden gezichten en "Ooh ze staan stil! Hallo?! Praat dan tegen me."

Tot 22.00 bleven we ons verkleden en we kregen vele leuke reacties. Het was een top ladiesnight.

Kiki, Amen! She’s back, HALLELUJAH!

2011-10-12T22:36:00.001+02:00

Deze veel te late blog schrijf ik vlak voordat we weer eennieuwe training hebben van Kiki. Die ons de afgelopen 3 jaar af en toe een paarweken heeft getraind. Ook dit seizoen is ze weer van de partij en luistert zenaar onze vragen en bouwt daar een training omheen.

Om te beginnen met een opwarming. De namen zijn watweggezakt en dus spelen wij Amen, Hallelujah. Een opwarming waar iemand zijnnaam zegt en de groep reageert met “Amen”. Hierna verteld diegene iets kortsover wat hij/zij leuk vind. Daarop reageert de groep met “Hallelujah!”
Vervolgd op deze kreten van geluk is het tellen tot acht.

Vanavond was onze vraag om te werken aan een creatievemanier om het publiek te gebruiken bij een scene. Welke spelvormen zijn dat? Enhoe krijg je nou een leuk antwoord op een Wie, Wat, Waar vraag?
Om dit te oefenen moest elk lid omstebeurt een object aan Kiki vragen. Nooit opdezelfde manier. En wat blijkt? Expreszo is enorm creatief in het vragen naarobjecten. Waarom? Vragen we het zo saai tijdens een scène dan?

Om te beginnen met een leuke spelvorm waar het publiek bijgebruikt kan worden deden wij de “Geluidseffecten”. Hierbij worden twee mensenuit het publiek gevraagd de geluidseffecten van de scene te vocaliseren.

Dit deden Rens en Franka voor de scène waarin Rachel en Johan bovenop de Eiffeltorenstonden. Johan was eigenlijk heel bang en had veel hulp van Rachel nodig omnaar beneden te kijken.
Ook Yngwie en Erik speelde een scène over een ei. Begeleid door Larissa enLinda
Tip voor deze scène: Zorg eerst voor een duidelijk Wie, Wat, Waar. De geluidenmoeten voor het publiek duidelijk zijn. Kondig ze aan. Als er iets komt moet eriemand inspringen.

Met deze tips speelde Piet en Vincent de volgende scene waarbij Noor en Rachelvoor de geluiden zorgden. Een scène over schoenen waarmee je muziek kunt maken!Wie wil dat nou niet? De hit van volgend jaar!

Een leuke scène met het publiek is een zangscène “Kies mij”.Begeleid door Larissa op de gitaar. Door middel van informatie van iemand uithet publiek (Kiki voor deze scène) konden de 3 mannen haar proberen teovertuigen dat zij de beste kandidaat voor haar waren. We kunnen zeggen datKiki diep onder de indruk was van alle 3 haar mannen. Met leuke grappen naarwat ze had gedaan en wat haar interesseert veroverde ze alle drie haar hart.

Ook Rens (die alleen was vanavond. En tja… als de kat vanhuis is dansen de muizen op tafel) was wel een beetje alleen. Zijn personagewilde graag op date. Daar waren 3 dames wel bereid voor te vechten. Rachel,Franka en Noor stonden al klaar. Nou het ging er hard aan toe. Franka lag overzijn schoot en Noor trok zowat zijn shirt van hem af.
Tip voor deze scène: Als het niet duidelijk word waar het eind komt werk naareen groot climax

De scène die we een paar weken geleden deden was ook van departij. “De poppenspeler” is een geweldige scene waarin twee mensen uit hetpubliek worden gevraagd de acteurs te bewegen. Rachel en Erik namen Yngwie enLinda onder handen. Een scène waarin alles kan gebeuren.

Tip voor deze scène: Probeer geen verhaal te maken. Als het gebeurd is het leukmaar het is niet nodig. Laat het publiek je gewoon bewegen.

Over het algemeen was de les voor deze avond om het Publiekwelkom te laten voelen. Overlaad het met complimenten! Geef het veel aandachten ben SUPER blij met alle suggesties die ze geven. Zorg er ook voor dat scèneswaarbij het publiek betrokken zijn Goed zijn uitgelegd!

Volgende week meer Kiki! (of morgen) Tot dan!

Meer foto’s van deze avond.

Blijf in de stroming

2011-10-01T21:51:00.001+02:00

Afgelopen Donderdag hadden wij een eenmalige les van deAmerikaanse Rod. Speciaal voor het 20 jarige Expreszo gaf hij een training. Enalles stond in het teken van in de flow blijven.

Soms kan het zijn dat je een scene speelt of een wedstrijden alles gaat zoals het moet gaan. De scènes zijn spot on, je speelt lekker metje medespelers en het gaat de hele avond goed. Later kun je niet altijd zeggenwat er nou echt goed ging. Het ging allemaal vloeiend. Dit noemt Rod de flow.

Vanavond was het onze taak om in deze flow te komen. De flowgaat over het doen en niet het nadenken. Als je als improvisator op het podiumgaat nadenken valt de scène stil en zul je merken dat je vastloopt. Hoe voorkomje dit? Door niet na te denken maar te doen.

Om hier mee te oefenen sprongen we meteen het diepe in. Naeen klein name rondje splitsten we op in tweetallen. Met dit tweetal deden weeen oefening. 1, 2, 3 om en om zeggen. De 1 werd een klap met de handen, de 2een wave en de 3 een shimmy. Met verschillende tweetallen hebben we zo eenwoordassociatie, woord voor woord, ritmisch kaartspel en spiegel gedaan. Bij aldeze spellen is het de bedoeling je hoofd leeg te maken en gewoon te doen watin je opkomt.

Om nog beter te doen in plaats van na te denken deden we eensupermind. Klinkt raar maar hierdoor word je zoveel gevraagd tegelijk te doendat je alleen maar reageert (of gefrustreerd raakt en stilvalt). Bij deSupermind sta 1 speler als supermind. Hij doet een mirror met de spelertegenover hem. Een andere speler aan de rechterkant doet een woordassociatiemet speler 1 en aan de linkerkant van speler 1 vraagt makkelijke wiskundigevragen. Hou dat maar eens vol!

Na deze bijzonder moeilijke opdracht gaf Rod ons de opdrachtom in tweetallen het “Dat klopt Bob!” spel te spelen. Bij dit spel is het debedoeling dat je als Tel Sell medewerker iets verkoopt. Je moet het om de beurtaanprijzen. Elke keer als de andere speler aan de beurt is moet hij zijn zinbeginnen met “Dat klopt Bob!”. Of als het een vrouw is “Dat klopt Cindy!”. Zohebben we een “Blij glas” (hoe hadden we ooit zonder gekund?) en een "serieuzeafstandsbediening" (altijd al willen hebben) verkocht.

Een mooie manier van gewoon doen en met elkaar in een flowkomen is de Stammen dans. Hierbij worden een aantal spelers (deze avond warendat er 5) op het podium gevraagd. Zij zullen een Stam dans doen uit een landwaar je het niet zomaar van verwacht.

Zo deden Nirma, Rens, Johan, Anne en Erik een prachtige dansuit Monaco waaraan je zag hoeveel tijd en historie erin was gestoken. De emotiesprong ervan af toen ze het voorval uit 1976 uitdanste en zag je dat Rens in debevrijding van 1999 zich niet wist te plaatsen.

De dans uit België werd gedaan door Nirma, Piet, Larissa,Hans en Noor. In deze dans kwam de verdeeldheid al snel ten tonele. Ook kondenwe de legendarische “kleuren van de regenboog” zien en werden er de Vlaamsewoorden doorheen gemixt.

Ook in scènes kun je precies doen wat je instinct of gevoelzegt. Dit was dan ook de opdracht in de volgende scènes.
Johan en Hans speelde in een shoarma tent. Johan was zijn begeleider kwijt enHans was niet echt een aardige man.
Anne en Rens waren vader en zoon. Rens wilde naar Lego land met vriend Roberten had al geboekt. Dit maakte vader Anne aan het hyperventileren.
Nirma en Noor speelde vriendinnen in de jungle. Terwijl Nirma heel bang wasmaar niet wist waarom werd Noor daar heel gefrustreerd van
Piet, Erik en Larissa speelde een scène in een kantoor waarbij de prullenbakmoest worden geleegd. Helaas kon Larissa haar twee bazen niet zo goed verstaan.
Tip voor deze scènes: Als je iets niet doet komt dat door een criticus in jehoofd? En als dat zo is. Probeer toch gewoon te doen wat je gevoel zegt. Misschienwerkt het wel heel goed in een scène. Ook is het meestal zo dat as je de scèneverlaat, je het niet eens bent met hoe het gaat of dat de scène goed is. Blijfdus in de scène en geef het een nieuwe draai.

Als laatste deden we een complimenten minuutje. In groepjesvan 3 zat iemand voor de andere twee. De twee spelers mochten alleen maarpositieve dingen over diegene zeggen. Een minuut lang.

Zo kwam deze leerzame avond tot zijn eind. We willen Rod metzijn allen hartelijk bedanken.

Volgende week krijgen we les van Kiki! Tot dan!

Link naar foto’s

Wie trouwt er mijn Erik?

2011-09-23T15:49:00.001+02:00

Deze week was de laatste week dat Mieke ons lesgaf. Zeopende deze bewegende avond met een nieuwe opwarming. Gebaseerd op TV liepenwij naar binnen en zagen daar Erik zitten. Wij dames vonden dit natuurlijkallemaal heel spannend. Naast hem zat namelijk mamma Nirma. Wie trouwt er mijnzoon!
Larissa was een stotterende dame die bijna niets kon uitbrengen terwijl Noorgeen blad voor de mond nam. Maar uiteindelijk was het niet Rachel die alszwanger meisje de date kreeg, Maar Piet.

Natuurlijk konden we niet vergeten dat ook de finale van “So you think you canDance” aan de gang was. Nog 3 teams hadden een kans om te winnen. Begeleid doorhet Latin team Rens en Ditte, Modern danseres Larissa en hiphopper Yngwiewerden de teams tot hun laatste challange getraind. De hiphoppers Piet, Erik enNoor hadden een goede tactiek vond de jury. Ondanks de goede moderne dans vanRachel en Johan wist iedereen dat ze beter konden. Maar de winnaar was toch welhet salsa dansende paar Nirma en Hans!

Deze week stond beweging centraal. Hoe maak je een goedebewegende scene? Hiervoor stonden de volgende woorden centraal:

- - Beeld

- - Energie

- - Humor (uitvergroten)

Met deze woorden sprongen wij het poppenspel. De poppenzullen alleen hun stem kunnen gebruiken terwijl ze fysiek worden begeleid dooranderen. Larissa en Noor speelde als boxers een scene terwijl Ditte en Nirmahun lichamen controleerde. Zou Noor de pet van Louis Armstrong winnen? Of Larissade Gouden ring?
Tip voor deze scène: Door om en om te praten creëer je duidelijkheid en wordhet geen chaos.

Ook Rachel en Nirma waagden zich eraan om poppen te worden.Begeleid door Larissa en Erik speelden zij een scène in en rond een telefooncel.Het werd een gevecht tot de dood om met iemand te kunnen bellen.
Tip voor deze scène: Het is moeilijk maar de speler moet zich helemaalovergeven aan zijn begeleider.

De stuntman kan nog best een moeilijke scène zijn als je hemdoor elkaar haalt met de superman. Daar kwamen Erik, Yngwie, Hans en Noorachter in die scène. Ondanks een leuke manier van het lijmen van het bed, moesthet even duidelijk worden wat de scene is.
Rens, Nirma, Piet en Johan namen het op zich om deze scène met alle tips nogeens te doen. Dit hielp en ze zette een leuke scène neer over een stewardessdie een onervaren copiloot moest helpen.
Tip voor deze scène: Maak stunts van handelingen die worden aangekondigd. Freese– neem houding over – maak stunt – Freese – speler neemt houding over en gaatdoor met scène. Stuntman brengt humor. Slow motion en snel stunts doenafwisselen.

In de Diashow vertelde Johan over zijn liefde voorPiepschuim. Met hulp van zijn onverwachte dia’s (gespeeld door Ditte, Erik,Hans en Yngwie) liet hij zien hoe hij als baby dagen in dezelfde houding lach.Hoe hij lachte als piep schuim. Hoe hij voor het eerst echt piep schuimaanraakte.
Ook Larissa vertelde met behulp van een diashow (gespeeld door Nirma, Rens,Rachel en Noor) over haar dag als kleuterjuf.
Tip voor deze scène: Spelers in Dia moeten echt heel stil staan. Gebruikpubliek voor het klikmoment. 1 verhaal. Dia herhalen maar andersom.

De goe… gerog… de Cheogra… De Choreograaf wordt gespeelddoor drie spelers en een choreograaf. De spelers hebben elk drie bewegingen enmoeten die in drie scènes herhalen. De kunst is om deze scène dan ook logischte laten eindigen. Rachel gaf Nirma, Yngwie en Piet de bewegingen. In de scènesover geld, een radiostation en zebravinkjes moesten ze deze bewegingen logischlaten zijn. Laten we zeggen dat Nirma een natuurtalent is voor een zebravink!
Tip voor deze scène: Meer interactie via de beweging. Inspiratie voorbewegingen uit het publiek.

Als we kijken naar wat we de afgelopen weken hebben gedaankunnen we zeggen dat dit seizoen van Expreszo knallend van start is gegaan. Ookis er een rode draad ontstaan. Als je erover nadenkt, kun je heel veel met hetpubliek doen!

Heel erg bedankt Mieke!

Volgende week komt Rod ons weer lesgeven! Tot Dan!

Foto's van deze week

Terug van weg geweest; Het nieuwe seizoen van Expreszo!

2011-09-16T13:38:00.000+02:00

Na die lange, lange, lange zomer zijn de leden van Expreszoterug gekeerd naar het Pakhuis. Ze hebben hun verhalen over de vakantiesgedeeld. Klaar voor het nieuwe seizoen. Het 20^ste jaar is van startgegaan. In dit bijzondere jaar zal er worden gelachen en zal Expreszo zijnjubileum vieren!

Vorige week zijn wij van start gegaan met Mieke als onzetrainster. Er is spraak geweest om terug naar de basis van Theatersport tegaan. Dit zal Mieke onderbouwen. Ze liet iedereen briefjes opplakken op deverschillende scene genres die er zijn. Hierbij kwamen een paar belangrijkepunten omhoog. Er werd gespeeld in de raad scenes.

Mieke heeft ook een bijzondere manier van opwarmen gevonden.Op basis van een TV programma warmen we ons op. Vorige week was dat “Over de Streep”.Deze week was onze opdracht om “Project Runway” en “Hollands Next Top Model” tedoen.

Iedereen mocht zijn of haar model uitzoeken en dieaankleden. Hierna werd er natuurlijk een catwalk gehouden om te kijken wie erzou winnen. Vincent bleek een gave te bezitten die niemand ooit bezat. Hij zouZO de wereld van fashion in kunnen!

Verhalende scènes, daar ging het over deze week. Wat maakteen verhalende scène goed en waar moet je op letten? Vorige week waren de 4belangrijkste dingen:

- - Kabbelen

- - Accepteren

- - Rode lijn + climax

- -wie wat waar + cadeau

Met deze vier borden gingen wij de eerste scène in. De spelvormwas 3 scènes tegelijk met oversprong. Een soort bankje waarin 6 spelers 3scènes spelen en de focus overnemen. Anne en Johan hadden een geheim, zijprobeerde de begraven stad te vinden. Johan werd onderweg wel besmet met deblauwe vloek van de stad.
Franka en Rachel hadden een dilemma. Ze vonden allebei dezelfde man geweldig!Rachel is zelfs zwanger door deze mysterieuze man.
Vincent en Hans waren iets kwijt. Hun verstand was gewoon nergens te vinden,hoe kunnen ze nou nog iets bereiken!?
De tip voor deze scène: Een scène kan heel luid worden waardoor het niet meerduidelijk is waar het over gaat. Let hierop.

Dezelfde vorm werd nogmaals gedaan. Dit keer door Linda enYngwie die ergens waren. Nog nooit in Timboektoe stonden daar dochter en vader.Ze zochten naar de kabouters onder de paddenstoelen!

Larissa en Nirma kenden elkaar van de Oorschreeuw therapie. Samen in hetSpookhuis hebben zij hun therapie in de praktijk gebracht. Met de ruggen tegenelkaar en schreeuwen uit hun onderbuik.
Rens en Piet waren geitenmelkers. En hoe moet je nou een geit goed melken? Samenvroegen ze zich af of het goed was om over de geit te staan, of… om onder degeit te liggen.
De tip voor deze scène: Als je een hoge stem opzet moet je goed articuleren omverstaanbaar te zijn.

Erik koos ervoor om de geweldige doventolk te spelen. Hijwerd als putjesschilder expert geïnterviewd door Noor. Marjolein hielp demensen met hoor problemen om als doventolk alles verstaanbaar te maken.
De Tip voor deze scène: Sta dichter bij elkaar en herhaal wat grappig is.

De status wissel is een scène die lastig is om door tezetten. Rachel pakte deze uitdaging met beide armen en speelde een werkneemsterin de dure hazelnootvla fabriek. Ze liet alles uit haar handen vallen en daarwas baas Anne niet blij mee. De wissel kwam toen Rachel vertelde dat zij foto’svan Anne had die niet openbaar mochten worden.
Tip voor deze scène: Zet door als je op de overgang van lage naar hoge statusbent. De hoge status in de scène kan dan ook een einde maken wanneer hij/zijdat wilt.

Noor en Nirma gingen deze uitdaging ook aan. Als nerveuze Journaliste probeerde Nirma haar zinnen nog eens uit het hoofd te leren. Noorvond het allemaal maar slap en zou Nirma wel eens laten zien hoe ze het moestdoen. Toen Nirma dit doorkreeg veranderde ze van status en pakte Noor terug ophaar manier van doen.
Tip voor deze scène: De lage status kan sneller overgaan naar hoog dan hij/zijdenkt.

Een orakel weet alles. Het Orakel geeft antwoord op allevragen en vanavond deed het orakel bestaande uit; Franka, Vincent, Johan enFranka dat. Woord voor woord gaven zij antwoord op vragen als: Wat betekend hetleven? Hoe is het op aarde over 200 jaar? Wat is het recept van Coca-Cola? Komthet goed met mijn kinderen? Allemaal gevraagd door het publiek.
Tip voor deze scène: Hard en duidelijk de woorden zeggen. Breng snelheid in deantwoorden.

Als laatste scène werd onze Jarige op het podium gezet. Yngwiekoos een cluedo die hij speelde met Piet en Hans. Je zou maar worden vermoorddoor een bodyguard in een sportschool met een scheerkwast!

Nadat mamma Marjolein de avond afsloot met het verhaaltjevan “Max en de Rode tractor”, was het tijd om afscheid te nemen. Volgende weekzal Mieke “Bewegende scènes” onder de loep nemen

Meer Foto's van vanavond

De Expreszo Musical!

2011-05-15T17:12:00.002+02:00

Jaja! Expreszo kan zelfs een Musical improviseren! deze uit 3 verhaallijnen bestaande musical had 1 thema. Magie. Voor de rest zouden de spelers niks weten!
Ze zongen allemaal de sterren van de hemel en speelde met veel plezier!

***

We begonnen met langs de mensen binnen te komen met een parodie op Hit the road jack

Rachel en Nirma vroegen het publiek om 3 suggesties waarop we zouden door assioseren
(Hooiberg, Anker, Konijnenvrouwtjes)

Nadat wij met zijn allen zingend geaciosieerd begonnen Nirma en Rachel met de eerste scene.

Zij waren 2 jonge konijnenkinderen die de grote sprong moesten wagen om volwassen te worden en een prijs te krijgen. Dit moest voor de koningin! Ze wilde het heel graag doen en oefenden veel.
Het is natuurlijk heel moeilijk om de sprong te wagen naar de volwassenheid!
Hier stopte de scene.

De tweede scene was er een schip met piraten. Ik was Kapitein. Johan was stuurman Monty, Erik was kok Toti en Yngwie was scheepsmaatje Binky
we zouden een geweldige schat vinden op het eiland waar we naartoe aan het varen waren. we waren al weken op zee en ik vertelde mijn schipsmaten over de gevaren die we tegen zouden komen. zeemeerminnen en een Heks!
Natuurlijk stopte de scene hier. Oeh spannend!

De derde scene speelde zich af in de illigale afdak kroeg van Henk (Piet) van de hooiberg. Hij zat daar met Tineke (Linda) en Hans (hans). Hier kwam ineens dronken Trees (Christie) binnen! ze wilde een goeie kroeg van deze illigale kroeg maken. maar hoe zouden ze dat nou doen?
Deze drie scene's speelde zich achter elkaar af met natuurlijk veel muziek en gezang.

Nirma en Rachel vatte de drie scenes samen.

Nu kwam het GROTE moment voor de konijnen kids. Ze gingen hun grote sprong wagen. de Koningin Konijn (Linda) en haar assistente (Noor) kwamen kijken. en natuurlijk alle onderdanen.
Maar de konijnenkinderen waren een beetje bang voor de sprong. Ineens was daar de Geest van de Konijnenhemel (Piet). Die gaf hun het zelfvertrouwen om te springen!
Zo waagde zij de sprong! EN ZO WAAR! ze haalde de andere kant!
Er zou een prachtige prijs zijn die hun het volwassen leven liet zien... Maar... de Koningin besloot dat de konijnenkinderen nog even moesten wachten!
Hier eindigde de scene.

Terug op het Piratenschip kwamen Kapitein en haar bemanning langs de zeemeerminnen! 3 prachtige meerminnen (Linda, Rachel en Nirma) En ondanks dat Kapitein niet voor hun charmes viel. waren de bemanning wel onder de vloek van deze prachtige wezens. Binky werd meegenomen voor Kapitein iets kon doen!
ook Toti werd meegenomen! Toch wist Monty de vloek te weerstaan en moesten zij samen doorvaren. richting het goud en ook richting de heks...
Hier stopte de scene. Wat zou er gebeuren?!

In de kroeg kwam iedereen weer bij elkaar. er was rondverteld dat de kroeg er was. EN Iedereen was gekomen! Zoveel mensen! zoveel lawaai! Dit vond Tineke helemaal niks! ze vond het vreselijk. zeker toen iedereen uitbarste in het lied van "Geen gehak onder het afdak!" en toen Hans ook nog een lied aanhief en iedereen in de polonese uitbrak kon Tineke dit niet waarderen.
Ze werd boos! Ze schreeuwde om een wonder toen ze iedereen eruit had gezet
Daar was ineens de fee (Noor) met een paarse pruik. Deze moest Tineke meenemen de volgende keer bij het feest. Wat zou er gebeuren als ze die pruik opzette?!

In de pauze is iedereen even samen gaan zitten. er werd even wat doorgenomen. en ook werd er even gepraat over de lichtvoering. We hadden een nieuwe die het licht deed. en hij deed niks uit! ook niet na een scene. daarom leek het wel door te kabbelen. Niet heel erg. Maar wel even jammer. Er was geen ruimte om even het podium te ontruimen en zo... dus dat moest echt even opgelost worden. Ook werd er overlegd hoe we weer zouden beginnen

Na de pauze sprongen we meteen terug in het verhaal van de konijnenkinderen
Zij zongen een lied over dat er geen prijs was!
Maar gelukkig was daar de koningin met de prijs. 2 brillen. Door deze bril zouden ze de volwassenheid van de konijnen zien.
De twee konijntjes zette de bril op... en ZAGEN EEN JAGER! de jager zat ze achterna en ze moesten zich verstoppen. hier kwam een lied over. uiteindelijk vond de jager ze en schoot ze neer...
Gelukkig was dit allemaal gezien door de brillen. De konijnen kinderen deden de brillen snel af! Ze waren zich rot geschrokken over hoe de volwassenheid van Konijnen zou worden. De twee besloten dat voor de rest van hun leven kinderen te blijven
the end van het verhaal over de kinderkonijnen

Op het piratenschip was Monty even naar het beneden dek gegaan. Kapitein was alleen en praatte in haarzelf. ze had twee mannen al verloren. dit gebeurde haar nu elke keer! ze had toch vrouwen mee moeten nemen! Hier zong ze een heel meelevend nummer over.
Toen ze klaar was stond Monty naast haar aan het roer. ze vroeg hem of hij haar altijd trouw zou blijven. Hij antwoorde van wel. Maar bij de Heks (Marjoleine) aangekomen kwam zij op het schip met twee van de meerminnen (Rachel en Nirma) en viel Monty toch onder haar vloek. ondanks dat Kapitein probeerde hem tegen te houden. Ze wilde de Heks niet aankijken. maar de Heks deed een voorstel! Kapitein wilde toch vrouwelijke bemanning? als zij nou eens mee zou gaan met haar twee meerminnen?
Natuurlijk was dit niet helemaal waar. de Heks wilde het geld gewoon voor haarzelf. maar Kapitein was toch onder haar vloek gevallen... en nam de drie mee
De meerminnen maakte alleen 1 fout. Ze begonnen over de mannelijke bemanning te zingen. Bleef Kapitein hun niet trouw? liet ze de 3 mannen gewoon achter?
Kapitein was enorm in de war en wist niet wat ze moest kiezen! De Heks haalde de 3 mannen erbij. Kapitein moest kiezen! Koos ze voor trouw? of koos ze voor de vrouw?!
dit werd steeds luider! Kapitein moest een beslissing maken. Ze schreeuwde voor stilte... en koos...
voor trouw! De Heks moest vertrekken van het schip omdat Kapitein voor haar bemanning had gekozen. Kapitein wist dat ze niet door moest gaan naar het eiland en zei tegen haar bemanning dat ze naar huis gingen! dat werd het lied. terwijl ze terug de zee op vaarde. naar huis!
The end van Trouw of Vrouw!

Het licht werkte enorm goed mee!
In Het Afdak zaten Henk en Tineke te praten. Tineke had spijt van haar uitbarsting. ze had de pruik nog niet opgezet. Ze wist niet of ze het wel moest doen.
Daar kwam Trees. die vertelde Tineke dat elke vrouw wel een echt feestbeest in zich had.
ze moest het gewoon vinden! maar hoe?!
langzaam begon Het Afdak zich te vullen met mensen. Tineke besloot om toch de pruik op te zetten! En toen! Veranderde ze in een enorm feest beest. Door de pruik liet ze zich helemaal gaan!
ze gaf Henk zelfs een lapdance!
en ze danste de sterren van de hemel. Iedereen vond dit helemaal geweldig
na een tijdje had Tineke niet eens de pruik nodig om goed te feesten.
iedereen waren zo blij voor haar. omdat ze zich nu kon laten gaan!
the end van Het Afdak

Iedereen van de cast kwamen in een halfe cirkel staan en zongen over wat zij hadden meegemaakt.
met de OEHA! OOEHE ertussendoor.
Kapitein eindige door te vertellen dat ze eindelijk thuis was!
met veel gezang zongen we het eind in!
en dat was de avond.

Geweldig begeleid door Lucien en Rens
geregiseerd door Nirma en Rachel
en gespeeld door: Piet, Hans, Johan, Linda, Erik, Yngwie, Marjoleine, Christie, Noor

Foto's!

2011-02-16T10:51:00.002+01:00

Natuurlijk worden er tijdens Expreszo bijeenkomsten, borrels, avonden en Wedstrijden Foto's gemaakt. Meestal komen deze in een prachtig mapje op de site. Maar als het meer en meer wordt, dan word het natuurlijk moeilijk om alles door te sturen. Dus heb ik eigen mapjes gemaakt.

Hieronder kunnen jullie foto's vinden van verschillende wedstrijden enz.

Algemene Expreszo avond. (geen datum)
Expreszo Oudejaarsborrel 2009
Expreszo Wedstrijd 2010-01-09
Expreszo training 2010-02-18
Expreszo voorstelling 2010-04-24
Expreszo Weekend 2010
Expreszo Wedstrijd 2011-01-22

Er zijn meerdere pagina's met heel veel foto's!
Hopelijk zitten er een paar leuke tussen!

Kies mij!

2011-01-18T21:15:00.001+01:00

Het was de tweede repetitie onder de bezielende leiding van Miriam. Ook waren er twee mensen bij ( christi en Marjoleine ) die voor de tweede keer kwamen kijken of ze het echt leuk genoeg vonden om lid te worden van dit geregelde zootje mensen die op Donderdagavond bij elkaar komen om een poging te wagen om grappige scenes te spelen.

Miriam wilde dat we ons opstelde in een kring voor een goede warming up. We moesten onzichtbare groente en fruitsoorten naar elkaar overgooien. We onthielden van wie we het eten toegeworpen kregen en ook naar wie we het toe gooiden. Hierdoor onstaat er een vast patroon die we dan heen en terug konden uitvoeren. Eerst alleen met de fruitsoorten maar later ook met de groente erbij.

We bleven nog even in een kring staan om te beginnen met waar het vandaag allemaal om draaide, namelijk het stellen van doelen. We waren daar vorige week al mee begonnen maar nu werd dat met nog een puntje uitgebreid. We moesten het doel vermoeilijken door het stellen van een dilemma in de scene. Het eerste tweetal die ‘de ring’in ging begon met het spelen van een willekeurige scene. Ze speelde dit totdat het bekent was wat de relatie was tussen de 2 personen en wat het doel was. Het volgende tweetal wat de ring instapte maakte dit doel heel belangrijk maar bedacht ook een dilemma voor het doel. Het laatste tweetal zorgde ervoor dat duidelijk was hoe ze gingen dealen met het dilemma en of het uiteindelijk werd opgelost of niet.

Hierna deden we ditzelfde in tweetallen. De eertse persoon had een dilemma en de tweede persoon moest daar dan op een liefdevolle manier op reageren. Samen tot een oplossing komen was het doel.

Nu was het tijd voor de eerste echte spelvorm van de avond, Rens ging op een stoel zitten die op het podium stond. Er stonden 4 spelers aan mijn linkerhand die de engeltjes op mijn schouder speelde. Je raad het nu wel, de mensen aan mijn rechterhand speelden de duivel. Ik had het dilemma dat ik mij wilden ombouwen. Aan de spelers de zware taak om mij te overtuigen van hun gelijk. Dit leverde hilarische opmerkingen en situaties op. Het werd nog een keer herhaald met andere spelers en Noor op de stoel. Haar dilemma was: ‘zal ik met hem gaan trouwens of niet ‘

De hoofdscene van de avond was een samenvatting van de hele les. Een tweetal speelt een serieuse scene waarin een persoon een doel heeft. Alleen dat doel wordt bemoeilijkt door een dilemma. Het eerste tweetal was Johan en Rachel. Johan had een droom ( doel ) om voor de mensen in de zaal een serenade te zingen. Het enige probleem was dat het een familiecode was dat dit gebeuren moest met een been op een wankele ladder. Maar Johan moest het echt doen omdat hij zo zijn vader trots zou maken. Moeder Rachel hield de ladder vast. Nou ja vast ze maakte hem eigenlijk alleen maar wiebeliger. Johan vraagt aan zijn Moeder: Zeg, waaraan is Pappa nu eigenlijk overleden? Uuuhm tsjaaa hij had dezelfde droom antwoordde moeders. Uiteindelijk lukte het Johan toch om voor ons te zingen. Hij heeft het doel ondanks het dilemma dus toch gehaald. Deze speelvorm werd daarna nog gespeeld door: Vincent en Nirma met het dilemma: Abortus of niet. Noor en Larissa met het dilemma: Wie wordt de draagmoeder van het kind. Christi en Anne met het dilemma: verhuizen uit het huis wat al 300 jaar in de familie zit.

Als afsluiting werd er nog een muzikale scene gespeeld die kies mij wordt genoemd. Het lijkt op een ode aan een persoon alleen is het nu een wedstrijdje tussen twee spelers. Degene voor wie de ode bestemd is moet aan het einde van de serenade kiezen met wie ze mee naar huis gaat. Dit ging tussen Anne en ondergetekende en de gelukkige vrouw was Nirma. Dit was natuurlijk een strijd die op voorhand al beslist was. Ik vroeg ook nog aan Anne of hij dit schriftelijk wilde afdoen om hem een afgang te besparen maar daar ging hij niet op in. Anne bij deze sorry, het was echt niks persoonlijks...:P

Het was al met al weer een erg leuke les!

(Gemaakt door Rens)

Einde van de weg

2010-12-02T12:06:00.003+01:00

Vorige week was Anne aan de beurt om les te gaan geven. Hij had een les bedacht die hij al jaren wilde gaan doen. Hij had al veel lol om de les te maken en dat was ook te merken tijdens de les. Het was grappig en leuk om te doen.
Velen zullen denken: wat hebben jullie gedaan dan?
Nou, het is het volgende: Het nasynchroniseren - het dubbben van filmpjes.
Het ging over hele foute griekse soaps, een clip, pingu, reclames, Chinese meisjes en tekenfilmpjes.

Anne had een beamer meegenomen, met z'n laptop en boxjes, zodat wij aan de slag konden.
In een kring zaten wij voor het scherm.
De eerste Griekse soap ging over de zwangerschap van de tweeling. Het was wel verwarrend, want er kwamen veel mensen in voor. Sommigen hadden een dubbelrol en je wist niet wat er ging komen.

Er was ook een clip uit een of ander land. Piet zong en vertaalde het.
Twee Chinese (?) meiden gingen het over bloemschikken hebben. Dit werd met punten gedaan. Dit bleek later een rijmles te zijn geweest voor kinderen.

Pingu kwam ook nog langs. De pinguïn die de bevalling wilde verstoren van z'n aankomende broertje. Dit was wel jeugdsentiment (athans, voor mij). Hoe vaak ik wel niet pingu heb gekeken.
Het was ook leuk te zien hoe anderen het dubden.

Er was ook nog een leuk tekenfilmpje die Hans moest nasynchroniseren. Het was een Arabisch stukje. Er stond een tekst op een bord langs de weg: "Ga niet verder". Nog een bord: "Ik zei toch, ga niet verder." En als laatste het bord: "Einde van de weg".
Één secode later viel de auto van de berg. Het bleek dus echt waar te zijn! Hilarisch. Hans kan Arabisch lezen.

Een vrouw in een raar, sexy pakje en een marinekorps. Dit was ook nog een filmpje.
Een reclame over een sexy kleedje, wat bij de mannen helemaal leuk stond...

Als laatste hadden we weer een Griekse soap, maar dan een ander gedeelte. Het ging over drie stellen. Bij één ging de man met alle vrouwen (zelf met de moeder van zijn vrouw) en had al die vrouwen zwanger gemaakt. Bij het andere stel moest de jongen een cursus doen en had het meisje met de buurman. Als laatste was er hele emotionele dialoog over onderbroeken en alles moesten verkopen.

Ik weet niet precies welke filmpjes er nog meer waren, maar dit was een korte samenvatting.
Bedankt Anne voor deze les!

Vanavond les van Mieke!

Sintemaarten mikmak

2010-11-23T21:01:00.000+01:00

(Verslag van de training van 11-11-2010)
Sint Maarten had er voor gezorgd dat de opkomst aan de magere kant was.
De training van vanavond werd verzorgd door Mieke.
De warming up was “de enige die”
Een manier van vragen stellen om meer inzicht in je medespelers te krijgen.
Ook een manier om jezelf bloot te geven. Dan nog even in een strak ritme een klap doorgeven.

De rest van de training stond in het teken van het echte improviseren. Niet instappen als je zelf een idee hebt, maar aangegeven door een dirigent.
De dirigent gaf ook de opbouw aan van het verhaal:vier mannen op een rij.
Daarna een freeze tag…en deze keer alleen met aanwijzen van de dirigent.
Alle spelers kregen daarna blind een voorwerp achter zich neergelegd.
Dat voorwerp werd jouw inspiratie voor een gezamenlijk sprookje.
De bril de hamer de wereldbol de kwast en het schaapje deden hun werk.
Vincent en Rachel waren presentatoren ….De dirigent gaf met een greep uit de berg voorwerpen de inspiratie voor de loop van het verhaal aan.

Rens en Piet waren “Damhertscheerders”De voorwerpen werden als inspiratie voor de scene door de dirigent omhoog gehouden.
Ook bij de scene bij de urinoir onder aan de brug in Amsterdam werd op de zelfde manier gedirigeerd.Erik en Yngwi maakten er een leuke scene van.
Op naar het bankje..en nu ook weer met een dirigent.
Piet droomde om automonteur te worden,Rens wilde de koningin ontmoeten en Vincent had zijn werkgever beroofd.
Ga allemaal op volgorde van je verjaardag staan….Dit is de volgorde van een verhaal op een rij.
We sloten de avond af met scenes met een begin en eindemotie.
Rachel van vrolijk naar geiriteerd en Rens van hilarisch naar bedroefd
Dit alles bij een ontmoeting van een jongen en zijn buurmeisje aan de rand van een duinpan.
Yngwi van schuchter naar macho en Vincent van depressief naar melig en dat alles in een bibliotheek.
Het eindigde ook heel mooi met de inspiratie op de sweater van Yngwi:I am confused.
[verslag van Piet]

Method acting

2010-10-19T13:16:00.000+02:00

Donderdag 14 oktober was de beurt aan Vincent om ons les te geven.

Deze les stond in het teken van method acting. Maar voordat we ons hierop gingen storten was het eerst tijd voor een heerlijke ontspanningsoefening.
Omdat het nogal koud was in ons theater, de kachel stond uit, werd het liggen op de grond vervangen voor zitten op de stoelen.
Vincent wilde dat we de dag doorliepen en al de gebeurtenissen van die dag van ons af bliezen. Vervolgens werden alle afzonderlijke spieren
aangespannen en ontspannen. Daarna moesten we een denkbeeldige wolk in een kleur naar onze keuze inademen en deze kleur volledig overnemen.

Na deze eerste ronde was het tijd voor een oefening met zintuigen. Iedereen van ons moest een drankje voor zich voorstellen en hiervan genieten.
Om dorst van te krijgen. Ondergetekende dacht aan een heerlijk glas rode wijn. Lekker vol van smaak met een lekkere afdronk.
Vincent wilde vervolgens dat we in tweetallen tegenover elkaar gingen zitten. De één deed alsof hij of zij voor de spiegel iets deed en de ander observeerde deze handelingen en gaf daarna feedback hierover.

Daarna stonden we op een rij tegenover elkaar en moesten we opdrachten die Vincent ons gaf uitbeelden.

Zo werd de vloer steeds warmer of werd de jeuk alsmaar erger.
En dan dat vervelende snotje dat maar niet weg wil komen en steeds meer gaat irriteren.

Toen werd het tijd voor de method acting. Eerst moest je in de ruimte rondlopen en een karakter in gedachten krijgen en die gestalte geven. Vervolgens ging je een kleine scene aan met een medespeler.

Daarna was het tijd voor een iets langere scene. Eén persoon ging in een scene zijn eerdere karakter verder uitdiepen. De andere speler moest daarop reageren.
Accepteren, we zijn per slot van rekening een theatersportgroep.
Rachel schitterde als een dame die het niet zo op had met mannen in therapie. Erik zette een heel geloofwaardige therapeut neer die de therapie met Rachel wilde beëindigen. Er viel geen eer meer aan dit karakter te behalen.

Johan was wel erg boos op zijn ex-vrouw. Als zijn ogen vuur konden schieten, stonden de schoenen van Rachel nog te roken.

Noor zette een lieve kleindochter voor die bij een verwarden oma kwam. Hyacintia speelde een heel verwarde oma.

Piet en Nirma zaten aardig in de stress als redacteuren van een weekblad. De stress van een deadline was voelbaar.

Rens en Hanneke hadden de actualiteit gekozen. Zij gaven enige openheid inzake de problemen van Yuri van Gelder. Muscles no brains
Rens zette een aardige vader/coach neer die Yuri het vuur aan de schenen legde over zijn cocaïne gebruik. Yuri bekende dat hij de druk niet meer aankon.

Ingwie en Nirma waren de stress van een platenbaas/bandleider aan het bespreken. Ingwie werd gelukkig door Nirma onder handen genomen om al die stress van zich af te laten glijden.

Daarna was er geen tijd meer voor een volgende scene.

Iedereen ging gelukkig en voldaan terug naar huis. Weer een gezellig avondje Expreszo.
We kijken nu al uit naar de volgende les die gegeven gaat worden door Erik.

[verslag van Johan]

Volg je impulsen

2010-10-07T16:44:00.000+02:00

Na het schrijven van diverse kaartjes startte de training, die vandaag verzorgd werd door Rachel. Het thema van vanavond is “ volg je impulsen” . Dus niet van te voren bedenken wat je gaat doen maar je laten inspireren door de ander of door bv. een beweging.

Eerst de nodige rek- en strekoefeningen (want van een warming up hoor je het warm te krijgen!), daarna namen we in een kring de beweging en een geluid van de ander over om dat weer om te zetten in iets van onszelf, de slappe lach tot een motorrijder kwamen voorbij.
Erik verraste iedereen bij de volgende oefening over het naar elkaar toelopen en je daardoor laten inspireren, door een uitermate herkenbare buurvrouw in een woonwinkel neer te zetten.

In het vergeten optreden, waarbij iedereen individueel zonder voorbereiding moest improviseren voor een onverwacht publiek wat wel 35 euro per persoon had betaald maar er dus eigenlijk voor niets zat, vertelde Piet een vreselijk verhaal met als moraal “zeg nooit ja”, Jan bleek in een verkooppraatje een product wat je leven veranderen kan, aan de man te brengen, Rens moet als cabaretier nog wat langer oefenen, want of hij echt bekend is in ieder groot theater in heel West-Friesland, is nog maar de vraag.
Yngwie oogstte een groot applaus als goochelaar die met niks van alles kan doen, uitermate knap om een grote voorraad niks te laten verdwijnen, Hans Klok zal er jaloers op zijn!
Nirma liet zich inspireren door een bezem, je zag die bezem aan het balletten. Afspraak was dat het stuk pas klaar was als het publiek applaudisseerde, maar ja, als het publiek niet durft of wil applaudisseren, moet je dus gewoon verder…
Vincent speelde in zijn eentje een romantische scène in een studentenkamer met kakkerlakken, omdat zijn collega-acteur ziek was. Noor zong een prachtig lied, kippenvelmomentje, Eric liet als schoonmaker een aantal zeer treffende imitaties van Expreszoleden zien. Duidelijk was dat de scènes het boeiendst waren als het spel echt in het hier en nu ontstond.

In ‘één scène, 3 gezichtspunten’ ontstonden heel verschillende situaties in een neutrale scène doordat Nirma, Noor en Vincent vanuit het publiek diverse emoties opkregen, die bepaalden hoe de spelers over elkaar dachten. Nirma als gierige dame die voor een dubbeltje op de eerste rang in de bloemenzaak bij superpietlut Vincent een bosje bloemen kwam kopen, hierbij steeds onderbroken door Noor, inspireerden elkaar duidelijk.

De Jabber Opera, waarbij 2 zangers als het ware vertaald werden door Vincent en Nirma, werd opgedragen aan Linda, die gelukkig weer thuis en jarig was. Zij had 3 woorden opgegeven om in het stuk te gebruiken, namelijk hartverwarmend, mooi en warmte. Daar hebben Piet en Noor een prachtige opera van gemaakt met als titel “Zeehondjes”, waarbij soms de ondertiteling onbrak, mogelijk omdat we zo opgingen in de schitterende zang.
Als laatste opdracht kwam iedereen een voor een op binnen in een radiostudio en nam een houding aan, om vervolgens omstebeurt weer weg te gaan. Jan Smit had hierbij een prominente rol.
Rachel, bedankt voor de afwisselende en intensieve training!
[verslag van Hanneke]

Staan, hurken, liggen

2010-09-10T14:36:00.000+02:00

Na bekomen te zijn van het nieuws dat het niet goed gaat met Linda, zijn we toch
maar met de training begonnen. Vandaag mochten we Jacintha begroeten, die even
mee kwam kijken. Ook Hanneke en Rens waren weer van de partij.

De warming-up bestond uit de ei/vogel/mens oefening, waarbij de status verhoogd
kon worden door zo snel mogelijk het aantal opgestoken vingers op te tellen. De
mannen waren hierbij aan de winnende hand...
Doel van de training was het gebruik van de ruimte te verbeteren, en daar ook
inspiratie voor een scene uit te halen. De ruimte bestaan grofweg uit 9
vlakken: front-, center- en upstage in de diepte, en left-, middle- en
rightstage in de breedte. Door daarnaast gebruik te maken van hoogteverschillen
(liggen / hurken / staan) kunnen interessante uitgangsposities gecreeerd
worden. Bij optredens kan het publiek bijvoorbeeld ook als regisseur optreden.
Het was leuk te zien dat er bijna automatisch een interessante scene ontstaat!
Rachel en Anne deden de eerste scene, waarbij de afstand gebruikt werd om een
leuke relatie op te bouwen. Hierna deden de voetballers Rens en Anne een scene,
met scheidsrechter Erik. Wie had gedacht dat die altijd rustige Anne zo'n
gemene overtreding zou begaan op zijn teamgenoot?! Ingwoo en Nirma deden hierna
een scene over kunst, waarbij het hoogteverschil en ook rust gebruikt werden
om een mooie spanning op te bouwen.

De scenes waren naar Mirjam's smaak nog iets te statisch, en eindigden steeds
met een groepje staande theatersporters. Kortom: de ruimte gebruiken! Hanneke
en Piet pakten dit mooi op met een scene over yahtzee, waarbij Hanneke niet kon
tellen, en de ruimte gebruikte om haar angst voor Piet te benadrukken. Jacintha
en Anne wilden hun huwelijk na 12.5 jaar wat nieuw leven inblazen door een
bezoekje aan een parenclub, waar ze (een niet ratelende!) Rachel tegenkwamen.
Vervolgens werden een aantal jabber-scenes gespeeld. Rens en Erik moesten de
door Yngwey en Piet gejabberde scene in de praktijk van een orthopedist
naspelen. Dit werd het behangen van de kelder van paleis het Loo! Daarna was
het de beurt aan Anne en Jacintha om de kunstmatige inseminatie van een olifant
in artis te jabberen. Rachel en Nirma pikten dit heel goed op, alleen de
olifant werd vervangen door een koe en het zaad werd medicijnen... Rachel en
Piet jabberden een scene over de rapportbesprekingen op een school voor moeilijk
lerende kinderen. Hanneke en Anne vertaalden dit naar een scene in een japans
restaurant in Parijs, waar de beschermde vliegende neushoornvis op het menu
staat.
Als laatste was de Robinson aan de beurt. Erik, Piet, Anne en Nirma speelden
een scene met moeilijk opvoedbare kinderen in centerparcs, waarbij Nirma als
laatste overbleef. Daarna besloot het demissionair kabinet Balkenende
(bestaande uit Anne, Ingwie en Hanneke) Antarctica over te nemen, inclusief de
daar rondhoppende pinguin Rachel, die als laatste overbleef om de hele scene
alleen te doen.

Tot besluit werd er nog een studentenkamer neergezet, waarbij ook weer gelet
moest worden op de ruimteverdeling (die we een beetje vergeten waren tijdens de
Robinson).

Mirjam bedankt!

[verslag van Erik]

Een nieuwe start

2010-09-08T17:42:00.000+02:00

Vorige week donderdag zijn we weer een nieuw seizoen begonnen! Na een (te) lange zomer konden we eindelijk samen los gaan onder de bezielende leiding van niemand minder dan Mirjam, die ons de komende 4 keer zal gaan trainen.

Bijna iedereen was er, en ook drie nieuwe mensen: Rens, Guus en Hanneke! Die hebben we gelijk in het diepe gegooid en we hebben genoten van hun spel!

We leerden elkaars namen kennen door met karate-bewegingen elkaar bij naam te noemen en proberen te vermoorden. Gelukkig beschermden de buren van het slachtoffer hem/haar en viel de moordenaar zelf dood op de grond!
Verder hebben we in viertallen weer een verhaal verteld, waarin de gebaren van de voorste persoon werden vergroot door de achterste, en het verhaal naadloos moest worden overgenomen.

We hebben geleerd over het ontstaan van het Katje Knuppelen onder andere

Tot slot hebben we nog de Handen Door gedaan, waarin experts werden geïnterviewd. Er was iemand die veel wist van kakkerlakken en hoe je ze moest knuffelen; ze kwamen zelfs uit haar oor. Toen er eentje werd ingeslikt, was het grote paniek maar gelukkig kwam alles goed!
Een dub-scene als echt laatste en daarmee sloten we deze leuke avond af. Het thema was dus Accepteren: probeer als theatersporter de ideeen van de ander altijd te accepteren en die van jezelf weg te gooien. De spelvormen waren er ook voor om te leren de controle te verliezen.

Na de training hebben we traditiegetrouw weer in de Beiaard een biertje met kaasstengels genomen. Het ziet er naar uit dat het weer een heel mooi seizoen gaat worden! Tot donderdag

De Moordlustige...

2010-05-07T00:32:00.005+02:00

we hebben een rustige warming up gedaan. lekker loskomen in de heupen en het lichaam. nog even de conditie getest, dat ging allemaal lekker!
daarna rondlopen. Rachel riep een emotie en dan moest je als een standbeeld staan en die emotie laten zien. niet overdreven maar echt. Je merkte dat het combineren van lichaam en gezicht niet altijd makkelijk is.
we hebben wat gedaan met het vergroten van typetjes rond the kring. een leuke stylist die steeds de volgende in prachtige vormen zette.

Met een handeling op stoelen voor de rest (3 per keer) kwamen hele leuke dingen uit. de haat spatte uit Linda's ogen en Vincent was gewoon eng. hij was helemaal aan het trillen. ook de anderen waren verschillend van emotie. het is leuk hoe je uit een houding, een gezichtsuitdrukking of een handeling van iemand anders zo'n reactie kan krijgen. een heel nieuw typetje ontstaat.
we hebben ook het uitvergroten gedaan door neutraal op te komen en dan een personage op te zetten. Zoals de hangjongere. drie mensen kwamen neutraal op. gingen staan en werden vervelende hangjongeren. dit ging dan verder in een korte scene tussen die drie. leuk want alles ontstond in rust zonder een woord te zeggen en toch was het interesant. zo hebben we moordlustige moordenaar gedaan, een chagarijnige clown en een nerveuse macho
tegenstellingen in een karakter. daar kwamen echt leuke scenes uit.

Doordat we wat in de karakters en emoties waren gekomen zijn we scenes gaan spelen. eerst met als suggestie een emotie en een locatie. Nirma was Woedend in een supermarkt. terwijl Hans heel blij geïntereseerd was. dat was echt een prachtige scene waarin het toneel goed werd gebruikt. zo waren Johan en Piet in het bos. Piet was verliefd op het bos en later bleek ook... op Johan. en Johan (die een prachtig blij karakter speelde) was zo enthiousiast over alles... maar vooral van Piet's Berken parfum.
ook werden er scenes gespeeld met alleen een locatie. twee leuke scenes tussen Noor en Vincent bij een oase waar Noor werd vermoord omdat ze niet naar de heilige stem van de hogere machten wilde luisteren. En een korte maar zeer krachtige scene tussen Ingwy en Linda op een kippenfokkerij waarbij Yngwie Linda probeerde te overtuigen van de lieve leuke kippen.
we hebben de avond afgesloten met een feestje (zoiets als de emotionele bus alleen dan op een feest). iedereen werd uiteindelijk doodgeschoten.

Rachel was in goede vorm. Dank voor de les!
Volgende week Expreszo bij de Stoomtram Hoorn-Medemblik! geen les! daarna van José

Rachel en de mannen

2010-04-30T19:24:00.000+02:00

Donderdag kregen we les van Rachel.
Het was een speciale les dit keer, want er waren alleen mannen aanwezig.
Erik, Vincent, Piet, Johan, Anne, Ingwie en Hans waren van de partij.

We begonnen met een stevige warming up. Daarna stonden we in een cirkel waarin we elkaar emoties doorgaven. De emotie werd hierdoor steeds groter.
We liepen vervolgens door de ruimte en op het commando van Rachel vertoonden we emoties op verschillende niveau`s.

Vervolgens deden we een modeshow met emoties. We liepen neutraal op de catwalk, maar bij het stilstaan lieten we een emotie zien. Ook hierbij verschilden de niveau`s van de emoties.

Daarna begon het acteren. We mochten leuke scènes spelen met emoties. Het “publiek” gaf aan wie welke emotie speelde en met welk niveau. 1 tot en met 10.

Een kleine impressie:

Sergeant marinier, toch een ijzervreter, Anne was hopeloos verliefd. Ja, gebeurt wel vaker zou je zeggen. Maar Anne was verliefd op een antieke Leopard tank. Dit liet hij duidelijk blijken in een gesprek met kolonel Vincent. Die toch wel heel nieuwsgierig was naar Anne`s welbevinden. Anne wilde samen met Vincent naar de Ardennen rijden, om daar alsnog te sneuvelen. Uiteindelijk bracht Vincent de hopeloos verliefde Anne maar naar een militair hospitaal.

Ook Ingwie en Piet speelden een leuke scène. Piet was boos, niveau 7, en Ingwie was een beetje opgelucht. Piet was boos over eigenlijk alles. Vooral over de prijs van de vis in de vistent waar Ingwie werkte. Arme Ingwie gaf de groeten door aan de vrouw van Piet. Had hij niet moeten doen, want hierop volgde een boze tirade van Piet. Wat doe jij met mijn vrouw….
Ben jij diegene die…… enzovoort.

Verdrietige Erik en vrolijke Hans waren brandweermannen. Terwijl Erik verdrietig werd van een brandend huis, werd Hans hier wel vrolijk van. Hans sloeg door en spoot zelf Erik nat.

Sacherijnige Johan kwam zijn oude schoolvijand Ingwie tegen op een schoolreünie. Hier werd Johan zeker niet vrolijker van. Hij haatte Ingwie, die vroeger op school altijd rotgeintjes uithaalde. En nog steeds rotgeintjes uithaalde. Zo deed hij suiker in het bier van Johan.

We speelden ook soloscènes.
Hierbij moesten we beginnen in een emotie, maar eindigen in een andere emotie.

Erik die aan zijn vakantie begon in de auto, veranderde na een ongeval van een ontspannen persoon in een panische besluiteloze persoon.

Ingwie speelde jaloers toen hij zijn vriendinnetje zag zitten met een oudere man. Gelukkig werd hij opgelucht toen hij zag dat het haar vader was.

Johan was verdrietig naast de kist van zijn overleden vrouw. Al werd hij steeds bozer op deze vrouw.

Anne sluipte onzeker rond in de kamer van het meisje waar hij gek op was. Toen hij las in haar dagboek dat zij hem wel leuk vond en creepy, verliet hij haar kamer heel zelfverzekerd.

Een nogal verveelde Vincent legde aan een beetje hysterische Hans uit hoe spannend leven zijn goudvissen wel niet hadden. Hans was al 15 jaar lid van de goudvissenvereniging maar snapte nog niet veel van deze vissen.

De les werd vervolgd met een echte klassieke 3 in de pan.
Anne en Vincent speelden barkeeper en stamgast in een kroeg.

Na de vlakke scène werd deze overgedaan in drie emoties: angst, droefenis en jolig.
Het was mooi om te zien dat steeds dezelfde ijkpunten terugkwamen in deze scènes.

De les werd beëindigd met een verjaardagsfeestje vol met emoties. Bij het binnenkomen van een gast namen de aanwezige gasten de emotie van deze gast over.

De les was pas over na een denderend applaus voor Rachel. Die ons getrakteerd heeft op een mooie les met veel prachtige acteermomenten. Leuk om te zien en vooral leuk om te doen.
We hebben ons uitgeleefd met diverse emoties in schitterende scènes.

[verslag van Johan]

Nieuwe site

2010-04-28T18:33:00.000+02:00

Ik heb onze site veranderd, zoals jullie kunnen zien. Dit was nodig omdat blogger onze manier van webloggen niet meer ondersteunt vanaf 1 mei. Ik heb gekozen om alles in de weblog layout te plaatsen, met de input van de PR commissie. De foto´s en een aantal andere zaken moeten we nog weer goed terugplaatsen. Als jullie teksten willen helpen aanpassen, laat het me even weten!

Test, test, test

2010-04-23T20:25:00.001+02:00

Een nieuwe blog! Helemaal vernieuwd!

Was het nou een kameel of een drommedaris?

2010-04-23T16:22:00.001+02:00

Na even lekker te strekken liet gisteravond iedereen zien hoe je nu precies ‘down’ gaat in Show Us How to Get Down, en daarna begonnen we snel aan een nieuwe versie van onze longform aangepaste harald. We kregen als suggesties: een pastaschepper, brandweer, paarden, graag willen zingen, oksel-krabben en Marokko. Iedereen associeerde er op los en toen begonnen we.

Boer Klaas (Anne) mijmerde in zichzelf en vroeg zich af of hij er goed aan gedaan had om met zijn gezin vanuit het te natte Nibbixwoud naar Marokko te emigreren om daar opnieuw te beginnen. Zijn vrouw Yvonne (Rachel) en dochter Ingrid (Noor) waren blij, al was Ingrid wat eenzaam, omdat de dichtsbijzijnde buren 240 km verderop woonden.

Daar, op de drukke markt van Marrakech, stonden Johan en Yngwie italiaanse pasta te verkopen, maar de zaken liepen niet heel goed. Een vrouw met zonnebril (Larissa) kwam langs en bleek de wereldberoemde operazangeres de Donna te zijn, die even probeerde anoniem vakantie te vieren, samen met haar stoere bodyguard Antonio (Piet met pilotenzonnebril die hem erg goed stond). Het bleek dat ze last had van oksel- en keelkriebel, en in Marokko was om een magische partituur te gaan zingen van de Ouverture Het Paard en de Drommedaris, waarvan maar één exemplaar bestaat. Gelukkig bewaakte Antonio deze met zijn leven.

Intussen had Ingrid een vriendin gevonden in het paarden-en-kamelenmeisje Azalea (Nirma) die net als zij heel graag zangeres zou willen worden. Vader Klaas wilde hen graag tevredenstellen en besloot om bij de Donna op bezoek te gaan om haar om hulp te vragen.
Toen hij bij de hotelkamer aankwam, stond de Donna nog onder de douche, en het aankleden en opmaken van deze primadonna duurde vrij lang ;-) maar het was wel een hele mooie scene... Klaas vroeg haar of hij de partituur zou mogen lenen, maar dat mocht ab-so-luut niet. De Donna werd er zelfs erg boos over en riep haar Antonio erbij, intussen luid roepend: “ik word aangerand!” Antonio gooide Klaas eruit, en die zon op een andere manier om de meisjes te laten zingen...

Het eerste stuk kabbelde wat, en duurde wat te lang voordat duidelijk werd wat nu precies de misdaad ging worden; daar moeten we nog extra op letten zaterdag. Maar goed; iedereen werkte nu samen naar hetzelfde doel. Na de pauze werd het beroemde stuk opgevoerd op de markt, met het paard (Erik met echt masker) en de drommedaris (nee; kameheeel!) Hans, met een pruik als bult op zijn rug (de andere was geamputeerd). Iedereen was komen luisteren. Klaas vermomde zich als drommedaris/kameel door ook een pruik op zijn rug te leggen en probeerde tijdens de opera de hoed van de Donna te pakken, waarin de partituur verstopt zat. Larissa speelde daar heel mooi mee door hem steeds uit te steken maar dan ook weer weg te halen...
Tijdens het rumoer van de rituele slachting van het paard en de kameel (gelukkig niet ook Klaas) kon moeder Yvonne de hoed pakken, met de partituur! Het was gelukt!

Ingrid en Azalea waren erg blij en iedereen was benieuwd wat voor magie het zingen ervan zou brengen, maar Antonio en Donna waren over de toeren. Gelukkig kwam de geniale detective Clouseau (Vincent) langs en zag direct dat er niet 1, maar 2 kamelen op het toneel waren geweest. In een vreselijke marteling dwong hij de pizzabakkers te bekennen wie het was geweest en stormde hij op de boerderij af, precies op het moment dat de meisjes de mooie opera gingen zingen...

Er werd zo mooi gezongen, dat Klaas ervan spijt kreeg en al zijn zonden ging bekennen, hij kreeg zelfs een hartaanval. Maar toen begon de echte magie te werken, en kwam hij weer tot leven, net als het paard en het kameel, die een grote schat meebrachten! De donna vergaf iedereen omdat ze zo graag bij de familie wilden horen en alles liep zo heel mooi af. In een laatste lied getiteld “jij en wij” werd de les van vanavond prachtig weergegeven: samen met je familie sta je sterk...

Weer een geslaagde longform, die wel wat langzaam op gang kwam. Maar verder werkten we goed samen naar hetzelfde doel, al was de ommezwaai van boer Klaas een beetje snel, en was het niet helemaal duidelijk hoe de diefstal nu precies in zijn werk was gegaan door Klaas, Yvonne en de marktkoopmannen.

We hadden nog wat tijd over, dus probeerden we het eerste gedeelte nog een keer. We kregen als suggesties: ninja’s, stiekem op facebook kijken, pepermolen en een vrachtwagen. We zagen de volgende karakters: leerling-ninja’s Rachel en Noor kregen les van hun ninja-meesteres: Antionette-san (Nirma). Een all-girl nederlandse ninja-school! Het bleek dat Antoinette hiermee wilde laten zien dat nederlandse vrouwen helemaal niet onderdoen voor die japanners.

Op de braderie van Piet kwam intussen de beroemde ninja meesters uit Japan aan. De oude mevrouw van Buffelen (Larissa) kwam bij dokter De Vries (Vincent) en zijn slijmerige assistent Henk-Pieter (Anne) om gerevalideerd te worden na haar vrachtwagenongeluk. Dokter de Vries gebruikte hiervoor een speciale techniek waarbij ze onder stroom werd gezet (op 13 zelfs!) maar dat zorgde ervoor dat mevrouw van Buffelen heel beweeglijk werd! Op de speciale ninja-stand veranderde ze zelfs in een moordende vechtmachine... Henk-Pieter bleek de onderdanige vriend van Antoinette-san te zijn, en hoopte dat zij niet net als eerder, die beroemde japanse meesters (Erik en Yngwie) zou gaan onthoofden...

Hoe dat is afgelopen zullen we nooit weten want toen was het tijd om nog wat te gaan drinken samen. Maar het was weer geslaagd, ook door de mooie muzikale ondersteuning van Luciën. Zaterdag gaan we de uitvoering doen! Spannend! Ik ben benieuwd hoe het zal gaan en wat nu precies de misdaad gaat worden en welke mooie karakters we gaan zien. Kiki, bedankt voor de leuke lessen. Tot zaterdag allemaal!

100% kans dat je nu het verslag leest. Daar is nog recent een interessant onderzoek over gedaan.

2010-04-17T11:55:00.005+02:00

Ach, ach, ach.. Zo veel misdaad op een avond!

Ach, laten we beginnen met het verslag.

We hadden een korte opwarmer dit keer (meer tijd voor de Harold). In een kring moesten we opzeggen welk misdaad typetje we het leukst/interessantst vonden. Dit ging van de boeven van Pipo en de Ppppparelridder en de politieagenten van Flikken Maastricht.

Als die typetjes moesten we gaan lopen/bewegen/praten. Toen we dat hadden gedaan, moesten we de contra-typetjes doen.

Omdat vorige week niet alle scènes heel soepel liepen en om het wat met meer structuur te maken, is de Harold aangepast. Anne en Larissa als soort van regisseur. Zie hieronder:

We kregen interessante suggesties: prittstift, fysiotherapie, happylocromasie, Zuid-Afrika, huiskoe en spinnenfobie. Bij de associatieronde moesten we op de suggesties associëren: Nelson Mandela, harige poten, WK, gevangenis, leuke jongens, spieren, rare geluiden van een koe.. Veel associaties.

Bij de eerste scène kregen we Johan te zien die een politie-agent was die bijna tegen zijn pensioen was. Als laatste opdracht kreeg hij van Jan de commissaris te horen dat hij op een koe moest oppassen samen met het hulpje (nieuwe collega) Noor. Daar was Johan totaal niet blij mee. Bij het politiebureau waren Marjo en Hans hooligans die lekker luidruchtig waren in de cel.

Verder zagen we aan die kant boerin Gertruud die de eigenaar was van de koe Bertha (Marjo). De koe werd gemolken door de man Wil'm (waar Bertha zeer opgewonden van werd) en de snuit moest worden gepritt met de stift, maar.... die was bijna op! Het was de laatste stift! Oh oh.. wat nu?!

De andere kant zagen we professor Karel en professor Rudolf (Anne en Piet) die bezig waren met "De Uitvinding!" Rudolf kwam er achter dat de laatste ingrediënt kippenzweet was. De stagiaire Saskia (Nirma) vond uit dat de luchtigheid van de kippenzweet 1.9283790 was en dat maar zelden voor komt.

Als flashback zagen we hoe Saskia haar ouders (Vincent en Linda) vertelde dat ze naar Afrika ging. Naar dé professor en dat het een veilige school was, want volgens onderzoeken...

Ook als flashback zagen we hoe de professoren de conciërge (Yngwie) van de universiteit werd vergiftigd.

Om het kippenzweet te halen, moesten de professoren en de stagiaire naar de tante van Saskia naar haar tante en oom: Gertruud en Wil'm. Ze overlegden, maar ze wilden de kippenzweet niet zomaar geven. Zeker niet toen ze er achter kwamen dat professor Karel Stift als achternaam had. De zoon van de beroemde maker van de Prittstift. In ruil voor lijm, wilden wel kippenzweet geven, maar dat wilde Karel Pritt niet.

Omdat Wil'm, Gertruud, Jan en Hulpje bang waren dat de professoren en Saskia kippenzweet zouden stelen, hadden ze - onder leiding van de commissaris - allemaal lasers voor de kippen (Eric en Linda - de Romeinse witte kip en de Peruaanse bruine kip) bedacht.

Professor Rudolf had een apparaat om de lasers te misleiden. De zus van professor Karel - het hulpje- wisten waar de laserstralen waren. Saskia bewoog sexy onder alle laserstralen door als oefening om het apparaat te plaatsen, terwijl de professoren achter haar stonden.

Pauze.

De verjaardag van Bertha de Koe waar iedereen was uitgenodigd. Dit was het moment van inbreken voor Saskia. Terwijl iedereen feest aan het vieren was, ging Saskia richting de schuur en manoeuvreerde zich onder de laserstralen. Het was haar gelukt om kippenzweet te pakken en ging weer terug onder de stralen. Snel gingen de professoren, Saskia en het hulpje naar de schuilplaats. Nog even op zoek naar het pipet zoeken en net voor het moment waarbij het publiek zag wat er ging gebeuren met het serum, werd de scène overgeschakeld naar het politiebureau, waar Noortje gearresteerd was wegens verdenking met de professoren. Noortje beweerde dat ze het niet had gedaan en toen kwam Boris met..: De Vinger! (Hans) De martelende vinger!

Toen de marteling klaar was, ging Noortje weer terug naar de schuilplaats waar de professoren en Saskia de kippenzweet als laatste ingrediënt toevoegden. Het werd niet helemaal wat ze hadden gedacht, want er kwamen spinnen uit! (Jan etc.) "Neee!"schreeuwde Rudolf nog. Het leek er even op dat al het werk voor niks was geweest, maar professor Karel pritte de spinnen met het laatste pritt, waardoor de spinnen spinpritten werden.

Ondertussen had een hond (Vincent) Noortje gevolgd naar de schuilplaats en hij pakte de prittstift af. Eigenlijk was dit geen probleem, want de professoren hadden de spinpritten.

De professoren en Saskia gingen terug naar de boerderij waar de professoren zeiden dat Gertruud de stift mocht houden en dat er een oplossing was: de spinpritt. Nu was het aan Bertha of ze de spinpritt goed vond. Ze wikte en wegen en kwam met het antwoord "Jahh".

Een gelukkig einde waarbij een eindpresentatie was voor de pres om iets nieuws te presenteren: Spinpritt!

Volgende week laatste les van Kiki en tevens laatste les voor de voorstelling!

Tot dan!

Oh Harold!

2010-04-10T19:41:00.003+02:00

Afgelopen donderdag begonnen we met the longform: the Harold. Aankomende voorstelling gaan we namelijk weer iets speciaals doen. Dit keer niet de Vloer op, maar de Harold. We kregen les van Kiki!

We begonnen met de opwamers: Waar zijn de vingers heen, alleen een andere versie. "waar gaan de vingers heen, waar gaan de vingers heen? Say what? waar gaan de vinger heen, waar gaan de vingers heen? De vingers gaan naar.... de maan!" "Bla, bla, bla" "Where is the second scene...."
Eins zwei drei was weer een lekkere warming-up. Categorieëntikkertje kwam ook weer aan bod: overleden acteurs, bloemen en acteurs met een sixpack!
Om in het thema te komen moesten we de standaard zinnen uit een misdaadfilm opnoemen. Ook moesten we standaard typetjes uit een misdaadfilm vertellen.

Na de warming up gingen we wat serieuzere dingen doen. We begonnen met z'n allen op een station waar ieder een verhaal moesten creëren. Twee reizigers richting Parijs, een werker bij de trein, vrouw die wist dat haar vriend op haar wachtte thuis, een man die naar de eiffeltoren moest om iemand over de reling te gooien (?)
Hierna bevond de helft van de groep in een supermarkt. De supermarkt trok wel rare mensen aan: oude, gehandicapte mensen aan.
De andere groep was in een studentenflat, waar de meeste studenten vrij duf op hun stoel zaten of hard studeerde totdat één student rennend de kamer binnekwam om daarna een sportdag te organiseren.

Daarna gingen we de Harold doen. Helaas konden we maar 1 harold doen, zodat niet de hele groep daaraan mee konden doen. Next time better.
De suggest transistorradio. Aan de groep was om eerst rond te lopen om associaties te vertellen rondom de suggestie. Daarna was het spelen in de volgorde: A1, B1, C1, groepscène, A2,B2,C2, groepscène, A3,B3,C3 en eindscène. De A1 scène werd gespeeld door Anne en Vincent en het ging over Vincent die in de kast zat bij Anne tijdens de tweede wereld oorlog. Het was een hele mooie, schattige (ze hielden elkaars hand steeds vast). Ze zongen de Wilhelmus en waren bang voor de Duitsers. B1 ging over twee Duitsers op een Nederlandse strand. Jan groef een kuil, terwijl Johan op het strand lag. Johan en Jan zaten wat Duits te praten toen ineens Larissa voorbij liep als een Pamala. Ze hield de wacht, terwijl ze af en toe flirtte met de Duitsers.
De C1 scène ging over de spullen verdelen van Opa. Rachel en Nirma verdeelden de spullen tot opgeven moment tante Gertruud langskwam om ook spullen te innen.
Toen kwam er een groepscène waarbij het om een feest ging. De batterijen van de radio werden verwisseld en de radio werd gemaakt. Toen de radio het weer deed en de muziek (Larissa, Noor, Rachel (?)) en de rest dansten. Zo was er een geweldig feest.
A2 ging over dat Vincent eventueel op de trein werd gezet. B2 ging over dat Larissa de Duitsers waarschuwde voor de vliegtuigen. Dit was alleen lastig, omdat Larissa een Franse was. C2 ging over dat tante Gertruud een soort beest was met rare geluidjes. Uiteraard werd er weer een groepscène gespeeld. Dit keer ging het over onnozele militairen, waarbij Larissa opeens een dansje maakte.
Bij A3 was er een tijd sprong gemaakt. Vincent werd op de trein gezet richting Polen en had daar het ergste gezien wat je kan zien. Anne maakte zijn excuses en wist niet waar Vincent op dat moment naar toe ging. Het was een mooie afsluiter: een knuffel als excuses. Het was echt een mooie scène.
B3 scène was kort, maar krachtig. De Duitsers en de Française stonden naast elkaar. Johan en Larissa de liefde verklaarden. Voor de kus werden ze doodgeschoten.
Bij C3 was er een rare twist waarbij tante Gertruud werd vermoord.

Veel instructies, goede adviezen, leuke scènes. Kortom, een leuke les!
Volgende week weer the Harold! Tot dan!

Jij maakt mij zo blij

2010-03-27T22:49:00.001+01:00

De afgelopen twee donderdagen stonden in het teken van muziek. Vorige week verzorgen Lucien en Larissa samen de training, dit keer stond Lucien er alleen voor.

We begonnen de avond in een kring, waarbij we elkaars bewegingen nadeden. Daarna gingen we lekker met muziek aan de gang, om te beginnen met Tijd voor een lied, we sloten de avond af in de bluesbar....
Noor zong een heel mooi kinderen voor kinderenlied, Nirma was haar hondje kwijt. President Marjo nam een kijkje op de vuilnisbelt van stagiar Erik (iets over global cluttering). Johan was zijn haar kwijt (...). Anne kreeg last van wormen na het eten van een peer. Ingwie moest binnen 24 uur trouwen. Rachel schitterde met een lied in de metal stijl.

In de bluesbar ontstond de schitterende bluessong : Je maakt me zo blij. Piet was hierbij zelfs de naam van zijn moeder vergeten. Lucien speelde weer meesterlijk op de piano. Het blijft ontzettend mooi om te zien hoe hij telkens weer verschillende melodiën bedenkt in de meest uiteenlopende stijlen, van opera tot metal...

Lucien, je bent een kei! (Je maakt ons zo blij ;) ).

Erik

Oh wat is het leven toch zwaar op de a4!

2010-03-24T14:16:00.003+01:00

10 Weken later in het Pakhuis...: Muziek!
Het was de eer aan Larissa en Luciën om hun eerste les van de twee te gaan geven. De maestro en de maestra van onze groep.
Melodieën, rijm en tekst waren de kernwoorden van afgelopen donderdag en uiteraard hebben we daarmee veel geoefend.

We begonnen met ademhalingoefeningen. Alle klinkers kwamen voorbij: AAA!!! EEE! II! OO! UUU! Ik zie alleen door deze klinkers een hele scène ontstaan: Iemand loopt rustig over op straat, genietend van de zon. Om de hoek kwam ineens een auto snel aanrijden in de richting van de man: 'Aaaah! Neeee!' De bestuurder reed tegen de man aan, zodat de man een harde smak op de grond maakte (drup, drup ging het bloed). Langzamerhand waren mensen gestopt om te kijken naar de scène en zagen de druppeltjes: 'Illl en oooh wat erg!' Je zou verwachten dat de auto zou stoppen, maar nee... Hij reed gewoon door en tUUterde nog even na. Tuut Tuut.
Goed, to the point!
We gingen daarna door naar de medeklinker Ssssss, waarna we daarna de stem goed genoeg was voor het welbekende nummer: We will rock you. We moesten rijmen op de melodie. Ook al ken je het lied wel, het is niet altijd even makkelijk om te rijmen! Om het rijmen verder te oefenen gingen we een verhaal op een rij doen, maar dan in rijm: Aa Bb. Geen idee meer even waar over het ging, maar er kwamen verrassende dingen uit.
Dat rijmen moest natuurlijk ook gecombineerd worden met melodieën en daarom gingen we zingen bij de piano. Iedereen, ja echt iedereen, moest vier zinnen zingen die rijmden. Leuke kinderliedjes werden op een ander melodieetje neergezet en er kwam ook een heel dramatisch lied uit: Wat is het leven toch zwaar. Het refrein was heerlijk om mee te blèren/zingen.

Scènes werden ook gespeeld. We begonnen met rijmende scènes waar onder andere Johan en Piet een scène speelden over de baas die tussen de lopende band was gekomen en Rens (potentieel nieuw lid) en Ingwi een scène speelden over egels!
De Stuntman werd dit keer anders gespeeld: De stand-in. Twee spelers speelden een scène en twee spelers die zaten aan de zijkant. Wanneer deze twee spelers dachten dat er gezongen moesten worden, freesten zij de scène waarna ze een prachtig liedje zongen om zo de scène vooruit te helpen.
Eerst kwamen de cowboys langs in de woestijn(Anne en Johan). Johan had z'n arm verloren.
Andere scène speelde zich af in de gevangenis waar twee zussen geprobeerd hadden om een bank te overvallen. Ze hadden geen zin om in de gevangenis te blijven, dus gooiden ze alle vrouwelijke charmes in de strijd om de bewaker te versieren om zo te eindigen op een onbewoond eiland!

We eindigden met z'n allen weer bij de piano om een lied te zingen over de a4!

We kijken weer met z'n alle uit naar komende donderdag!

Mix van vormen en directors cut

2010-01-10T16:57:00.001+01:00

Zaterdag 9 januari, het was weer tijd voor een wedstrijd theatersport. We zouden dit keer spelen tegen de Lunetics uit Utrecht, maar de sneeuw strooide … tja.. sneeuw in het eten.Ze lieten ons weten het heeeeeeeeeeeeeeeel jammer te vinden, maar niet te kunnen komen. De sneeuwduinen lagen in de weg.

Natuurlijk wilden wij wel graag spelen. En wij zouden Expreszo niet zijn, als we niet wat improviseerden. Op het laatste moment bedachten we dat we voor de pauze het publiek zouden verrassen met een mix van theatersport vormen. Nirma was de presentratrice en met veel enthousiasme heette zij het voltallige publiek welkom (ongeveer 10 mensen). We zongen ons (korte) Expreszo openingslied en begonnen met de warming-up. We zongen: My Bonny is over the Ocean en op elke B moesten we of zitten of staan. Dat was erg lachwekkend en toch wel moeilijker dan je eerst denkt. Leuk om te doen met spelers en publiek tezamen.

Zoals gezegd,lieten wij de eerste helft een mix van theatersportvormen zien. Zo brachten wij de: ‘Allerslechtste Allertijden. De slechtste arts, de slechtste schaatser, de slechtste bakker, enz.…Daarna volgde Robinson, waarin Noor uiteindelijk in haar eentje moest spelen dat vier personen aanspoelde op een eiland, blij waren dat ze nog in leven waren en op onderzoek gingen naar eten en hout. In de snelkookpan waren Vincent en Rachel steeds verbaasder, dan Nirma en Johan tijdens het behangen van de babykamer. Uiteindelijk waren Vincent en Rachel ontzettend blij verrast tijdens de geboorte van de vijfling; daar komt ie… en nog één, en nog één, en nog één, enz.…. Nirma werd door Boris flink onder handen genomen, maar uiteindelijk bekende ze dan toch dat ze de DSB had laten vallen. We hebben nog een aantal hele leuke vormen gespeeld, zoals het familieportret en de datingshow, waarbij vooral Eric de lachers op zijn hand had toen hij als Wilders zei: buitenlanders vind ik niet leuk en op mijn hoofd heb ik altijd jeuk. En ook tijdens woord op woord af wanneer zijn woord (PIZZA) genoemd werd en hij, aangemoedigd door Noor en Nirma op de achtergrond, vol verwarring steeds weer op en af moest. We sloten voor de pauze met z’n allen af met de bus, waarbij we verdrietig, swingend, geïrriteerd ongeduldig, angstig en dol van blijdschap opkwamen.

Na de pauze deden we de directors cut. Vier regisseurs: Luciën, Rachel, Noor en Vincent brachten hun serie aan het publiek. De anderen speelden de personages.

We zagen 1 aflevering van Rachels slapstick op de Euromast, waar Jack zijn Anita met een dansje ten huwelijk wilde vragen.

We zagen twee afleveringen in de Western: Volendam, de uitdroging van Noor hoe Mario de pianist in de bar verliefd was op Marjon, maar concurrentie had van… hoe kan het ook anders Jan Smit.

We zagen 3 afleveringen van de SF serie van Luciën, waarin de Belgische Jeannette en Bill in het ruimtevaartstation op Mars een broccoli Pannenkoek met de Oeroude Hollander Bob, zagen aanstormen. Bob bleek Pipi de electronische hond te hebben ontvoerd. Hij had hele rare eisen, zoals een pizza. We zullen nooit weten hoe dat afgelopen is.

Dat weten we wel van de afleveringen van de horror serie van Vincent. Twee schoonmakers Marie en Bob, waren aan het opruimen in de tweede kamer. Eerst zag je hoe zij de twee bewakers lieten schrikken en overmeesterden. Ze bleken twee geheim agenten te zijn, in dienst van Geert Wilders, die de bewakers door middel van een lolly in zijn tang wilde houden en ervoor wilde zorgen dat de mensen op de publieke tribune een kopje kleiner werden gemaakt. Gelukkig bleken de bewakers niet echt onder invloed te zijn en maakten zij de geheim agenten een kopje kleiner.

Zo was het een geweldige, leuke, gevarieerde en gezellige avond. Het kleine publiek was heel enthousiast en ook wij als spelers vonden dit voor herhaling vatbaar. Dus die directors cut houden we erin!!

Ik zou zeggen tot ziens bij onze volgende thuiswedstrijd. Wanneer die is? Houd onze website in de gaten.

Aankomende donderdag een training van Kiki en een aantal nieuwe leden, die mee komen doen. Ook dat wordt vast weer erg leuk. We hebben er nu al zin in. Tot dan!

Gelukkig nieuwjaar!

2010-01-01T18:11:00.003+01:00

Natuurlijk voor iedereen: Gelukkig nieuwjaar! Dat 2010 een leuk en liefdevol jaar mag zijn vol met theater!

We sloten samen het jaar af op de 30e, bij Noor, bij de oudjaarsborrel! Een gezellige bijeenkomst die begon om 8 uur. We waren in totaal met z'n negenen. Vele gesprekken over de liefde, werk, wat men bezig houdt. Er was ook een mindere mededeling: Mieke gaat stoppen. Dat vinden we natuurlijk heel jammer, maar we hopen natuurlijk ook dat ze heel gelukkig blijft en dat ze af en toe langs gaat komen. Gelukkig duurt het nog wel even voordat ze gaat :)

Verder kwam het baarbankje ook nog even aan te pas. Het baarbankje is niet alleen maar voor het baren, maar ook voor de reden waarom er gebaard moet worden. Allemaal posities werden er geprobeerd!

Kortom: het was een geslaagde avond! Bedankt Noortje voor je gastvrijheid.

Ik hoop dat jullie allemaal een fijne jaarwisseling hebben gehad. Volgende week krijgen we les van de captain, want 9 januari is er een wedstrijd!! Nodig iedereen uit, want het wordt een leuk begin van het nieuwe jaar!

Tot Donderdag!

Commando: Energie!

2009-11-28T14:01:00.003+01:00

Afgelopen donderdag kregen we les van Nirma, die inval voor Noor die door een hondje van een pondje omver getrokken is... en het thema was: Energie!

We begonnen met een energieke opwarmer Commando (of: Simon Says), waarin we alleen commando's van Nirma mochten opvolgen, als ze er 'commando' voor zei. "Commando Rennen... Zitten... Commando Huppelen". Als je een foutje maakte was je af en na een poosje waren we allemaal heerlijk warm en werden er zelfs truien uitgetrokken.
Hierna liepen we door de ruimte en begroetten we elkaar steeds op een andere manier: als oude vrienden, als mensen die stiekem verliefd op elkaar zijn, als mensen die elkaar niet vertrouwden; het was leuk om te zien hoe verschillend dat eruit zag. Hierna hebben we elkaar nog in western-stijl neergeschoten en mochten we heerlijk dramatisch doodvallen.
Energie in een scene kan uit verschillende dingen komen. Allereerst is het mooi om het vanuit stilte te laten ontstaan: door niet te veel te praten in een scene komen er vanzelf vaak mooie spanningen en bijbehorende energie los tussen de personages. In een aantal scenes hebben we daarmee geexperimenteerd.

Jan was in de bibliotheek en liep langs een lange boekenkast die dwars midden over het podium liep. Vincent had goed opgelet en liep er niet dwars doorheen, maar zette hem juist nog sterker neer door aan de andere kant met een karretje boeken te lopen. Er werd heel lang niets gezegd in deze scene en dat was prachtig. Jan maakte een gaatje tussen de boeken en greep dwars door de boekenkast naar Vincent, die hem een boek aanbood, erg mooi fysiek spel:
Toen ze later begonnen te praten werd de spanning weer een beetje verbroken, maar toen de stilte terugkwam en ze allebei personages uit het boek Don Quichote gingen spelen, werd het weer echt mooi!

Rachel en Ljenna kropen door loopgraven en beschoten elkaar. Johan had heel andere ideeen over wat voor soort scene er in een loopgraaf kan ontstaan, maar de dames bleken toch wat voor elkaar te voelen en Rachel liep over naar de andere kant.

Energie kan ook onstaan uit verschillende emoties, en daarvoor oefenden we een aantal keer het Emotionele Vierkant, waarin het podium in vier vlakken met verschillende emoties is verdeeld. Een lastige vorm, maar wel heel mooi om te zien hoe je een scene kunt beinvloeden door ineens van emotie te veranderen, en wat nu het verschil is als je allebei dezelfde emotie aanneemt of juist een andere. Vincent had een nieuwe staafmixer voor Rachel gekocht, maar die had niet helemaal de juiste kleur, en heeft uiteindelijk haar dood veroorzaakt.
Jan en Johan die... nou eerlijk gezegd weet ik even niet meer waarover die scene ging, behalve dat hij eindigde dat ze in het vak Geil elkaar besprongen:
O ja, Johan was een slagersjongen die heel gevaarlijk deed met een enorm scherp mes. Een hilarische energieke scene zonder enige lijn ;-)

Tot slot: energie uit beweging in de Tik Tak, waarin elke speler verplicht een fysieke tik meekreeg. Rachel en Johan kwamen elkaar op de markt tegen en vroegen zich af of ze misschien met hun partners bij elkaar zouden moeten intrekken. Er werd veel over Lisette die er niet was gesproken, dus kwam Nirma op een gegeven moment dat gat invullen, en bleek dat ze toch liever met Rachel wegging... De appelmoes waarmee er in deze Swinger-relaties werd geexperimenteerd ging haar toch nog wat te ver :)
Anne en Erik waren op de schaatsbaan en vonden uit dat je met het olympisch snot uit Anne's loopneus heel goed kon gebruiken om het snelle schaatspak van Erik mee in te smeren voor de aerodynamica... een hele vieze scene, maar wel lekker energiek.

Heerlijk gespeeld; Thanks Nirma! Na de training nog weer ouderwets bijgekletst in de Beiaard (jaja, met kaasstengels) over hoe een pornofilm met vrouwen en ontploffingen werkt, en wat je allemaal wel en niet kunt doen in een zwartepietenpak of paashaaspak. Gezellig! Volgende week en de week erna krijgen we weer een muzikale training door Theo: tot dan!

Van Jantje getikt

2009-11-20T14:02:00.002+01:00

Gisteravond kregen we een geimproviseerde training van Jan. Een bizar spel genaamd 'van lotje getikt' waarin je maar een paar stappen mocht lopen en toch getikt werd uiteindelijk... nou ja bizar maar wel heerlijk dom! Hierna hebben we steeds veel korte scenes gedaan, waar in het wie-wat-waar erg belangrijk waren.
Heel veel van de suggesties bleven steken op "koe" maar het is verbazingwekkend wat je daar allemaal mee kunt! Er zijn koeien geslacht, gemolken, er waren koeien die een slurf hadden, en ook een meisje dat door een vieze therapeut ('je raakt of mij aan, of deze koe') van haar koeienfobie afgeholpen werd:
Er waren verzamelingen van melkbekers (en van stringetjes), er was erwtensoep met paardenvet, en ach zoveel meer nog
Noor was in zo'n rare bui dat niet alleen papa Piet, maar uiteindelijk de hele dierentuin met rugpijn lag te kreperen, maar gelukkig werden ze door de olifant Vincent gered!

Rachel probeerde een man te versieren door een sexy koeienpak aan te trekken, maar dat bleek toch niet zo goed te helpen (kijk hier mijn uiers) ondanks de goedbedoelde adviezen van haar zus Marjo
Tot slot deden we nog een mooie emtionele bus met z'n allen, en als afsluiter hebben we al onze wensen voor de komende week in de Expreszo wensput gegooid:
Ik hoop dat al onze wensen uitkomen. Ik weet er al eentje: dat we elkaar komende donderdag allemaal weer zien voor de les van Noor! Tot donderdag :-) Thanks Jan!

Bunny bunny

2009-11-20T13:32:00.002+01:00

Het is alweer even geleden, maar toch nog even een paar korte impressies van een paar lessen terug, aan de hand van de foto's. De laatste les van Mirjam ging over het gebruik van status, en na het nieuwe spel Bunny Bunny, waarin we volslagen ridicule gebaren en geluiden door de kring moesten gooien ("bunny bunny" "tokkie tokkie"): deden we een aantal oefeningen waarin we met z'n vieren op een rij een probleem (en de oplossing) moesten doorgeven in hoge status aan degene die onder ons stond, nadat we het zelf van onze baas in lage status hadden ontvangen. Uiteraard moest de lage status stagiaire het allemaal oplossen uiteindelijk hierna mocht Lucien een hoge-status koning spelen die zijn bediendes mocht ontslaan als ze hem niet bevielen. Alleen het gluiperige gedrag van Larissa bleek uiteindelijk goed genoeg ('mijn pruik zit niet helemaal goed')
Wat hebben we verder nog gedaan? We zagen Jan en Noor in de sportschool, een soort van split focus waarin twee scenes gespeeld werden in twee kamers, die door een muur van kleding van elkaar gescheiden werden. Als een speler rechts afging, ging zijn evenknie aan de andere kant naadloos door met spelen. Het bleek dat ook oude mensen nog heel veel van elkaar kunnen houden, en om te vieren dat ze 48 jaar getrouwd waren deden Vincent en Anne het niet in bad, maar uiteindelijk op de keukentafel!
En toen tot slot er vrijwilligers voor de Boris werden gevraagd, sprong natuurlijk Noor naar voren, die onder verschrikkelijke martelingen uiteindelijk bekende de koningin te hebben gekieteld. En dat zonder dat ze iets brak of verzwikte!
Ook Nirma had wat op haar kerfstok later:
hier zie je haar sneller-dan-de-sluitertijd op de grond kronkelen van de pijn. Zij had Jan Smit met klei vermoord.
Alweer een leuke les, thanks Mirjam voor je lessen; en tot een volgende keer!

Olé, olé, olé; Wij waren in Enschede!

2009-11-16T10:25:00.004+01:00

De hele vrijdag stond in het teken van Enschede. 's Ochtends in afwachting, spanning, enthousiasme voor de rest van de dag. 's Middags werden we opgehaald, 's Avonds eten en uiteindelijk de wedstrijd en de nacht stond in het teken van het uitgaan!

Rond een uur of twee werden Johan en Rachel opgehaald, zodat ze verder konden naar Nirma in Amstelveen. De reis was weer leuk met leuke liedjes (Hou maar op ik blijf erbij, Van Afrika tot Amerika). Aangekomen in Enschede gingen aten we in de Kater. Een leuk restaurantje waar alvast de spelvormen werden overlegd.
We waren precies op tijd in het leuke theatertje, zodat we een goed begin hadden. Om 8 uur begon de wedstrijd. Het tosspel was het maken van een levende piramide. Dat was vrij onverwacht en wij wilde echt een hele constructie bouwen, maar de tegenpartij was sneller waardoor zij mochten beginnen.

Ik weet even niet wat de eerste spelvorm van de tegenpartij was, maar wij begonnen met expeditie robinson. De scène was op de Noordpool en Johan en Nirma woonden daar. Hartstikke koud natuurlijk, maar dat was nog niet het ergste. Er liep een schattige pinguïn langs, maar dat werd verstoord door een enorm monster. Johan had Nirma eigenlijk moeten beschermen, maar hij durfde niet, waardoor Nirma zelf aan de slag ging. Aan Anne de taak om de hele scène in z'n eentje te spelen.

Tweede scène was bij ons de wip-wap oftewel een begin emotie lanzaam overgaan na een eindemotie. Het was aan Anne en Rachel om de scène te spelen. Het speelde zich af op de pirateneiland en Anne was daar met doodsangst en Rachel was sneeuwwitje die melancholiek was. Anne werd uiteindelijk vrolijk en Rachel woede.

De derde scène was van de tegenstanders erg grappig. Die deden de drie in de pan. Het ging over kleding en hoe slecht het zat, maar de kledingcheck werd gedaan door de moeder van een vriend (het klinkt heel onduidelijk, maar ja, had je er bij moeten zijn). In de laatste scène, western, werd de moeder uiteindelijk doodgeschoten.
Wij deden 'Het bankje'. Een geslaagde scène. Het ging over een persoon die hield van bungeejumpen, een was de putjesschepper en een was geobsedeerd door vuur. Uiteindelijk ging het over de brandweerman die in alle verhalen voorkwam. We hadden echt een hoogtepunt en we eindigden met het zinnetje: 'Dat waren nog eens tijden'.

Voor de pauze moesten we een zeer korte scène gaan spelen en het was ook zeer kort. We wilden sprookje in een minuut doen, maar we mochten alleen het sprookje in een minuut doen, niet in 30 seconden enz. We moesten een raar en best onbekend sprookje. Blabla en de wolf.
De tegenpartij ging een kort duet zingen.

Toen was het pauze!

We kwamen gezamelijk op door middel van 'De Bus'.
De scène na de pauze was van de tegenpartij echt geniaal. Gordon was overleden en twee mensen stonden bij z'n graf. Ze begonnen klein met hem een kusje te geven en uiteindelijk werd het gewoon hem plat op de bek nemen. Toen kwamen twee jongens langs en de verwachting was dat een schrikreactie zou optreden, maar zij gingen op hem liggen en helemaal onderzoenen. Echt geweldig.
Wij deden de scène: Dat klinkt als een liedje. De scène was bij de Middellandse Zee. Een stel was verhuisd naar Frankrijk en miste toch de aardappelen die niet goed waren. Uiteindelijke oplossing was dan maar croissantjes maken (de croissantjes uit blik die zo leuk ploppen).

We deden ook een wetenschappelijk scène met de doventolk. Het ging over paperclipfrubbelen. Nirma kreeg zelfs een rode kaart omdat ze dingen net iets té ver uitbeelde. Ze moest ruimteschipdans doen.
De laatste scène was natuurlijk de muzikale scène. De tegenpartij zong een prachtige musical over een stel die heel graag samen in de gevangenis wilde, omdat ze zo bij elkaar konden blijven. Wij sloten af met een opera over de groene bal!

Toen was alweer het eind. We wilden nog zo veel scènes spelen. Het ging, zoals altijd, veel te snel. Het was echt een leuke wedstrijd. We waren aan elkaar gewaagd; we hebben met 1 punt verloren!

De tegenpartij was ook heel leuk en het was daarom een gezellige avond! Om de gezellige avond verder te laten duren, zijn we nog uitgeweest. Ook al is Enschede niet spectaculair wanneer het vrijdag is, was het nog gezellig.
We bleven tot een uur of vier in de stad en we konden gelukkig met z'n vieren slapen bij iemand van de tegenpartij. Ook al gingen we toen naar dat huis, we sliepen pas een uur of 6.
Om negen uur ging de wekker weer om op tijd de komen voor Sinterklaas!

Het was weer echt heel geslaagd en super! Bedankt team voor de leuke tijd!
Zaterdag was het ook weer aan expreszo vs prodeo, maar dan als thuiswedstrijd. Hopelijk was dat ook een geslaagde avond.

Filmmarathon!

2009-11-07T21:29:00.003+01:00

Het is al een tijdje geleden alweer, maar vergeten zijn we het niet: Het filmweekend.
Vorig jaar was het zo'n succes dat we het drie weken twee weken geleden nog een keer over hebben gedaan. Iedereen kreeg de kans om zijn favoriete film in te sturen en hopen of ze de selectie haalde. Er waren ongeveer zestig inzendingen, maar we moesten terug naar 15 binnen 5 categorieën: Animatie, humor, drama, thriller en foute film.

Om drie uur 's middags begon het bij Larissa. Larissa en Anne hadden alle bedden al klaar gezet en al de boodschappen gehaald, zodat ze met Nirma en Noortje meteen een film konden bekijken. De eerste film was Hitch. Tijdens de film kwamen ook Rachel, Erik, Hans en Johan ook. Na de film was het tijd voor de avondmaal. We aten aspergessoep en hapjes die Nirma had gemaakt.
Na de heerlijke maaltijd waren de andere films aan de beurt. We hebben nog The Truman Show, Wall-E, Labyrinth (Het was een geweldig gezicht om Larissa daar zo te zien genieten) en als laatste Slumdog millionaire. We sliepen om zes uur oude tijd en 5 uur oude tijd.

Het was echt een groot feest: Te veel films, te veel drank, te veel humor en te weinig slaap. Kortom, een geweldig weekend!

Volgend jaar weer!
Foto's: www.expreszohoorn.nl/fotos/movies2009/

Oh machtige Expreszo

2009-10-18T17:37:00.003+02:00

Afgelopen donderdag speelden we in een leuk theatertje in Bobeldijk: Theater88. Dit omdat in het Pakhuis een andere groep een generale repetitie hadden.
Wij zijn natuurlijk heel flexibel en spelen gewoon ergens anders. Het was wel even een klus om het te vinden. Het is een theatertje waar je makkelijk voorbij rijdt, maar het was de moeite waard.

We hadden les van Mirjam! Tijdens bewegingen gaven we aan wat we wilden in de aankomende lessen, maar dit keer had Mirjam een hele leuke inhoud bedacht.
We begonnen, denk ik, met "Oh machtige Isis, in de vorm van..." We werden gedeeld in twee groepen en een groep zei: "Oh machtige Isis, in de vorm van: Wilde vaas" en de andere groep moest het uitbeelden. Behalve de wilde vaas hadden we ook een stapelbed, stoel, fiets etc. Het was erg grappig. Moeten we vaker doen.
De les zou gaan over handelingen. Tijdens scènes hebben we neiging om veel te veel te praten en dan ook nog tegenover elkaar te staan. Om dit te voorkomen moet je veel handelingen in de scène gooien. Om dit te oefenen moesten we in groepjes scènes spelen waarbij je iets moest uitbeelden om iets te mogen zeggen. Dit is toch nog lastig. Je had de neiging om maar een handeling te verzinnen om iets te kunnen zeggen, bijvoorbeeld een appel te eten.
We moesten ook in groepjes vanuit het niets een handeling groter maken, bijvoorbeeld krabben of lachen. Het moest steeds groter worden gemaakt en uiteindelijk, op het hoogtepunt, moest er een reden zijn om te stoppen.
Een leuke vorm wat we gedaan hebben deze avond was de prediker. Er waren twee predikers die een zelfstandig naamwoord, een bijvoegelijk naamwoord en een werkwoord moesten raden. De predikers werden bijgestaan door twee uitbeelders.
Het gaf een hilarisch effect wanneer de predikers er niet uit kwamen. Warmhartig duurde heel erg lang. Heel veel soorten probeersel, een kampvuur om je op te warmen, vele harten. Het duurde heel lang en opeens klapte Linda en zei heel hard: Warmhartig! Ja, geraden!
We eindigden met verhaal op een lijn. Een bloederig verhaal over een jongen die tante Betje vermoorde. De les duurde echt tot kwart over 10 en geen borrel. We zijn sinds tijden niet zo vroeg thuis gekomen.
Heel erg bedankt Mirjam voor deze les en we zien je snel weer terug!
Volgende week weer gewoon in het Pakhuis. Tot dan! Fijne week verder! Geniet van alle leuke momenten. Kom op msn en we praten verder! Succes met werken! Succes met alles!

Tot donderdag!

Pas op voor die giek!

2009-10-02T20:28:00.002+02:00

Gisteravond kregen we een les van onze muzikale leden Maestro Lucien en Muts Larissa! Mieke was ook met Felix gekomen, en hoopte dat die (na volgestopt te worden met een fles melk) heerlijk zou gaan slapen, maar daar dacht Felix heel anders over. Mieke heeft een hele poos met hem rondgelopen en van ons gezang genoten, maar het door muggenbulten geplaagde mannetje had geen zin. Jammer genoeg kon Mieke niet meedoen, maar we hebben hem wel allemaal even kunnen bewonderen.

We begonnen met wat stemopwarmers, en toen zongen we samen Stand By Me onder begeleiding van de piano. Hierna hebben we een voor een lied gezongen bij de piano, in allemaal verschillende stijlen. Prachtige nummers over onzin, over getallen, boodschappenlijstjes, een ode aan de jarige Linda en nog veel meer. Echt leuk om te zien hoe iedereen toch durfde te zingen en we kregen goeie tips over inzetten, rijmen en nog meer. Leuk om er de tijd voor te nemen om te zingen!

Hierna hebben we eerst in tweetallen, en later voor publiek, korte scenes op rijm gedaan. De grootste rijmelarij-onzin werd gezegd. Vincent zei "altijd is kortjakje ziek, hier maar ook in de republiek" en ook "pas op voor de giek"... toen hield ik het niet meer... Heerlijk! En inderdaad komt de giek op de meest onverwachte momenten langs en moet je bukken, anders krijg je hem tegen je kop! De hele avond hebben we ons getraind in het bukken als er iemand "pas op voor de giek" riep, zelfs in het cafe hihi

Tot slot een paar keer gewoon een volledige muzikale scene gedaan; de stop-tijd-voor-een-lied. Zo zagen we Piet en Erik en Johan als tuinmannen uit Kirgizichstan hun heimwee bezingen, nadat de sla verlept bleek. Linda pikte liftster Nirma op langs de snelweg, en kwamen boer Teun (Anne) tegen met een emmertje melk van een koe-met-watervrees, die melk bleek uitstekend te helpen tegen de vreselijk rugjeuk van Nirma!
Tot slot een prachtige koude scene op een ijsschots van Noor, Jan en Vincent, die niet meer konden worden gered. Vlak voordat ze een trieste bevriezingsdood stierven zong Noor prachtig over de reebruine ogen van haar lief, die ze nooit meer terug zou zien...
Echt een geweldige les, Larissa en Lucien! Goed om eens een avond te besteden aan het zingen en rijmen op deze manier. Na de les zijn we (weer) de Beiaard in gedoken en hebben tot veel te laat bijgekletst en over de avonturen van Jan en Johan gehoord. En zo nu en dan natuurlijk: pas op voor de giek!

Volgende week zal Vincent ons trainen! Tot dan!

419904 posities

2009-09-25T14:06:00.002+02:00

Gisteravond trainde Nicole ons, voorlopig voor de laatste keer; volgende week vertrekt ze naar Las Vegas voor een "yogatrainertraining". In Las Vegas... Jaja; go get'em girl!
Hoe dan ook, haar les bestond uit twee delen. Nadat we Mama Mieke en oude bekende Ljenna met feesthoedjes hadden begroet, gingen we ons opwarmen. Na fysiek uitrekken speelden we categorieen tikkertje, dat zo snel ging dat de sluitertijd van mijn camera het niet kon bijhouden:

Moeilijk om snel Japanse automerken, of witgoed te noemen. Hierna legde Nicole ons uit dat het speelveld bestaat uit drie lagen: down-stage (dicht bij het podium), center stage, en up stage (bij de achtermuur), en elk vlak weer in left, center en right (vanaf de speler gezien). Door op een bepaalde plek te gaan staan, ziet het publiek gelijk een heel verhaal. Deze 9 plekken werden uitgebreid met 3 levels: laag, midden, hoog, wat je op elke locatie kunt doen: 3x3x3=81 verschillende plekken. En dan kun je je ook nog omdraaien: 4 richtingen op, en zelfs halverwege die richtingen is nog anders. Dat is dus 3x3x3x8=648 posities. En als je met 2 spelers bent en onafhankelijk je plek kiest, krijg je dus 648x648=419904 verschillende Stage Pictures. Daarvan hebben we een heel aantal geprobeerd, om te kijken wat werkt en wat niet. Tips: diagonalen werken goed, en contrast. Je kunt mooi spelen met je houding, door heel lang met je rug naar het publiek te staan, en zo expressief boos te zijn zoals Marjo deed, en op het laatst je om te draaien en maar 1 woord te zeggen ("lul!" zei ze tegen Vincent die niet meehielp bij het witten van de muur). Of Nirma, die heel mooi tegen luie Johan praatte, naar het publiek toe, en op het laatst ineens helemaal naar hem toeliep. Leuk om te zien hoe je alleen al met posities op het speelveld, je scene interessanter kunt maken, dan de twee Talking Heads in center-center die we zo vaak hebben.

In het tweede gedeelte van de avond gingen we een paar bedachte nieuwe spelvormen proberen. Larissa en Anne hadden de Familierevue bedacht, waarin de spelers in een aantal hele slechte vormen een vers bruidpaar toezong en bespeelde. Die scene hebben we een paar keer gedaan; we moeten erop letten dat het snel genoeg blijft, misschien moet een van de spelers de ceremoniemeester blijven en de saaie oom of het alfabet afkappen.

Daarna deden we een paar keer het nieuwe Interview met een Megaster, waarbij de antwoorden van de megaster vanaf briefjes kwamen van het publiek, die voorwerpen, bekende personen en zinnen had opgeschreven. Leuk om te zien hoe dat werkt; wel lastig voor de interviewer om de juiste vragen te stellen. We zagen een wulpse Beyonce, en later nog prinses Maxima, die direct aan haar lekke waterbed dacht toen ze Wim-Lex ontmoette, en de moeder van Jan Smit naar Afrika wilde sturen. Tot slot kwam zelfs Obama ons nog met een bezoek verblijden. Hij ontspant zich elke morgen met bloemschikken in prachtige vazen in het Witte Huis, dat wisten we nog niet van hem!

Een hele leuke les; en we hadden nog veel meer spelvormen bedacht om nog eens mee te spelen. Thanks Nicole en veel succes in de States!

Nirma treuzelde daarna zo dat ze de laatste bus miste en toen moesten we wel weer even wat drinken in De Beiaard, waar ze ons inmiddels kennen. Gezellig bijgekletst met Johan, Jan, Nirma, Rachel en Anne, onder andere over Het Grote Feest van de Mannen deze zaterdag... we zijn benieuwd naar de verhalen.
Volgende week een muzikale training van Larissa en Lucien; tot dan!

Complimentjes

2009-09-14T11:39:00.003+02:00

Donderdag kregen we les van onze eigen Nirma met als thema Back to Basics. We hebben heerlijk gespeeld en geleerd om elkaar complimenten te geven en constructieve feedback.
We begonnen met een billy billy bob volgepakt met (kapotte) broodroosters, jackson 5, sneeuwwitje, james bond, de zeekomkommer, sapcentrifuge, en natuurlijk de sandrak. Daarna in een rondje elkaar een compliment gegeven, en in ontvangst nemen natuurlijk. Hoe moet je elkaar kritiek geven? Begin positief, en begin je zin met "ik denk" of "ik vind", en probeer altijd een tip te geven hoe het beter kan; "misschien zou je..."
De eerste spelvorm die we deden was de Fuga. Die hebben we simpelweg een paar keer geoefend, en de scenes werden inderdaad steeds beter. Goed afspreken hoe de vorm precies loopt en hoe we langzaam uit onze kisten omhoog komen. We zagen een Linda als prachtige masseuse, die helaas te vroeg aan haar einde kwam, toen de koningin op bezoek kwam in Madurodam waar de minister van financien Johan een klein gat in de begroting probeerde te vullen door extra belasting te heffen.
Daarna zagen we nog drie mensen op een verschrikkelijke manier sterven. Twee ervan heetten toevallig Eugene: de balletdanser Hans en de hondentrimmer Piet (die door zijn vrienden Euzj werd genoemd). Samen met houthakker Erik waren zij net bezig om de partytent in te richten, toen de luid keffende troep poedels van Euzj niet meer in de hand te houden bleken. Onder enorm gekef vielen zij de drie mannen aan... What a way to go ;-)

Een volgende vorm die we oefenden is Het Verhaal. Larissa typte een verhaal en Noor en Jan speelden het uit. Na een poosje bleken er ineens allemaal zombies te zijn, en het enige dat Noor nog kon redden was licht. Maar helaas: "geen lucifers meer".

Johan en Kevin speelden in het verhaal van Piet, maar bleken alleen rare keelklanken uit te kunnen brengen. Na wat heen-en-weer-geprobeer accepteerde Piet het en incorporeerde het in het verhaal. De twee broers zaten in een hutje in India en konden niet spreken. Door een wonderlijke stem van hun moeder uit de hemel kregen ze voor 1 week hun stemmen terug, maar uiteindelijk vonden ze het toch fijner om met keelklanken en gebarentaal elke vrijdag de week te bespreken.

Echt een geweldige training, Nirma: een compliment voor jou! Na de training nog gezellig samen geborreld. Larissa heeft haar portie kaasstengels weer op, en Jan en Johan hebben ons vermaakt met hun aanvalsstrategieen voor de 30+ single borrel waar ze samen heengaan. En wisten jullie dat de perfekte leeftijd van een vrouw voor een man zijn eigen leeftijd gedeeld door 2 plus 7 is? Wat een perfekte man voor een vrouw is daar zijn we nog niet achtergekomen helaas.

Echt fijn dat gehandicapte Linda dankzij een hypermodern til-apparaat nog bij ons kon zijn.
Een ouderwets gezellige avond met Expreszo was het weer! Wat heerlijk dat het seizoen weer is begonnen. Donderdag traint Piet ons, tot dan!

Een nieuw seizoen

2009-09-10T11:31:00.002+02:00

En na een te lange vakantie is het Expreszo seizoen weer begonnen! Eerst onze jaarvergadering bij Rachel thuis, waar zelfs Mieke en Felix via Skype bij aanwezig waren:
En de dag erop trouwde Franka met haar Michael:
en daarna de eerste training, met onze oude bekende Nicole! Zij trainde ons in het gebruik van karakters. We moesten onze karakters laten beinvloeden door hoe we liepen: met een touwtje aan ons hoofd, of bekken, ... En sommige van die karakters werden vervolgens geinterviewd: wat voor achtergrond hebben ze, wat doen ze op vrijdagavond? Een leuke manier om wat meer diepgang in de karakters te brengen.

Daarna hebben we de karakters in allerlei scenes gezien; op een bankje met 4 personen die steeds in groepjes gingen staan als de bel klonk en samen scenes deden, en twee bij twee met een emotie-wipwap.
Vanavond traint Nirma ons! Tot vanavond :-)

foto's van Felix

2009-08-13T14:40:00.005+02:00

Hi allemaal,

De rust in huize tummers is redelijk weergekeerd en we genieten met volle teugen van onze kanjer! Hij slaapt en drinkt goed, dus je hebt er geen kind aan zolang je elke 3 uur zijn tank volgooid met melk!

Een kleine selectie uit de 3465677787987987 foto's die we al hebben gemaakt vind je op Picasa in dit ALBUM

Lijstjes!

2009-07-24T11:27:00.002+02:00

De zomer zonder Expreszo duurt lang als je nog gewoon moet werken of niet op vakantie gaat. Daarom was het leuk om gisteravond even gezellig bij te kletsen in de Beiaard. Ik was nog even blijven plakken in de tweedehands-boekwinkel en toen ik bij het cafe aankwam, zaten Hans, Larissa, Rachel en Noor daar al. Na de knuffels te hebben uitgedeeld hebben we elkaar onze avonturen verteld. Het werd toch wel wat fris, dus gingen we binnen verder, en toen kwamen ook Kevin en Vicky nog. Larissa had een heel smerig rijsteprutje gegeten, en dus heeft ze een enorme hoeveelheid kaasstengels gegeten, volgens mij hebben we wel vier of vijf van die porties besteld...

Voor diegenen die er niet waren; we hebben het gehad over (even een lijstje):

de Freeze actie in Rotterdam
het UT concert (waar de oobster ook geweest bleek te zijn)
saaie dagen op het werk
hele lieve foto's van poezen en hondjes vergeleken
onbekende liefdes-emails in je inbox
vakantieplannen
jehova-getuigen
miekes buik
vicky's verslaving aan haring
hoe de wereldhonger op te lossen door even met je telefoon te schudden
to dope or not to dope
en nog veel meer

Het was weer erg gezellig. De oobster vond het touch-screen van de telefoon erg ingewikkeld en had wat moeite om een foto van ons te maken...
Daarna hebben we nog een onverwachte tassen-inspectie gedaan op zoek naar de geheimen van de dames. Het thema was: lijstjes. Zo had Larissa het volgende boodschappenlijstje op zak:
Inderdaad, dat is Happy Voer... eten waar je blij van wordt. Het 'nogwat' was dus een beetje mislukt vandaag.

Ook Rachel had een lijstje bij zich:
En daar staat dus 'limondaine' dat is groen en erg lekker schijnbaar. Rachel drinkt dat en Jeroen drinkt limonade.

Noor heeft sinds kort een hondje, en heeft vooraf een keurige begroting gemaakt:
Een beloning van 5 euro... en pas op dat je het voer niet te ver vantevoren koopt...

De lijstjesinpectie gaf een mooi inzicht in ieders bezigheden. Het was weer gezellig. Om een uurtje of 11 alweer zijn we naar huis gegaan, ieder naar zijn eigen plek. Ik ga morgenvroeg lekker naar Terschelling op vakantie, ik zie jullie donderdag 27 augustus weer voor onze vergadering bij Rachel. Of eerder op msn/skype natuurlijk... Knuffels!

Freeze!

2009-07-14T21:01:00.002+02:00

Al jaren volg ik de belevenissen van de groep ImprovEverywhere uit New York, die door middel van rare acties en flashmobs, een glimlach op het gezicht van de normale New Yorker willen toveren. Bekende acties van hen zijn Frozen Grand Central, en natuurlijk het jaarlijks terugkerende No Pants Day en het MP3 Experiment. Onze jaarlijkse buitentraining gebruikt ook vaak ideeën die bij hen vandaan komen.

Toen ik hoorde dat ze naar Nederland zouden komen voor een week acties, leek het me gelijk gaaf om mee te doen. Maandagmiddag om 17h bij het station Rotterdam Centraal zouden we instructies krijgen. Als eigen baas ben je lekker flexibel dus heb ik een afspraak ’s middags gepland in Delft en zo kon ik de reiskosten zelfs vergoed krijgen ;-) Larissa had ook zin, dus haar pikte ik op om 12h30 bij haar werk. Even snel een boterhammetje bij een tankstation, dropjes voor onderweg en toen naar het zuiden. Larissa om kwart voor 2 afgezet in Delft, die moest zich daar dik 2 uur in d’r eentje vermaken, en ik naar mijn meetings. Hup snel lopen naar het station Delft om met de trein naar R’dam te gaan, dat is veel makkelijker dan erheen met de auto. Om kwart voor 5 waren we bij het station, en vonden we precies om 5 uur een grote groep mensen bij het afgesproken punt. Altijd gek om ‘bekende mensen’ in het echt te zien: Charlie Todd stond er gewoon tussen de mensen. Binnen kregen we de instructie, en wie schetst onze verbazing toen ook Jan daar was!
Charlie was zijn stem kwijt en kon alleen fluisteren dus vertelde een vriendin wat we gingen doen: we hoopten er al op, en het werd dus een Freeze actie, à la Frozen Grand Central! Op het Stadhuisplein, waar veel terrasjes zijn, is een grote klok zichtbaar, die elk kwartier een mooi riedeltje geeft. Om precies 17h45 gingen we precies 5 minuten bevriezen in een natuurlijke houding. Daarna precies 1 minuut in een tijdloop van 1 seconde steeds dezelfde handeling doen, en daarna gewoon verderlopen alsof er niets gebeurd is.

We hadden even de tijd, dus liepen we met z’n drieën over het plein en daarna de Lijnbaan op. We hadden honger, maar konden geen patatzaak vinden. Wat zouden we gaan doen als we bevroren? Een foto maken? Larissa zei: als je een ijsje hebt, dan smelt hij helemaal, een beetje voor de grap. Maar dat was eigenlijk wel een goed idee! We stelden het kopen van het ijsje uit tot 17h40 en bij de Jamin bestelden we heel langzaam 3 softijsjes (met disco dip!) en waren om 17h43 klaar en liepen langzaam het plein op, al kletsend.
Het riedeltje van de klok overviel ons toch nog, en ik stond in een hele rare houding met mijn linkerhand, maar ja zo hoort dat. Echt heel mooi om te zien hoe ineens zoveel anderen (iets van 200) ook bevroren, en er ineens een raar soort stilte over het plein viel. Het ijsje smolt maar heel langzaam, veel langzamer dan ik had gedacht. Het liep over mijn handen en mijn armen naar beneden, tergend langzaam richting mijn opgerolde mouwen en drupte op de grond. Ik focuste me op een plek voor me en voor je het wist was de tijd alweer voorbij. Er liepen fotografen die enorm veel foto’s maakten van iedereen, vooral van Larissa met haar ijsje: klik-klik-klik-klik-klik... Echt zo gaaf de reacties van de mensen die op het terras zaten en de mensen die langs liepen, van hun werk naar het station of zo. Eerst nog gewoon pratend, en dan ineens: hee, wat is dat nou? “ooo moet je die zien, dat ijsje smelt helemaal!” er kwamen ook mensen dichtbij kijken, en midden in je beeld staan. “Nee hoor, ze leven nog gewoon volgens mij” hihi.

Er was ook iemand die bij de pinautomaat bevroren stond; het mooie was dat diegene die erachter aan in de rij stond ook erbij hoorde, maar daar achter stond een grote surinaamse mevrouw die pas na een tijdje doorkreeg dat er helemaal geen schot in de rij was... he schiet eens op daar!

Jan zag het als een golf over het plein gaan: de tijd was om; je had geen zicht op de klok maar je volgt gewoon de anderen, wat die doen. Toen begon iedereen ineens hele korte bewegingen te maken; wij likten aan ons ijsje natuurlijk. En daarna, ineens, was het afgelopen en liep iedereen door alsof er niks aan de hand was.
Wij met enorm plakkerige armen natuurlijk. Gelukkig hadden we wat servetten en nadat we om de hoek waren verdwenen probeerden we ons schoon te maken. Op het plein bij de schouwburg staan mooie fonteinen en daar hebben we ons schoongemaakt en nog even bijgekletst. Toen begon de honger toch te dringen en hebben we een heerlijke patatzaak opgezocht en nog met wat andere bevriezers gekletst. Om een uurtje of 7 de trein terug naar Delft gepakt (en Jan de intercity naar Amsterdam) en daar met de auto weer naar Hoorn. Larissa heeft heerlijk geslapen van Schiphol tot Hoorn en ik bijna ook. Het was echt zoooo cool om er deel van uit te maken. En we hebben nog op de foto gestaan met Charlie, en nog met hem gesproken over onze Expreszo MP3 acties... Geweldig was het.

Larissa schrijft:

"Nou, je zal maar net met een ijsje staan, dan heb je'n probleem." grapte ik. En ja hoor, 10 minuten later stonden Jan, Anne en ik met smeltende ijsjes tussen zo'n 200 bevroren mensen midden op het raadhuisplein. Geweldig!! Die reacties van mensen om ons heen, hihihi!

"Die ijsjes! Kijk, die ijsjes smelten!" En er ging zelfs een of andere mafketel met me op de foto. Zeker voor herhaling vatbaar!

En vandaag de foto’s bekijken natuurlijk. Vanwege die fotograaf zei ik gister tegen Larissa: jij staat morgen op de voorpagina van de krant. Het had gekund natuurlijk, want een foto van zo’n freeze event is helemaal niet zo spectaculair: het ziet er heel gewoon uit! Alleen op een video zie je hoe gaaf het is, met een ijsje zie je op een foto nog dat er iets raars aan de hand is. Hoe cool dat bleek dat Jan en ik op de voorpagina van de Rotterdamse versie van de Metro staan! We hebben een papieren exemplaar kunnen regelen voor het familie-album.
Al met al een echt geweldige actie en gaaf om aan mee te doen.

Ballon Battle Video

2009-06-30T22:28:00.001+02:00

Een leuke video van onze avonturen in de stad vorige week!

Improviseren in de stad

2009-06-29T20:18:00.003+02:00

Foto's van onze leuke training van afgelopen donderdag, met de Mp3 dans, de balloon battle, en de andere opdrachten, staan online!

Improviseren in de zon

2009-06-25T08:59:00.002+02:00

Gistermiddag mochten Nirma, Noor, Jan en Anne het team van ong. 25 docenten van de basisschool De Duiventil een workshop theatersport geven. Het was heerlijk weer en nadat we Jan gevonden hadden (die aan de andere kant van de school op ons stond te wachten) besloten we heerlijk in de zon, op het schoolplein bezig te gaan.

Het was een erg enthousiast team, en we hebben echt heel veel prachtige scenes gezien, waarin heel goed op elkaar werd ingespeeld. We hebben gebillybillybobd, koninginnetikkertje, en toen in twee meer handzame groepen uiteen gegaan om spelvormen voor te bereiden.
In Nirma's groepje werd de cluedo en de dating show geoefend, en ons groepje heeft de handendoor-expert, het woord-per-keer-orakel gedaan en een emotionele roetsjbaan. Na een korte pauze hebben we een enorme grote en luidruchtige bus gedaan, en elkaar de spelvormen laten zien. We hebben gezien hoe er bij het kogelkoppen romantiek onstond, maar tussen de boswachters juist niet, we weten nu veel meer van de rolmops, en het nageltjes sparen voor het goede doel en nog veel meer. Heel veel hilariteit en gezelligheid.
De dialoogbriefjes waren zoals altijd ook weer een groot succes ("ik heb stoute dromen"), en tot slot nog een verhaal-op-een-rij gedaan met 24 mensen. Echt een hele leuke middag hebben wij gehad, en het team volgens mij ook!
Tot vanavond, om een uur of 7 al bij het pakhuis!

Foto's

2009-06-23T09:28:00.003+02:00

Twee nieuwe albums online gezet met foto's van
De thuiswedstrijd tegen LOS in maart, en

Ons avontuur bij de stoomtram met hemelvaart

Nog meer foto's

2009-06-19T11:40:00.001+02:00

Nieuwe foto's van Vincent en Erik, en de cartoons van Larissa heb ik bij de foto's van het weekend 2009 gezet... nu al bijna 250 :-)

Tja.

2009-06-19T10:49:00.003+02:00

Het was jammer dat Mirjam ziek was, maar daardoor konden we toch de leuke les die Nirma voor ons had voorbereid, ontvangen. En dat nog wel op de dag dat ze hoorde dat ze geslaagd is voor haar havo examen! Gekleed in haar nieuwe tja-shirt begonnen we met een opwarming en een uitgebreide billy-billy-bop waarin ook de “tja”, de Jackson 5, de zeekomkommer en natuurlijk het kapotte broodrooster voor hilariteit zorgden.

Nirma’s les ging over hoe je echtere, diepere karakters kunt neerzetten in een scene, die meer diepgang hebben dan de stereotypen die we vaak kiezen in een scene. We deden dat door het levensverhaal van een persoon te bedenken, en gebeurtenissen die hem gevormd hebben. Nadat we dat in kleine groepjes geoefend hadden, hebben we in drietallen deze personen tot leven zien komen in prachtige scenes. Zo zagen we Jan als een prachtige geestelijk gehandicapte jongen die voetbalplaatjes spaarde en Piet steeds omarmde omdat hij patat van hem kreeg.

Daarna hebben we een aantal scenes gespeeld waarin twee personen in een café elkaar na lange tijd weer ontmoetten, en we er langzaam achterkwamen wat er nu gebeurd was. Dit waren echt hele mooie scenes, teveel om nu allemaal te bespreken. Maar wat een mooie scene tussen Rachel en Larissa, toen bleek dat Rachel het kneusje Larissa op school altijd gepest had, met als hoogtepunt het in haar gezicht drukken van een appeltaart met slagroom. Een hele mooie scene, prachtig hoe ze het goed maakten en Rachel toestond dat er nu een taartje in haar gezicht werd gedrukt.

Anne was een vervelende kerel die Hans na hun zeilavontuur uit het oog verloren was... logisch ook omdat Hans uit de boot gevallen was en de boot zo was doorgevaren! Gelukkig was Hans een succesvolle reder geworden en bleek Anne maar een zielig kereltje.

Toen Jan Johan begroette met “he, wat leuk meid, om jou weer te zien”, toen bleken deze mannen ineens hele echte gooische vrouwen te zijn (prosecco graag!) en kletsten honderduit over hun rijke mannen, en gingen wat afspreken: een champagne-matiné (even de agenda’s trekken). Geweldig om te zien hoe ze helemaal vrouw werden!

Kevin bleek vroeger Vincent schaamluis te hebben gegeven :-D en de meest smakeloze details kwamen naar voren: hoe je door goed wassen het weer schoon kunt krijgen (3 maanden met rode vlekken tot op de knieën), en de foto’s op het internet en het gegniffel van de secretaresses...

Na deze heerlijke les van Nirma samen nog haar slagen gevierd in het café, waar het weer ouderwets gezellig was!
Dank je wel Nirma! En tot volgende week donderdag allemaal voor de laatste training van het seizoen; en we beginnen al om 19h omdat we een speciale buitentraining hebben... houd je email in de gaten voor de MP3 instructies... tot donderdag! O ja, en woensdag gaan Jan, Noor, Nirma en Anne nog een workshop theatersport geven.

Video impressie van het weekend

2009-06-17T16:41:00.006+02:00

Een nieuwe video impressie van het weekend staat online op onze video pagina!

Expreszonie van 1234 naar het jaar 2009

2009-06-07T14:39:00.003+02:00

De eerste plaatjes!

en nog meer foto's van Anne:

en natuurlijk de geweldige foto met vicky :)
ik heb nog veel meer foto's ook van iedereen apart in kostuum, die komen binnenkort op de site

Wil je nog stickers?

2009-04-26T17:13:00.002+02:00

Donderdag zijn we verder gegaan met de voorbereidingen voor De Vloer Op met José, deze keer hebben we gewerkt aan een snelle vorm van method-acting: Fast Food Stanislavski. Maar eerst een opwarming met een billy-billy-bop. Of was het nou biebelebiebelebob, of zelfs bippety bippety bob... nou ja maakt niet uit. José legde de vormen uit, met natuurlijk het broodrooster, de James Bond (ooh James) en ook een paar nieuwe voor ons: de Jackson Five, waarin vijf (!) mensen naast elkaar moesten schudden met hun lichaam, en ook nog de Sneeuwwitje, waarin maar liefst zeven dwergen door de knieën moesten zakken. Altijd weer een recept voor hilariteit en even lekker los van de dagelijkse beslommeringen komen.

Daarna kregen we in twee groepen de opdracht om met mantra’s door de ruimte te lopen, de anderen observeerden vanuit de hoeken. Door de mantra’s (“de anderen vinden dat ik niet bij de groep hoor”, “ze zeggen mooie dingen over mij, en dat menen ze ook, maar ik vind van niet”) in je hoofd op te zeggen, word je houding veranderd, en krijg je hele mooie verschillende beelden; veel meer divers dan wanneer we de opdracht hadden gekregen om ‘lage status’ te spelen, of alleen maar een emotie.

En toen: moord in het hotel! Iedereen moest een typetje naspelen van iemand die hij was tegengekomen, of van haar favoriete oom ;-) en bleek in hetzelfde hotel te werken of te gast te zijn. Eén iemand was de moordenaar en moest de anderen proberen onopgemerkt met een knipoog te vermoorden. Johan was de moordenaar, en nadat er enkele mensen waren doodgevallen, viel de verdenking (o.a. van Lucien) als snel op hem. Terwijl de rus Kevin alle lijken netjes aan de kant rolde (zo gaat dat waarschijnlijk in Moskou, niks bijzonders), wist Johan de verdenking handig om te draaien zodat iedereen vervolgens Lucien ging verdenken. Tot slot werd toch Johan gearresteerd, maar toen leefden er bijna geen gasten meer.

Daarna moesten we twee aan twee een korte ontmoeting neerzetten als twee typetjes die we van José kregen: de opdringere verkoper (wil je nog stickers?), het nieuwsgierige kind, de zingende stratenmaker, zwangere vrouw; een enorme hoeveelheid verschillende mensen die elkaar op een bankje in het park tegenkwamen... leuk om te zien. Noor verleidde Kevin door zwijgend over haar tanden te likken hihi

José liet ons kaartjes zien waarin een 20-tal verschillende types werden beschreven: van iemand-die-sympathiek-gevonden-wil-worden, via iemand-die-indruk-wil-maken, tot iemand-die-onaardig-wordt-gevonden... met een hele lading tips; dingen die je kunt doen: raar lachen, door iemand heen spreken, flirten, hard praten, over je medailles beginnen... je moest er 2 of 3 uitpakken en met die dingen samen met 3 anderen een scene rond een sterfbed neerzetten.
Van een verhaal kwam weinig terecht, maar het waren enorm interessante scenes om te zien, juist omdat er zulke mooie karakters werden neergezet. Toen vervelende Lucien op sterven lag, maakte hij het dochter Nirma erg moeilijk door haar te schofferen en de sherry om te gooien. Zoon Vincent kwam langs met zijn zoveelste vrouw Rachel, maar van een mooi en rustig sterfbed was geen sprake. Een van de laatste woorden van opa waren: (tegen Nirma) “Kuthoer!”

Oude oma Larissa lag ook op sterven. Zij heeft in de 2e wereldoorlog Anne Frank gered, en nerd Noor had haar verzetsmedaille gebroken (gggggnuif gggggnuif) en met glittertjeslijm geplakt. Dat viel niet zo in de smaak, en toen de nieuwe vlam van dochter Linda (Hans) aan het flirten ging met dochter Noor kregen we een hele rare scene. We dachten even dat oma al was overleden, maar ze had nog wat laatste woorden.

Echt mooie scenes, mede door de goede karakters die werden neergezet. Dank je wel José voor weer een superles! Komende week is het koninginnedag, dan is er geen les, maar de week erna gaan we gewoon verder met ons voorbereiden om de Vloer Op te gaan... tot dan!

O ja, we zijn ook nog even met de groep wat wezen drinken in De Klinker; gezellig bijgepraat, Jan was alweer jarig en Kevin kan met zijn tong neuspeuteren...

Ik ga weg!!! Neeeeeeee!!!

2009-04-20T22:57:00.001+02:00

Afgelopen donderdag hadden we de tweede les van José. Moesten we vorige week keuzes maken, nu moesten we voelen. En gevoeld hebben we.

We begonnen de les met een warming-up. José vroeg ons in een kring te gaan staan. Vervolgens noemde zij een categorie op. Ze begon met de categorie sport. Ze riep een sport en wees iemand aan. Die ander moest zijn hand op zijn of haar hoofd plaatsen, een andere sport roepen en iemand aanwijzen. Die moest hetzelfde doen. Dit laatste ging steeds sneller.
Omdat dit niet moeilijk genoeg was, voegde José er een categorie bij. De bijkomende categorie was fruit. Vervolgens moest iedereen de beide categorieën onthouden. En om het nog moeilijker te maken kwam er een derde categorie bij: auto`s. Uit deze oefening leerden we ons hoofd vrij te maken van alle dagelijkse beslommeringen.

De volgende warming-up was de Chihatsju. Nee, geen Japanse vechtsport. De bedoeling was, dat iedereen een fictief Japans zwaard voor zich had. José begon als eerste het zwaard (katana) met de gil “chi” uit de grond te trekken. Vervolgens moesten de personen naast haar de zwaarden ook trekken en haar zogenaamd in de buik raken, onder de gil “ha”. Direct daarop wees zij een ander aan met het zwaard en gilde op haar beurt “tsju”. De aangewezene deed vervolgens hetzelfde. Dit ging zo door in een moordend tempo. Moordend, leuke woordspeling gezien het gewelddadige karakter van het spelletje.

Daarna vroeg José ons in een kring te lopen. Één van ons moest zich vervolgens omdraaien. Het gevolg daarvan was dat de hele kring zich moest omdraaien. Hierbij leerde je bewust te zijn van je omgeving. En op veranderingen te reageren. Best leuk. En we werden er lekker warm van.

Daarna was het acteren aan de beurt. Onze eerste opdracht was de oefening “Ik ga weg”. De opdracht was dat één speler tegen de andere speler de zin “Ik ga weg” zou zeggen. Vervolgens nog een keer de zin “Ik ga weg” zou uitspreken en daarna zou de andere speler hierop reageren met de volzin “nee”. Waarop de eerste speler weer de prachtige zin ten gehore zou brengen: “Ik ga weg”.
Ondanks dat elk team spelers dezelfde zinnen had, was het leuk te zien dat elke scène weer anders was. De manier van uitspreken, de lichaamshouding en mimiek gaf de scène een bepaalde lading.
Johan en Nirma begonnen met de scène. Nadat Johan zich eerst vergist had: hij wachtte na de eerste “Ik ga weg” op de nee van Nirma. Dit was lang wachten, want zij wachtte op de tweede “Ik ga weg” van Johan. De tweede keer ging de scène goed. De zinnen werden zodanig uitgesproken, inclusief de houding en mimiek, dat de indruk gewekt moest worden dat hier sprake was van een pijnlijk afscheid.
De scène van Vincent en Noor was veel lichter van toon. Vincent nam afscheid alsof hij naar zijn werk of de supermarkt ging. Noor wilde dit niet. Zij toonde meer belang in de vermoedelijke relatie tussen deze personen dan Vincent.

Daarna kregen we de scènes met de briefjes. Één speler nam van José een briefje waarop een tekst stond. Die zin moest door de speler worden uitgebeeld door middel van mimiek, houding etc. Een andere speler die eigenlijk niets anders deed dan kijken, moest later hierop reageren zoals hij of zij dacht dat erop gereageerd moest worden. Leuk om te zien dat het “publiek” de uitbeelding soms anders interpreteerde dan de tweede speler.
Zo beeldde bijvoorbeeld Larissa de zin uit: “Het kan niet, maar ik wil je”. Piet had hierbij het gevoel dat ze hulp nodig had, die hij haar ook aanbod. En sommige toeschouwers kregen het behoorlijk warm bij de verleidelijke blikken van larissa. Schitterend om te zien.

En met Linda wil je niet ruzie hebben. Ik weet helaas de zin niet meer, maar het was zeker iets negatief, want zij keek Rachel met zo`n intens boze blik aan, om vervolgens weg te kijken dat Rachel wel moest reageren met een timide “sorry”.

Leuk om te zien hoe verschillende zinnen door een aantal spelers werden uitgebeeld.

De laatste oefening ging om dilemma`s. De scènes bij de Vloer op draaien allemaal om dilemma`s. José splitste ons op in twee groepen. In beide groepen vertelde iemand een verhaal. In dat verhaal moest het gaan over dilemma`s. Vervolgens vertelde één persoon uit de groep het verhaal aan de andere groep, zonder de dilemma`s te vertellen. Dit bleek al moeilijk genoeg. De andere groep moest uit dit verhaal de dilemma`s halen. En hieruit bleek dat zij soms andere dilemma`s zagen dan de verteller op papier had staan. Johan vertelde het verhaal over een ergotherapeut die bij een oude man kwam die net een herseninfarct had gehad. Zijn vrouw en dochter waren daarbij aanwezig. Het grote dilemma was dat de oude man niet wilde accepteren dat hij hulpbehoevend geworden was. Zijn vrouw nam hem alle handelingen uit handen uit angst dat hij anders dood zou gaan. En de dochter had weer loyaliteitsproblemen met de vader en de moeder. De therapeut moest kiezen tussen professionaliteit en haar gevoel.

De tweede groep had als verhaal en dilemma een stel met een liefdesrelatie waarbij de ene naar een introductieavond wilde van een nogal zweverige cursus gegeven door een soort goeroe. Zij (of hij) dweepte met de goeroe. Voor de partner hoefde dit niet, voor deze was het hol gezwets, en hij wilde vertrekken. Beide personen hadden hierbij een dilemma. Wijs je de cursus af, wijs je dan ook de relatie af. Blijf je bij je goeroe of bij je geliefde. Allemaal moeilijke vragen.

Uiteraard gilden beide verhalen om in scènes te worden omgezet.
Vincent en Luciën speelden de beide geliefden die naar de cursus gingen, waarbij Vincent aangaf die niet te willen. Dat het allemaal nonsens was en hij wilde weg. Luciën wilde dat hij bleef en hield hem dan ook letterlijk, tevergeefs, vast. Heerlijk om te zien.

Daarna speelden Nirma en Johan de oude man en de vrouw. Al zittend half verlamd op een stoel vertelde Johan zijn dilemma. Hij kon zijn beperkingen niet accepteren. Een heel monoloog. Op advies van José liet Nirma haar gevoelens en dilemma zien. Zij haalde het onderste uit de pan en gilde, huilde het uit dat zij bang was voor de dood van haar man. Hij had niet ALLEEN een probleem. Na zo`n betoog kon Johan alleen met tranen in zijn ogen zwijgen en Nirma`s pijn voelen. Echt een topprestatie van Nirma.

Daarna was de tweede les van José al afgelopen en ging iedereen naar huis. Weer een week wachten op een les “De vloer op”.

Door Johan
Foto's later :)

Maak een keuze!

2009-04-13T11:18:00.003+02:00

Afgelopen donderdag de eerste van 5 trainingen van José, waarin we ons voorbereiden op de voorstelling op 16 mei: De Vloer Op. Een superles weer, waarin we de lastige omschakeling moesten maken van het snelle, over-the-top theatersport-spel, naar acteren voor de vorm De Vloer Op. Als je nog nooit De Vloer Op hebt gezien, kun je op devloerop.nl oude afleveringen zien met echte acteurs: geweldig om te zien en van te leren!
Zoals José zei gaan we de komende weken meer nadruk leggen op rustiger spel, waarin stiltes mogen vallen en de emoties en acties geloofwaardig moeten zijn. Hoe doe je dat? Door keuzes te maken als speler, door ergens helemaal voor te gaan. Als je wil gaan opstaan maar halverwege denkt ‘toch maar niet’ dan gaat het publiek (dat slimmer is dan je denkt) denken “waarom zou dat zijn” en dat geeft ruis, afleiding van waar het echt om gaat in de scene.
We begonnen met tegelijk dwars door de ruimte te lopen, in rechte lijnen (je maakt een keuze om ergens doelbewust naar toe te lopen). Langzamerhand werd het tempo opgevoerd, en samen moesten we ervoor zorgen dat de hele ruimte ongeveer gelijk gevuld bleef; dat er geen gaten vielen. Later deden we datzelfde, maar nu met de helft van de mensen; de anderen gingen observeren om te zien wat er opviel. Vincent, die heel lang bleef staan en toen tenslotte toch ging lopen, trok de aandacht: je gaat als publiek helemaal invullen wat hij denkt en waarom hij dat doet. En Linda die overal korte scenes van maakte, leidde juist daarvan af: ruis.
Daarna kregen we de opdracht om met z’n drieën een spreekwoord letterlijk uit te beelden, de anderen moesten het raden. Toen we ze daarna direct geimproviseerd moesten uitbeelden, zonder eerst te overleggen, ging dat eigenlijk ook prima; eentje zet de scene op en de anderen kijken: wat heeft die speler nog nodig zodat het publiek begrijpt wat we bedoelen... Zo deden Erik en Larissa “van een mug een olifant maken (simsalabim)”, spanden Piet en Mieke het paard Jan achter de wagen (of toch voor de wagen?), vangt hoge boom Jan meer wind dan kleine boom Mieke, en ging de derde hond Vincent er met het been van Linda en Hans vandoor. Blij appeltje Anne viel niet zo ver van de boom, en toen Anne verliefd werd op Rachel, maakte hem dat blind. Leuk om te zien en te doen!
Jan ging op de stoel zitten en werd in een gekmakend tempo van twee kanten belaagd met korte scene-aanboden, die hij moest accepteren en direkt in-character moest beantwoorden. Knap om te zien hoe hij dit bleef doen en zo snel omschakelde steeds.
Linda, Rachel en Anne werden even opzij gezet en kregen een geheime opdracht om zo saai mogelijk te zijn, een stoel te pakken en op het podium te gaan zitten. Het publiek werd gevraagd wat ze hadden gezien, en er volgden allerlei verhalen over wachtkamers bij de dokter, verdrietige levensverhalen... en dat terwijl we echt ons best deden om geen aanboden te doen! Zo zie je dat elk gebaartje of handeling van belang is, dat het publiek de scene toch gaat invullen en een verhaal maakt, zelfs als er niets te zien is.
En toen kwam Leo. Leo zat op een stoel, we zagen hem niet maar het doel van de spelers Larissa (vriendin), Noor (ex), Erik (zakenpartner) en Hans (belastinginspecteur) was om tegen hem te acteren en ons hem zo te laten zien. Een prachtig verhaal ontstond met belastingfraude en een boze ex die haar kinderen wilde dumpen. Toen de emoties groter werden gemaakt, en vooral toen de spelers die lieten ontstaan door Leo, werd hij echt voor ons als publiek.

Daarna hebben Vincent (papa), Anne (broer), Piet (Jack de volleybalcoach) en Johan (Fred de hardhandige ex-vriend) geprobeerd om een onzichtbaar meisje Cindy tot leven te wekken. De veel oudere Fred sloeg haar en haar broer hielp haar om het uit te maken met hem, maar Cindy koos direkt om met de ook oudere coach verder te gaan. Het was moeilijk maar ook leuk om met 2 acteurs samen met Cindy te spelen... Fred kwam op en sloeg zowat het hele hoofd van Cindy eraf omdat ze het gewaagd had hem te dumpen, en natuurlijk kwam vader Vincent voor haar op en eindigde het met een haantjesgevecht...
Daarna nog weer iets nieuws gedaan: twee mensen moesten een stoel pakken, en zonder vooropgezet plan die ergens in de ruimte met een tafel neerzetten, een houding neerzetten en bevriezen. Als publiek gingen we dan observeren en kijken wat we zien, en die scene moest dan ook worden gespeeld. Linda en Larissa waren een moeder en dochter, de dochter wilde het er niet over hebben, maar moeder vertrok toch met haar nieuwe vriend. Larissa had papa nog nooit horen huilen, behalve die ene keer... een prachtige ontroerende scene.

Noor en Jan bleken een stel te zijn, waar Noor voor de zoveelste keer iets had te bekennen, Jan werd er moedeloos van. Het bleek te gaan om een kind... Noor wilde zo graag maar Jan vond het niet zo romantisch om na het temperaturen de daad te gaan doen... hij voelde zich alleen een zaaddonor en niet als vriend gewaardeerd. Gelukkig kwam Noor het goedmaken.
Anne zat bij Pauw en Witteman aan tafel, terwijl er iemand anders geinterviewd werd en kreeg steeds meer last van kriebel aan zijn neus, wat hij probeerde langzaam op te bouwen. Doordat hij niet aan zijn neus ging zitten, leek het steeds meer alsof hij meer kriebel aan zijn kont had, maar de opbouw was leuk om te zien. Piet zat aan een diner-tafel met zijn nieuwe baas Johan, die een fiks stuk spinazie op zijn tanden had zitten en Piet probeerde het hem subtiel duidelijk te maken... echt hilarisch om zijn grimassen te zien!

Een heerlijke les José; nu al weer zin in volgende week!

Jan's Bed & Breakfast

2009-04-08T09:40:00.003+02:00

Na de wedstrijd zijn we met Nirma, Franka, Jan, Hans, Lucien en Anne nog samen wezen stappen in Amsterdam. Omdat we speelden dat Jan jarig was, hebben we in elke bar samen even voor hem gezongen hihi.
Bij het Crea-Cafe was Jan’s beste vriend 18 jaar geworden en op dat besloten feest hebben we nog even rondgekeken en hem gefeliciteerd. Nadat die bar sloot, zijn we samen met enkele mensen van LOS door de meest interessante buurt van Amsterdam gelopen, op weg naar een karaoke bar. Lekker gedanst ('waar zijn die f*cking handjes?') en Nirma en Franka hebben zelfs nog echt gezongen daar (kijk hier maar voor een video).

Nadat de dames de heren van zich af hadden geslagen (“of niet natuurlijk”) namen we tegen vier uur een taxi terug naar Jan’s mooie huis in Oud West. Terwijl wij lui nog een beetje aan de karaoke zaten, verwendde Jan ons met tortilla chips en warme broodjes kaas... precies wat we nodig hadden!

Om half zes toch maar ons bed opgezocht en na een heerlijke maar te korte nachtrust werden we wakker van het jut-en-jul-geklets van Jan en Luciën, die een heerlijk ontbijtje met ei, sinaasappelsap en koffie voor ons verzorgden. Heel langzaam keerden we terug in onze lichamen, onder het genot van goede gesprekken en diepe inzichten in hoe mannen en vrouwen werken aan de hand van de verjaardagskado’s van Jan: probeer in contact te komen met het verwaarloosde kind in je, die help! Help! Roept...
In Jans prachtige ambulance reden we in de zon terug naar Hoorn en Jan verraste ons nog door in een park ineens te stoppen voor een heerlijke picknick met broodjes. Om een uur of drie waren we weer terug op het station van Hoorn, en omdat Nirma nog net haar trein had gemist heeft Jan haar helemaal naar huis gebracht de lieverd... Jan heeft ons echt verwend. Ik denk dat hij door mag naar het volgende jaar ;-)
Een heerlijke dag met goeie vrienden ouderwets uitgaan, moeten we vaker doen!

Nat en droog

2009-04-08T09:39:00.003+02:00

Zaterdagmiddag troffen we, Anne, Nirma, Franka, Hans en Linda, elkaar bij Hoorn Centraal, om de uitwedstrijd tegen LOS te gaan spelen/supporteren. Jan haalde ons op in zijn niet zo nieuwe maar geweldig mooie ambulance bus. De bus was uitgerust met vlaggetjes, drinken, broodjes en andere versnaperingen. De reis had een hoog schoolreisjes gehalte, en voor we het wisten arriveerden we in Amsterdam. Dank je wel Jan! Na enige omzwervingen belandden we voor een snelle hap bij de Mexicaan, waar Erik en vriendin ons troffen, en waar we uitgebreid Jan’s verjaardag vierden. Gezang, gezoen, cadeaus en hoera’s. Maar wie weet er hoe oud Jan nou geworden is?

Bij Crea aangekomen werden we warm ontvangen door LOS. Ons team, bestaande uit Nirma, Franka, Jan en Captain Anne had er duidelijk zin in. Onze eigen Luciën kwam uit voor LOS.
Na de openingsliederen (de tekst zat er bijna in) opende LOS met een sprookje over een Kiwi en een reus. Ons antwoord was een prachtige snelle scène van Repelsteeltje (Anne) waarin het zwanger raken en bevallen van Nirma elkaar in waanzinnig tempo opvolgden.

In de tweede scène met als thema geschiedenis, zette Jan en Franka al typend een prachtig kader neer voor Nirma en Anne. De typende spelers beschreven een erotische nacht die zij samen doorgemaakt hadden. Echter, Franka was ervan overtuigd dat het om echte liefde ging terwijl Jan als motivatie voor de daad slechts het afwezig zijn van een andere vrouw kon bedenken. Natuurlijk illustreerden Nirma en Anne de situatie op sprekende wijze. Los had een mooie drie in de pan waarin ze een scène speelden in een Jordanese kroeg.

LOS zong een prachtig lied voor Gladys, een jarige moeder van een van de rechters en wij sloegen terug met een blind date. Na een scène van beide partijen over liefde, waarbij Franka en Nirma dankzij hun wisselende emoties en voor veel rozen zorgden, was het pauze.

Na de pauze daagde LOS ons uit voor een actuele scène. Zij hadden een hele leuke verbeelding van een dagje schoonmoeder, waarbij Luciën schitterde als vervelend zoontje en als schoonmoeder. Anne interviewde professor Jan over zijn nieuwe uitvinding: `lichtgevend bier`. Een speelster van LOS verfraaide de scène als voorwerp, de straf die zij kreeg voor grof taalgebruik en diende als bierpomp. Hoewel het pompende deel aan de achterzijde van de dame gesitueerd was, zocht Anne die ter hoogte van haar borsten, wat een mooi plaatje gaf.
De presentator reikte Anne een volle vaas met `bier`en Anne accepteerde de geste en goot de gehele inhoud lang zijn mond en raakte daarbij tot grote tevredenheid van het publiek kletsnat.

De slotscene was een muzikale scène waarbij Anne en Nirma al tandenpoetsend een opera ten gehore brachten. Helaas bleek het een tragedie, want Nirma had tot grote ontzetting van Anne de nacht met Rodney doorgebracht.

Allemaal prachtige scènes, en jury en publiek verkozen LOS tot betere partij van de avond, en ze waren ook ontzettend leuk!

Na het applaus is Jan nog een uur bezig geweest met het droogstrijken van Anne´s broek, terwijl Anne zonder gene in de kleedkamer rondliep. Ook een mooi tafereel!

Nog even nageborreld en een deel van ons, waaronder ondergetekende, gingen terug naar Hoorn.
[verslag van Linda]

Eriks' eerste keer

2009-04-08T09:18:00.003+02:00

Afgelopen donderdag kregen we een heerlijke les theatersport van Luciën, waarin het gebruik van de ruimte centraal stond. Om op te warmen deden we een ingewikkelde oefening, waarin we in rijen door de ruimte moesten lopen en intussen heel goed moesten opletten wat er gebeurde omdat we ineens moesten omkeren, een zin doorgeven en nog meer dingen.
Daarna moesten we allemaal één voor één dezelfde ruimte binnenlopen (een keuken) en steeds een handeling en voorwerp in de ruimte toevoegen. Leuk om te zien hoe er zelfs een vervolgverhaal ontstond rondom een vervelende kat die in de weg liep, een rotschop kreeg en uiteindelijk in de pan met soep verdween... Daarna kregen we een opdracht om een voorwerp uit te beelden. De massage-douchekop van Erik was hilarisch... hij draaide tegelijk aan de twee kranen van de douche maar dat zag er aan de kant heel anders uit hihi
In groepjes van drie gingen we vervolgens een rondleiding geven in een ruimte; wat kun je daar zoal aantreffen.
De spiegelkamer-vorm is een lastige vorm: het toneel wordt in tweeën gedeeld, en de kamers zijn aan de buitenkant aan elkaar verbonden en twee mensen spelen dezelfde personen die ineens van de ene naar de andere kant... nou dit wordt niks, je moet het gewoon zien eigenlijk!
Franka was telefoniste op het politiebureau en Oliver kwam zich als verdachte melden “ik ben verdacht”. Waarvan hij nou precies verdacht werd was niet helemaal duidelijk, maar toen hij handboeien omkreeg probeerde hij door zijn eigen armen te draaien, en gaf die houding zo aan Rachel, die vervolgens niet meer uit de knoop kwam.

Een hele leuke les; lekker veel gespeeld en ook geleerd! Dank je wel Luciën!

Expreszo tegen LOS!

2009-04-01T14:54:00.003+02:00

LOS was uit Amsterdam afgereisd om het tegen ons: Noor, Marjo, Hans en Oliver, op te nemen. LOS met Bart, Lies, Hinke en Thomas hadden er duidelijk zin in. Dat bleek al snel tijdens de warming up en zeker later op de avond.
Nadat het publiek was warm gepraat en geoefend door Vincent en Linda was het de beurt aan de dames rechter om zich te presenteren. Candy (Franka) en Mandy (Vickey): hoog blond en vel rood verstopt achter een mooie designbril namen zei de beoordeling voor hun rekening. Een tikkeltje dedain en pikant gaven zij commentaar bij hun punten. Ja, ik weet dat ik knap ben, maar zo knap als deze dames?
Na een Tos met het ABC-begingzinnenspel was het LOS die met de eer ging strijken. Het blijft lastig het alfabet zin-na-zin in de juiste volgorde en tempo te gebruiken.

LOS nam de aftrap voor haar rekening met de ‘Prediker’ . Een spel waarbij twee predikers de zaal verlaten. Het publiek gaf de twee andere spelers de volgende suggesties: ranzig, schoorsteenveger en ei. Deze twee spelers beelden om de beurt de suggesties uit. De teruggekeerde predikers lieten zich bij hun preek leiden door deze uitbeeldingen met het doel de suggesties te raden. De snelle opeenvolgende associaties van de predikers zorgden voor veel lachwekkende momenten, en spanning of de suggesties geraden zouden worden.
Expreszo beantwoorde deze uitdaging met een Predikende Spacejump die van Vogels overging naar Treinen, Sinasappelkist en ten slotte op de Dam eindigde, om van daaruit weer terug te gaan.

Expeditie Robinson bracht Expreszo op Texel, met een echt Texelse schaap dat geschoren moest worden. Dat schaap bleek een toerist te zijn! De applausmeter kwam er aan te pas om telkens een speler aan te wijzen die mocht vertrekken. De opdracht om met steeds minder spelers de zelfde scene te spelen werd goed in hoog tempo uitgevoerd. Aan Oliver de eer om als laatste alle rollen te spelen. Goed gedaan.
En het eindigde in een prachtig liedje van “groen groen knolle knolle land”.

LOS beantwoordde met ‘De Troubadour” met de uit het publiek gegeven titel: “Wat is het hier toch heet”. De spelers en de troubadour wisselden elkaar af. Er ontspon zich een wonderbaarlijk mooi verhaal van een ridder die op weg was met zijn paard naar zijn trouwfeest. Hij moest lopen omdat zijn paard een hoefijzer kwijt was. Zij ontmoetten een vrouwelijke smid die op zoek was naar een man. U voelt het aankomen. Na enige dramatische scenes eindigde zij in elkaars armen. De jury beloonde hen met een extra punt.

‘De sokken van mijn man’ was de titel van het gedicht dat drie spelers van LOS elk op een eigenwijze voordroegen. Eerst kregen we een hartontroerende performance, opgevolgd dooreen zenuwachtige meisje van 10, en afgesloten door een woordenvirtuoos die bijna rappend zijn gedicht bracht. Het laatste gedicht werd door het publiek gekozen om nogmaals ten gehore gebracht te worden, maar nu met een moderne dans als ondersteuning.
Expreszo werd door het publiek naar de Pyramide van Cleopatra gebracht waar zij in drie verschillende muziekstijlen: polka, wals en tango een mooie liefdesscene neerzette. Oliver en Marjo voelden zich duidelijk thuis bij de pyramides.

Na de pauze werd er gestart met een gezamenlijk zin-voor-zin verhaal die de titel “Warm in Tuindorp” droeg. De hoofdrol was voor een tuinkabouter.

Een ijstaartjongleur trad op als expert tijdens een handen doorscene van Expreszo. De handen waren zeer geloofwaardig en het verhaal natuurlijk absurd. Het ijs vloeg alle kanten op, ogen moesten schoon geveegd en zakdoeken te voorschijn gehaald.
LOS speelde het leven van Ike na. Ike iemand uit het publiek werd geinterviewd: met wie woon je, wat studeer je, enz. We konden zien hoe Ike als student pedagogisch werk in een chaotisch georganiseerde opleiding van de ene naar de andere klas werd gestuurd. Hoe zij op haar eerste stagedag voor het blok werd gezet om een aantal lastige pubers aan het werk te krijgen. Uiteindelijk werd haar inzet beloond met een diploma.

Tot nu toe werd elke scene op een heerlijke wijze begeleid door Lucien. Dank je wel!!

Voor de laatse scenes werd door LOS gevraagd om een scene met weinig Lucien. LOS vroeg aan het publiek een titel voor een lied; “Je schoenveter” . Zij brachten het lied in drie stijlen: Zuid-Amerikaans, Hiphop en Psychodelic Rock. Vooral de Hiphop klonk lekker.
Expreszo vond het ‘” Tijd voor een lied” . Tijdens een neutrale scene werd het spel onderbroken voor de volgende liederen: “een klontje havermout in mijn pap”, “muis in het vogelkooitje” en “dingen allemaal mee” . Er werd mooi en met veel tekst gezongen door Hans en Noor. “Allemaal mee” werd de afscheidsdeun van een fijne avond.

LOS was een heerlijke tegenstander die heel veel mooie scenes neerzette. Zij verdienden zonder meer de overwinning. Als Vincent niet zo pietluttig had geteld was dat ook gebeurd.

We kijken uit naar volgende week. Dan spelen we opnieuw tegen LOS maar dan in Amsterdam en met een geheel andere samenstelling zowel van als van Expreszo. Expreszo speelt met Anne, Franka, Jan en Nirma, aan de andere kant Lucien.

Oooh... keep the change !?

2009-03-30T11:26:00.004+02:00

Zoals gebruikelijk de donderdag voor een thuiswedstrijd, trainde de captain ons: dit keer had Noor een mooie les voorbereid. We waren met een redelijk klein groepje en hebben dus lekker veel kunnen spelen. Wat hebben we gedaan?
Eerst lekker samen koninginne-tikkertje, of beter gezegd: koning-tikkertjes want bijna alleen mannen zaten zonder stoel.
En daarna moesten we in twee rijen gaan staan en snel 2 bij 2 korte scenes spelen waarin de ene rij verantwoordelijk was voor het benoemen van het ‘wie’ en de andere voor het ‘waar’. Zodra dat duidelijk was, werd afgeklapt en kwam de volgende. Leuk en leerzaam om te zien hoe belangrijk het is om dat direct aan het begin duidelijk te maken.

Daarna een aantal drie-in-de-pan met emoties gedaan. Franka en Johan waren op een ruilbeurs van happymealspeelgoedjes, en de kungfu panda van Franka die wilde Johan wel hebben... omdat hij zulke dure schoenen aanhad ging de prijs aardig omhoog en moest hij er uiteindelijk 3000 euro voor betalen. Geen probleem voor Ronald junior. Een lange scene met veel gepraat maar die bleef toch aardig leuk toen hij over werd gedaan in verschillende emoties... met als klapstuk natuurlijk verliefd, waarbij voor 3000 euro niet alleen een panda werd gekocht... Bij een van deze scenes deden Johan en Franka een high-five en Johan zei daarbij iets dat Anne verstond als “gimme sex!” en daar moest ik dan ook vreselijk om lachen. Naast mij zat Marjo die moest ook lachen, dus toen deden wij samen deze nieuwe begroeting even, alleen had Marjo nog iets anders verstaan: “kindersex!”; nou toen kwam ik echt helemaal niet meer bij van het lachen... (het was trouwens “keep the change” wat hij had gezegd)
Lucien kwam als duitse toerist op bezoek bij de Zaanse Schans, waar Marjo als ontslagen bankmedewerker nu dag in dag uit klompen stond te maken. Toen de scene euforisch werd overgedaan barstte Lucien bijna van het enthousiasme, en moest er spontaan even van plassen hihi. Tot slot werd de molen maar even aangeblazen. Ook een moeilijke opgeluchte emotie werd mooi neergezet.
Daarna hebben we een handendoor-expert gedaan. We zagen hoe de handen de scene over de leuke hobby ‘muizen priemen’ bepaalden (nee hoor ze voelen er niks van), en daarna deden Linda en Johan met als handen Franka en Nirma een interview over het kwakkels bakken. Echt heerlijk om te zien; het bleek dat de kwakkels, wanneer ze in de pan belanden zich ineens voortplanten. En vergeet niet: kijk nooit een kwakkel direct in de ogen aan, daar worden ze wild van!
Een moeilijke scene deden we waarin we meer gebruik van het hele speelvlak moesten maken; twee spelers die het podium in evenwicht moesten laten, alsof het balanceerde op een punt in het midden. De natuurkundige principes werden niet helemaal nagevolgd door Lucien en Vincent, maar het was wel een echt leuke scene om te zien. Vincent had de hele dag kaasplakjes zitten schaven voor het nieuwe (tosti?)restaurant, en had de blaren op zijn handen staan. Gelukkig wist Lucien wel hoe dat te verhelpen was: met een beetje soda natuurlijk. Het kan een beetje bijten... en dan nog even afspoelen met kokend theewater... aaargh we konden de pijn van Vincent in onze botten voelen. Maar, wonder boven wonder: het hielp wel!
Daarna hebben we nog een WK slow motion ‘hokken’ gedaan, waarin Lucien en Kevin de sporters Marjo en Linda becommentarieerden. Het werd een beetje een vreemde wedstrijd tussen Lutjebroek en Polen met veel mooie schreeuwen.
Tot slot deden we een soort hele lange space jump meets de bus, waarin steeds een nieuw iemand inkwam en zo de locatie bepaalde van de andere 5(!).

Lekker, een hele avond lekker gespeeld. Dank je wel Noor. Ik hoorde dat de wedstrijd zaterdag weer een succes was; komt er nog een verslag? Ik hoop het
Donderdag traint Lucien ons, zaterdag nog een wedstrijd in Amsterdam, en vanaf volgende week komt José ons trainen specifiek voor de De Vloer Op voorstelling in mei! Tot donderdag!

De House Mouse

2009-03-24T10:12:00.004+01:00

De laatste, maar wel weer een leuke les van Mirjam. Deze les stond weer de typetjes centraal. Hoe verzin je typetjes:
- Lichaamsdeel vreemd
- Emotie erin gooien
Eerst mochten we door de ruimte lopen. We kregen steeds emoties te horen en die moesten we op een bepaalde graad uitvoeren. Graad 1 tot en met 5. Boos, blij.
Op een gegeven moment deden we dit in tweetallen. Verliefd en nerveus.
De tussenopwarmer was een concentratieoefening. Met z’n drieën – en een viertal, moesten we tot 4 tellen. Normaal tellen is niet zo lastig, maar wanneer je moet klappen, door de knieën moet gaan wordt het al lastiger. Als laatste was de shake. Dat was helemaal grappig.
De echte opwarmer was de boot. De basis was achter elkaar staan. Heel knus op elkaar bijna. Stuurboord, bakboord, Hands aan dek, Drenkeling, Kapitein. Heen en weer rennen, op de grond vallen, bijna weer de door de deur heen rennen. Daar wordt je wel warm van. Franka had deze test gewonnen.

De draaideur was een oefening om typetjes in een korte tijd te verzinnen. Het was aan Larissa en Marjo om dit als eerst te proberen. Larissa draaide steeds in de draaideur. Ze kwam aan met een legertypetje, boer, ...
Het is een lastige vorm omdat je toch houdt aan je typetjes die je vaak of makkelijk speelt.
Franka en Anne speelde samen ook een draaideur. Franka kwam op als een dronken persoon, een enorm tutje, verward (1-2-3..).
Na deze scènes gezien te hebben was het aan de groep om in tweetallen hetzelfde te doen.

Scènes werden gespeeld waar de twee spelers tegenstrijdige typetjes moesten spelen. Een scène tussen Hans en Johan. Johan was een smerig, vies mannetje – vooral met z’n tong die de hele tijd bewoog. Hans was een rustige, doe maar normaal persoon. Echt een grappige scène in de videotheek

Vincent kwam op als parmantig mannetje in de drankwinkel van Jan, die daar prachtig op reageerde door (zoals de opdracht was) een tegengesteld personage te kiezen: hij was enorm relaxed en wist helemaal niet zoveel van wijnen als Vincent: een grand cru? Nou Jan mixte de wijnen gewoon zelf zo uit een vaatje... Echt leuke typetjes die samen een mooi contrast neerzetten, en Vincents franse mannetje deed me denken aan het s’il-vous-plait le croquet hihi

In de bakkerij was Franka aan het werk en toen Vicky binnenkwam als bazig typetje, wist ze ineens niet meer zo goed hoe alles werkte en waar precies de krentenbollen lagen...

Marjo had een vreemde spierziekte en liep helemaal verkrampt een toko binnen, waar Noor probeerde rustig te blijven terwijl Marjo steeds vreemdere afrikaanse gerechten bestelde en in een zakje liet doen (geraspt graag!). De ontploffing van Noor bleef uit jammer genoeg maar wel een heleboel nieuwe groentesoorten leren kennen
Nirma kwam bij Anne in de Etos op zoek naar een middeltje tegen rimpels. Ze kwam een beetje nors op en dus werd Anne een overdreven blij en vliegerig typetje. Een potje smeer van L’Oreal (omdat je het waard bent) was niet goed genoeg, maar een injectie met neushoornhoornpoeder (‘the african botox’) kon nog net door de beugel.
Larissa ’t Hart zorgde goed voor haar zeehonden, samen met haar collega Erik. Toen er een stagair (Oliver) van de agrarische hogeschool langskwam, begonnen de problemen. Zijn zwierige maniertjes (geweldig hoe hij met z’n kont dansde tijdens het vegen) bevielen niet zo goed, en toen bleek ook nog dat hij het zielig vond voor de vissen die bruut door Larissa werden doodgeslagen voordat ze aan de de zeehonden werden gevoerd. Een inwijdingsritueel (het in het bassin gooien van stagiaires) volgde; zo doen wij dat in Pieterburen.
Tot slot nog een jabberscene gedaan: twee mensen op de gang en twee anderen moesten een scene op een bepaalde locatie spelen in jabber. De twee van de gang moesten diezelfde scene daarna nog eens spelen, maar nu in het nederlands. Lucien en Nirma hadden goed door dat ze in de woestijn waren, en gingen goud zeven. Toen ze niet zo goed meer wisten hoe het eindigde, bleek de vloek van Toet-anch-amon hen te raken: niemand, maar dan ook niemand, steelt de Smaragd van de Eeuwige Jeugd zonder een vreselijke dood te sterven.
Hans en Larissa waren op een begraafplaats (al dachten ze dat de graven hele grote muizeholen waren) en hielden een illegale houseparty. Een grote muis die langskwam werd door Hans ad-rem de House Mouse genoemd. Toen de politie eraan kwam waren ze nog net op tijd headbangend weg.
Tot slot nog een therapeutische geluidsknuffel oefening van Noor gedaan; om de beurt de jongens en de meiden in een kring en de anderen humden eromheen... we waren een beetje te energiek en melig om deze therapie echt goed op ons te laten inwerken hihi maar het was wel leuk!

Bedankt Mirjam voor drie geweldige lessen! Donderdag traint Noor, de captain van de thuiswedstrijd volgende week ons; tot dan!

[verslag van Nirma en Anne]

Typisch Mirjam

2009-03-13T11:24:00.004+01:00

De tweede les van Mirjam alweer, en deze keer was het thema hoe je met behulp van een typetje te spelen jezelf en anderen impulsen kunt geven. We begonnen met een doorgeef-opwarming en daarna het leuke koninginne-tikkertje, waarbij iedereen op een stoel zit, en de koningin naar de open stoel moet komen, maar die mag alleen heel langzaam lopen. De anderen proberen door van stoel te wisselen dat te voorkomen... echt leuk om te zien hoe moeilijk dat nog is; een spel om goed op te letten en samen te werken.

Toen we warm waren begonnen we met het gebruiken van een dier als aanbod; je moest een dier in gedachten nemen en dat gebruiken om je karakter te sturen. Eerst een scene neutraal kort opzetten, en daarna allebei met een dier in gedachten opkomen. En dan zien wat dat met jezelf doet, en met de scene.

We zagen Johan en Noor die bij een kano-verhuurbedrijf een wankele kano probeerden in te stappen. Echt knap hoe we die steiger en de kano voor ons zagen. Natuurlijk was het te verwachten dat Noor in het water zou vallen... en daarna deden ze de scene nog eens over als konijn en s-s-s-lang.

Nirma en Jan zaten in de sportschool, waar Nirma probeerde gewichten te heffen; daar had ze nogal moeite mee, en het hielp ook niet echt toen rustige beer Jan met de handen in de zakken commentaar ging leveren: ontspan die hamstrings, ontspan die hamstrings...

Vincent werkt al jaren als pottendichtdraaier bij de pindakaasfabriek. De laatste tijd is hij een beetje overspannen en lijkt het alsof de lopende band steeds sneller gaat. Zijn collega Linda vroeg hem wat hem dwars zat en na eerst wat ontkenningen bleken er thuis problemen: Vincent barstte in tranen uit.
Als mier en lammetje bleef deze scene bijna gelijk; lastig om een druk dier te spelen als je toch al heel druk was. Misschien toch goed om het dier dat je eerst in gedachten had gewoon te spelen, ook al heb je het idee dat het niet past; en dan wel zien wat ervan komt.

Daarna kregen we allemaal de mogelijkheid om god 1 vraag te stellen, en ons te laten inspireren door een emotie, op de schaal van 1 tot 11. Mieke was een wijze god met veel tips over hoe we ons leven beter konden inrichten. Nirma kreeg de mooie taak om met de maximale energie een emotie neer te zetten en lachtte zich slap om god.

Daarna was Noor aan de beurt als god; er waren veel waarom-vragen aan haar. Vincent wilde een knuffel van god, maar er staat blijkbaar een zware straf op goddelijke intimidatie want hij moest direct weg!
En zowel Lucien als Piet waren arrogant en probeerden door middel van een interessant hoge-status-gevecht op de stoel van god te gaan zitten. Mooi om te zien hoe rustig blijven en weinig zeggen, toch uiteindelijk een hogere status is dan arrogant praten. Maar wel een leuke rode trui hoor!

We hebben het al eerder gezegd, maar Expreszo is eigenlijk een therapiegroep met zwaar gestoorde mensen. We zouden subsidie moeten krijgen. Allemaal hebben we met een tik ons voorgesteld aan de groep; er zijn mensen bij die altijd in de wolken lopen, mensen met flexibele ruggen, en natuurlijk Johan met zijn kleine duitse probleempje... “hallo johan!”

Tot slot deden we een aantal drie-in-de-pans waarin we de 3 truuks van vanavond terug lieten komen: eerst een neutrale scene en dan een keer overdoen met een dier, een emotie, en een tik/lichaamsdeel.
Johan en Mieke waren een echtpaar dat elke dag keihard werkte in de patatzaak. Het was bijna sluitingstijd en ze zouden vanavond eindelijk ‘iets leuks’ gaan doen. Tot die vervelende zoon Dirk (Lucien) weer langs kwam zeuren... Mieke serveerde hem keihard af, dat hij met zijn lelijke kop snel weer terug naar de babysit moest. Leuk om te zien hoe deze scene als leeuw, giraf en muis werd gespeeld. Het leukste vond ik als er ook echt werd gereageerd op de aanboden die er waren, zoals het stijve been van Johan: “en nou niet wegrennen, want je weet dat papa je nooit kan inhalen”. Met je lelijke kop... ;-) Mieke heeft het wel weer goed gemaakt hoor

Linda en Anne waren een echtpaar dat een nieuw bed ging uitzoeken in Nirma’s beddenspeciaalzaak. Linda deed vooral het woord, het hemelbed was het niet helemaal, maar achterin stond nog wel een leuk bed, en nadat Anne en Linda hem hadden uitgeprobeerd, besloot Nirma de reclame: retteketet naar Beter Bed. De dierenversie liep niet zo lekker, maar toen de emoties haat, arrogantie en blijheid werden gespeeld kwam er al meer van de scene. Tot slot kregen we allemaal een lichaamsdeel: Nirma flipte met heur haar en Anne volgde zijn duimen. Hij bleek ineens enorm onder de indruk van het haar van de verkoopster, en toen het bed moest worden uitgeprobeerd, en er al 1 vrouw aan zijn ene duimpje hing, ging de verkoopster er aan de andere kant naastliggen... wat een service bij beter bed!

Jan had een complexe breuk die steeds door Ko, de assistent (Erik) even pijnlijk werd opgeschud. Dokter Hans wist ook niet hoe het verder moest en belde de neurochirurg maar. Een mooie angstige patient die het allemaal niet zo vertrouwde.

Tot slot een emotiebus gedaan met veel prachtige emoties. Daarna zijn we met een groepje nog even wezen bijkletsen in de Beiaard.
Trefwoorden: Erik had een nieuwe telefoon, de fijne kneepjes van het begrafenisondernemersvak, Jan loopt gewoon achter leuke meisjes aan die naar de wc gaan, een tienminutenlange onderhandeling over wat voor soort vegetarische bitterballen er nou besteld moesten worden, en een papieren bril die eerst opgezet, en daarna in twintigduizend stukjes werd versnipperd. Stukjes die we nog dagenlang in ons haar en op andere plekken zullen terugvinden ;-)
Een gezellige avond, veel geleerd en gezien. Heerlijk. Tot volgende week, dan komt Mirjam voorlopig voor de laatste keer!

Doe eens wat!

2009-03-10T20:16:00.002+01:00

Oud en vertrouwd les van Mirjam! Weer hartstikke leuk en weer genoten.
Huisdieren zijn ook oud en vertrouwd. Lekker knuffelig, schattig en leuk! Wilt er iemand nog een kat? Ga alsjeblieft naar Marjo! Die heeft nog een vriendin en die heeft 5 katten over.

Iedereen verdient een schouderklopje. Dit gaven we elkaar ook. En ach, waarom zouden we ook niet op alles kloppen. Een soort van massage. Van hoofd naar de benen.
De echte massage in een kring. Degene voor je moest je masseren. Een heerlijke opwarmer.
Een leuke opwarmer was een persoon die voor je liep na te doen. Hoe de persoon voor je liep, de armbewegingen. Dit moest je steeds groter maken, zodat je een heel raar loopje liep. Het was heel erg grappig om je eigen vergrote loopje te zien. Echt onherkenbaar.
Het nut van dit lopen was dat je door een vergrote of raar loopje meteen een personage heb. Personages zijn al cadeautjes of inspiratiebron voor de tegenspeler. Je kan namelijk reageren op wat de ander doet.

Stilte blijft toch een belangrijk punt in theatersport. Handelingen zijn ook belangrijk. Handelingen zijn namelijk ook cadeautjes. Handelingen zorgen voor een extra toevoegingen, voor het neerzetten van de ruimte.
Het gebruik maken van handelingen en de stilte houden in de scène moesten we scènes spelen waar je alleen twee zinnen mocht spreken wanneer je een handeling had gedaan. Wel nadenken, maar wel leuk.
Bijvoorbeeld in een bakkerij. Eerst iemand die de hele tijd te laat kwam en de ander was sacherijnig op die persoon, maar gelukkig wel met een goed eind. “Ik wil juist dat je blijft. Ik wil niet zonder jou werken.”
Ook een goede scène was met Piet en Erik. Piet gaf echt goede cadeautjes. Piet wilde namelijk spelen met de auto, maar Erik wilde niet met de barbie spelen. Piet vond dat grappig en probeerde de auto kapot te maken.
In de kinderboerderij werd ook een scène gespeeld. Noor en Marjo speelde daar. Noortje was een stagiaire die de boel moest stofzuigen in plaats van vegen, omdat de geit hooikoorts had. *Hatsjoe*.

Andere scènes met 15 woorden, meer mocht er niet worden gezegd.
Voorbeelden was het rennen. Nirma en Kevin gingen rondjes lopen. Een onderlinge, achterdochtige strijd was er tussen hen. Goed voor de conditie was deze scène.
Piet en Hans hadden ook een scène. Met het rugzakje van Piet in een badhuis. Hans was een badmeester die de hele tijd toekeek hoe Piet zich omkleedde en douchte.

Er zijn nog meer leuke scènes gespeeld, maar ze komen even niet op papier.

Als afsluiter deden we twee soorten cluedo’s. Eerst de normale waar het begon met machinist, politiebureau en luciferdoosje. De tweede was een variatie op de standaardcluedo. Deze variant is geblinddoekt. Door middel van geluiden moest je raden welk beroep het was, waar het was en wat het moordwapen was. Erg lastig, zeker wanneer je een putjesschepper moet spelen.

Het was een leuke les! En het leuke daarvan is, is dat we nog twee lessen van Mirjam krijgen. Donderdag weer!
Tot dan!

Video impressie uitwedstrijd

2009-03-09T13:13:00.002+01:00

Toen we in Groningen tegen Ulteam speelden op 30 januari (zie verslag) liep er ook een cameraploeg van het Usva Theater mee, en die hebben een impressie van de avond online gezet!

Iedereen verdient hem – De gouden kroon!

2009-03-01T17:22:00.003+01:00

Schitteren! Sterretjes! Elkaar laten schitteren! Elkaar cadeautjes geven!
Een les van stralen, laat je tegenspeler schitteren.

Eerst schitterde al het eten. Vele koeken en soesjes kwamen op tafel. Heel lekker allemaal, maar we moesten toch aan het werk. Wel heel leuk werk.
“Liefde is als sinterklaas. Het duurt maar heel kort en je bent altijd teleurgesteld wat je krijgt.” Mieke (nu nog) van der Pol.

We begonnen met Pinokio. Van een houtblok naar leven. Eerst langzaam je wenkbrauwen, ogen, neus, oren etc. Opgeven moment konden we lopen! Het was een wonder. Eerst ging dat nog wat wankel en vreemd, maar uiteindelijk liepen we normaal.

Omdat we zo goed konden lopen gingen we rare figuren samen maken. Wie wilt er nou niet een deel van een krultang zijn? Altijd al een acht, een fietspomp (bestond uit drie delen), een waf jisfidh (?) willen zijn. Mijn droom is uitgekomen!

Om een beeld te maken en om je medespelers te ondersteunen, gingen we in twee groepen soort van foto’s maken. Iemand begon bijvoorbeeld met een koffer, daarbij kwam een verloren ticket, iemand die zijn ticket had verloren, een panty in de koffier die het dichtmaken van de koffer tegenhield (wat doet een panty in een koffier van een man?) en uiteindelijk kwam er een drugsdealer er ook nog bij.

De groepen werden is stukken gehakt om in kleinere groepjes hoge en lage status te oefenen. De lage status had iets heel ergs gedaan en dat moest uitgebreid worden. De hoge status mocht de lage status helemaal in de grond trappen. Het was interessant om te doen, wel lastig. Hoe houd je het realistisch, hoe maak je het nog groter zonder dat het saai wordt?

Om het uitbreiden nog meer te oefenen werd, de toen nog mevrouw, van Zanten bijgehaald.
“Wist je dat van Zanten twee suikerklontjes in haar thee doet? En dat niet alleen! Nee, dat zeker niet. Na sluitingstijd gaat ze naar de supermarkt en snuift ze samen met de directeur (die ze heeft gekocht en daarna met hem doet) koffie en suiker. De vakkenvullers werden er ook nog bij gehaald. Maar dat niet alleen… Mevrouw van Zanten blijkt eigenlijk een man te zijn! Een man met vele voetbalplaatjes van de Albert Heijn. Meneer/mevrouw van Zanten was Willem van Hanegem!

‘Laat de ander schitteren’ werd ook gedaan in de scènes waar een persoon een emotie op zijn rug was geplakt. De taak was aan zijn medespeler om die emoties duidelijk te maken zonder je zelf die emotie was. Cadeautjes geven, een goed aanbod, laat de ander stralen.
Trots: “Goed zo jongen, je doet het prima!” Johan was als een dolfijn in de ballenbak. Hij deed alles zo goed, zelfs het vinden van het kunstgebit van Larissa vond hij. Vooral het tongetje en het gezicht van Larissa was een mooi resultaat. Zij was zo blij en gaf zoveel complimentjes aan Johan dat het wel liefde moest zijn.
Angst: Angst voor dementie. “Wat ben je aan het doen?” “Aan het breien… dat vroeg je net ook al.”Moeite hebben met het opnoemen van de kinderen. De dokter die langs moet komen. Een liefdevol paar, maar waar dementie een gevaar is. Angst zelf kwam er niet heel goed uit. “Wees maar niet boos – Oh niet huilen, je weet dat ik daar niet goed tegen kan.” Een mooie scène.
Gierig: Het zilveren tientje van moeder was heilig in deze scène. De scène speelde zich af in een gokhal waar een gierige Franka het geld overal vandaan pakte. “Wie het vindt mag het houden!”

Hetzelfde werd ook geprobeerd met twee emoties. Lastig om te ontvangen en tegelijkertijd te geven, maar wel interessant.
De ogen vlogen heen en weer bij de kermisattractie. Daar moet je wel nerveus van worden! Toch spannend, dus ook blij.

De zelfgemaakte kroon werd er ook bijgehaald. De kroon werd opgezet die moest schitteren door het aanbond die was gedaan eerder de scène.
De tekenaar van Tom en Jerry die had steeds jeuk door het bewegen van een muis. “Daarom zijn de tekeningen zo bibberig.’ Erik die was eerst zo bewonderd door de tekenaar Johan, maar hij wist hem te helpen door een psychiater er bij te halen. De psychiater, Vincent, was geniaal door de kroon af te zetten. Het hielp Johan van zijn jeuk af te komen.

Voetbal en vrouwen gaan ook nooit samen. Mieke snapte niets van het spel en Noor ging het haar uitleggen. Mieke mocht het uiteindelijk zelf het spel uitproberen, want als scheidsrechter zou het niet helemaal goed doen. Vele pogingen gedaan om de bal in het doel te laten gaan. Eerst met de bal in de hand langs het ‘hekje’ gaan en dan zo het doel in. Maar oh, de speler is toch wel heel leuk – daar moet je een handtekening van hebben! Laatste poging werkte wel. In slow motion ging de bal tegen het hoofd van Larissa aan en zo het doel in.

Er zijn mooie scènes gespeeld! De avond duurde eigenlijk te kort.
Heel erg bedankt Anne voor deze leuke en leerzame les!

Volgende week hebben we les van Mirjam! Tot dan! Heb maar een fijne week!

filmpjes komen later

Verslag door Nirma

Fffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff……Focus, Feedback, Fun

2009-02-20T16:09:00.003+01:00

De les van Jan was een feest, we begonnen zelfs met te dansen op de muziek. Vele muziekstijlen waarop we moesten dansen. Buiten adem moesten we een ademhalingsoefening doen. Het duurde even voordat je echt normaal kon ademen, maar het was wel leuk.
Even de herhaling van vorige week. We gingen weer even door deuren lopen, we gingen traplopen, zwemmen, fietsen, ladder lopen.

Piet schreef op allemaal petjes beroepen/dieren. Dit werd gezet op 8 hoofden. Zij wisten niet wat ze zelf waren (tenminste, als Noor niet in haar enthousiasme zegt wat het is).
“Vlieg Pino, maak het edele geluid.” “Maar ik glans!”
“Observeren en NOTeren.”
“De foto maken tussen de twee bulten.”
Allemaal korte scènetjes om je eigen beroep/dier te raden.

Er werden deze les heel veel korte scènes. De scènes gingen van Mount Everest “Alleen mensen met klavertje vier mogen hier komen!”.

“Geil?” op de vuilnisbelt. Zelfs in de bus naar Monnikendam werd er gezongen.
Tante Thea werd van sneeuw gemaakt door twee bolletjes op Ome … .
“De service van Pietersen gaat net even verder”. Een oud vrouwtje wilde nieuwe schuursponsjes, maar ja, zeurende oude vrouwtjes zijn natuurlijk erg vervelend en dan moet je zelf testen.
Er werd ook leuk met muziek geweest. Zelfs met microfonen werd er gewerkt. Dat was echt leuk.
Hele wervelstormen in het kikkerbos, de hele agressieve kat. De verschrikkelijke sinterklaas, die niet tegen alle muziekinstrumenten kon, bij de kinderdagverblijf. Rochelende, kuchende, niezende, afvragende mensen in de tram.

Op muziek werd er ook geïmproviseerd. Eerst werd er geluisterd naar een stukje muziek en daarop moest je improviseren. De hele romantische loveseat (hele creatieve oplossing met de eenpersoonsstoel – toch maar afwassen), boselfjes (verliefd zijn op een blond meisje dat eigenlijk een kikker was, is natuurlijk nooit goed. Dan ga je wel het boselfje zoenen).

Op vakantie gaan is echt een huwelijkstest. Met een auto waar een wiel een emmertje was (het rode emmertje). Met vering en olie. “Tom heeft wel een tomtom.” Illegale jacht in Afrika was er ook. Van Afrika naar Amerika waar een spelletje kaarten een dodelijk eind had.

Verkleden!
Scènes werden gespeeld, beginnend met dokter Frank, en een voor een kwamen mensen binnendruppelen die verkleed was. Spaanse cursus, het geweldige staartje van Noor, de man met kaashanden, de moeder van Maria, een Afrikaanse die veel had gesnoven en afsluiten met Ozzy “ Bring back, bring back, bring back my Bonnie to me, to me”.

We hadden alles opgenomen, maar dat gedeelte hebben we helaas niet kunnen doen. Misschien een keer afspreken of de les op internet zetten. Wel leuk om je terug te zien.

Het was echt een super les! Heel erg bedankt, Jan!
Daarna hadden we nog wat gedronken in de Beiaard, waar muziek werd uitgewisseld en interessante gesprekken werden gehouden.

Volgende week Anne die les gaat geven!
Tot volgende week!

[verslag van Nirma]

Welkom, kom binnen via de DEUR!

2009-02-14T15:23:00.002+01:00

Donderdag hadden we les van Marjo! Mime les. Hoe pak je dingen vast, hoe zet je een omgeving neer? Waar is het voorwerp gebleven? Je loopt door de tafel heen! Maak acties af wanneer je begint. Probeer niet te twijfelen, maar gewoon doen.

Eerst had Jan shirtjes mee genomen om te passen. Dat we niet verzuipen in shirtjes of dat het shirtje een barbiemaat heeft.

De les begon met het door elkaar lopen in de ruimte. Naar punten lopen in strakke lijnen. Er werden ook toevoegingen bij gedaan. Eerst tik op de schouder, een tik op de knie en uiteindelijk de knuffel.
Verdere opwarming was de zip-zap-boing, knipogen en dan naar elkaar toe lopen (ook al kan je totaal niet knipogen). Hetzelfde met knipogen, maar dan met oogcontact. Met tempo was dat toch wel heel moeilijk. Eerst weglopen en tijdens je loopje pas iemand aankijken.

Het mimen begon met de stok. Hoe dik is de stok, hoe houdt je hem vast. Dit probeerde we met een stokkendans. Rondjes om de stok heen, stokken tegen elkaar slaan.

Daarna de beroemde deur. Hoe doe je hem open? Over een alledaagse beweging echt nadenken. Dit deden we met twee groepen. Ene groep begon en de andere bekritiseerde de ander. Daarna andersom. Om dit verder te oefenen liepen we door de ruimte de hele tijd deuren open te doen. Later kwam er ook gewicht in de deuren en moesten we hem ook dicht doen.

“Welkom bij het beroemde kookprogramma! Kijk allemaal recht in de camera, verkoop je eigen product.”
In jabber moesten we een kookcursus doen. Een simpel gerecht bereiden. Dingen echt vastpakken en alsnog in de camera kijken.
Rachel deed met thee zetten (“je moet met je handen zo doen, anders lijkt het op hele andere dingen”). Larissa had een kat vermoord om een hamburger te maken en Jan had een ei klaar gemaakt.

Daarna allemaal bankovervallen! We moesten allemaal pakoertjes lopen, over obstakels heen. En helaas, het alarm ging steeds af zodat we steeds terug moesten over hetzelfde pakoer.

Tandpasta blijkt steeds een huishoudelijk probleem te zijn. Het dopje van de tandpasta. In de kleine badkamer speelde Jan en Rachel een scène. Terwijl Rachel alles uit liet stromen, poetste Jan z’n tanden.

Het ging er om de omgeving goed neer te zetten, zodat het begrijpelijk is voor het publiek, voor je zelf en dat je niet door dingen heen ging lopen. De douche kwam wel uiteindelijk naast de badkamer. Het blijft ook lastig.

Larissa en Hans probeerde dit ook in het kippenhok. “Harm, kiek uit voor je hoofd”. Alle kippen waren van de leg door de cavia.
Rolschaats kampioen Anne kwam ook langs. Nirma probeerde wanhopig te rolschaatsen, alleen naar al die jaren kon ze het nog steeds niet. Anne maakte de mooiste sprongen, zwierde over de baan en maakte allemaal rondjes. Nirma wilde eigenlijk privéles van Anne. Er moest gebotst worden en dit kwam op het laatst.

Als laatst werden we in het donker een slang die uit elkaar viel. Eerst stonden we op een kluitje en werden we een voor een een deel van de slang. Er werd gegeten, rondgelopen en we vielen ook uit elkaar. Gelukkig was de slang heel sterk en kwamen alle stukjes weer bij elkaar. Wel lastig in het donker, zeker wanneer je niet weet wie er voor je was.

Het was een hele leerzame, leuke les! Bedankt Marjo!

Volgende week Jan. De drie FFFen. Van A naar F. We gaan snel, we zijn zo goed!
[verslag van Nirma]

Het mysterie der emoties

2009-02-08T12:28:00.002+01:00

Huppelen, stampen, schreeuwen, overdreven mimen – De stereo emotie uitbeelden.
De les van Noor ging juist over de werkelijkheid van emotie. Lichamelijke emotie. Hoe ben je overtuigend?
Dit deden we heel interessant met maskers!

We kregen eerst taart van Erik – De nu nog dertiger. Hij was bijna jarig. Heerlijke appeltaart! Alvast Gefeliciteerd!
Ook leuke verhalen te horen gekregen. Kale hoofden, slagroom, aflikken!

Toen de les. Eerst een warming-up. We begonnen met Tikkertje met de geheime verlosser.
In rare houdingen moeten staan wanneer je getikt was. De verlosser kon je vrij tikken.

Daarna een variatie van: Ah ik Sterf. De mysterieuze dood.
We begonnen weer met de hoofd op de borst. 3,2,1 en kijk. Alleen moesten we dit keer dood gaan op een manier dat je niet kon zien hoe je dood ging, wat de oorzaak van de dood was. Alleen de laatste 2 mochten zo dramatisch mogelijk doodgaan (Vincent, hoe doe je dat? Elke keer dramatisch dood mogen gaan?!)

Om alvast in de emoties te komen moesten we door de ruimte lopen en we kregen emoties te horen die we moesten uitbeelden. Dit zo groot mogelijk. En inderdaad, er werd gehuppeld en gestampt.

Daarna kwamen de maskers te voorschijn! Eerst berouw als voorbeeld.
Verder moesten vier personen op een rij, opgaan wanneer ze er klaar voor waren. Met het masker een emotie laten zien met het lichaam. Lastig (Zeker wanneer je wimpers naar voren steken), maar mooi om te zien.
Mimen helpt niet, juist die stille kracht maakt het zo mooi. Soms kwamen de maskers echt tot leven. Ook de nieuwe mensen deden enthousiast mee.
Iedereen heeft het meerdere keren geprobeerd. Opgeven moment moesten we raden welke emoties er werden uitgebeeld.

Eerste experiment: Met twee maskers, in een scène, een wipwap van emoties.
Tweede experiment: Vier spelers die elkaars emotie moesten raden en tegelijkertijd een scène spelen.
Derde experiment: Twee emoties krijgen. Het lichaam speelde het ene emotie en je gezicht de andere. Met twee spelers een scène spelen (In een kerk!)

Deze experimenten waren moeilijk, maar wel leuk om een keer uit te proberen.

Als afsluiter hadden we een kringspel. Noor rende achter ons, terwijl wij onze ogen dicht hadden. (Noor was eigenlijke de enige actieve). Zij tikte iemand aan en die moest gaan gillen. De taak was van de andere om die gil te herkennen.
Noortje uitgeput en wij nog met energie.

Als afsluiter deden we een gezamenlijke brul!

We hadden toch nog energie over en een groepje ging uit. Het was heel gezellig. Jan was in het begin zoek, want hij zat met twee meiden ergens te zitten. De rest hoorde het verhaal aan van de kale hoofd en slagroom. Hoe opwindend is slagroom kloppen? Nou, heel opwindend.
Leuke foto’s gemaakt en vele leuke gesprekken!

Bedankt Noor voor deze interessante en leuke les!

Tot volgende week! Dan hebben we Marjo als trainster!

[verslag van Nirma]

Foto's LEF tegen Expreszo

2009-02-06T12:35:00.002+01:00

Klootzak!

2009-02-05T09:06:00.003+01:00

Afgelopen zaterdag mochten wij LEF uit Purmerend ontvangen voor hun eerste uitwedstrijd! In een sprankelende wedstrijd hebben we elkaar en het publiek heel veel plezier bezorgd. Ik was een beetje duf van een nachtje stappen in Groningen, en was eigenlijk wel blij dat ik lekker op de bank naar de scenes mocht kijken als rechter. Toen Marjo zich ziekmeldde bleven er maar 2 oude mannetjes over en daar pastten de typetjes Statler & Waldorf van de muppetshow natuurlijk prachtig bij. Dus de hele avond hebben Piet en ik hele domme grappen gemaakt, anderen afgekraakt en dan heel dom gelachen: hehehehehe :-) Dat was leuk!

Carlo Boszhardt kwam niet opdagen en dus hebben de twee schoonmaaksters van het Pakhuis Larissa en Victoria de presentatie gedaan; echt leuk om te zien hoe ze dat deden!

Het is alweer even geleden, dus ik weet eigenlijk niet zo heel veel scenes meer, Franka, Mieke, Vincent en Jan speelden uitstekend, na de pauze zat het tempo er wat meer in dan ervoor. Ik kan me een hele mooie ontroerende scene tussen Franka en Vincent herinneren; Vincent had een ander en Franka kwam daar langzaam achter. De zaal was doodstil, de spanning was om te snijden. Toen er een uitbarsting kwam en Franka keihard Klootzak! riep was iedereen het met haar eens... echt een hele mooie scene, eentje die je niet zo vaak ziet in een hectische theatersportwedstrijd. En laten we Luciens geweldige pianospel tijdens deze scene niet vergeten: fantantisch maestro!

En verder is Rob de lichtman nog in het licht gezet, omdat hij al zo lang met plezier het licht van Expreszo doet. Piet had een extra roosje voor hem gemaakt. Franka en Mieke zongen een ode aan hem, waarin ze zichzelf aan hem aanboden: kies mij, kies mij! Rob is vrijgezel en zoekt nog een vrouw/maatje die hem warmte kan geven. Franka had wel zin en zong "kies mij, ik ben blond, kies mij want ik ben rond" hihi.
Maar toen sloeg Mieke keihard terug met de geniale openingscouplet: "kies mij want roodharigen zoenen beter, jij zoekt warmte, ik ben heter"...

Een heerlijke avond voor iedereen; LEF won net en heeft inderdaad prachtige scenes neergezet; thanks allemaal! En tot vanavond

Thuis in Groningen

2009-02-01T15:28:00.008+01:00

Oei wat had ik een zin. Zoals Rachel al voorspelde was ik te vroeg om haar op te pikken om afgelopen vrijdag een uitwedstrijd in Groningen (tegen Ulteam) te spelen. Nadat we ook Nirma en Hans hadden opgehaald, reden we de lange zonnige weg naar het hoge noorden in. Bij de McDonalds bij de rotonde in Heerenveen aten wij een snelle hap, maar namen ook even de tijd om spelvormen af te spreken, en de nieuwe McFlurry Pecan&Caramel te proberen [einduitslag: toch maar weer terug naar de M&M variant]. Door de tomtom bleef ons de tour door de Groningse rosse buurt deze keer bespaard en reden we zonder problemen naar het P&R terrein dicht bij onze slaapplek, om na 10 minuten lopen totaal verkleumd maar op tijd bij het theater aan te komen.

Enkele bekenden van vorige keren, en de wedstrijd in Hoorn in november kwamen we tegen. De jury bestond uit twee heren die zich prachtig als een oud echtpaar had verkleed (inclusief jurk en hangborsten) en de hele avond commentaar gaven ‘dat het vroeger allemaal beter was’. Wat hebben we gezien en gespeeld? Een korte impressie van wat ik me nog kan herinneren.

We begonnen met een drie-in-de-pan met emoties. Rachel als groentenboer en Nirma die wel eens wat anders wilde dan gewone aardappelen, kwamen uit bij: paarse aardappelen...! Toen de scene opnieuw werd gespeeld in verliefde stijl, leek het even of de romance zou tussen de klant en groentenboer ontstaan, maar toen de paarse aardappel kwam, bleek die het onderwerp van liefde te worden ? beide dames kusten de aardappel hartstochtelijk... In de agressieve versie van de scene werd er uiteraard met de aardappelen gegooid, en de moeilijke achterdochtige scene werd door de dames prachtig ingevuld... “zie je wel ik wist het wel”

Daarna deden we een Expeditie Robinson, op het kerkhof. Nirma (“o je lijkt zo op mijn kleine zusje”) was een verdrietige vrouw die huilde op het graf van haar hondje Fikkie. Jammer genoeg moest het graf worden geruimd. Uiteraard werd iedereen behalve Nirma van het kerkhof afgestemd, en moest ze zichzelf, de trooster, een graver en de dominee “vrede...” spelen. Onder luid applaus ging ze hijgend weer zitten. Een leuke energieke scene.

De voorstelling verliep een beetje traag op dit moment, onder andere door een uitgebreide introductie en veel toneelspel door de rechters. Het was al weer tijd voor de pauze bijna; gelukkig nog tijd voor een korte scene.
Wij speelden een korte ode aan een gebruiksvoorwerp: de stamppotstamper. Hans en Anne bezongen en besprongen (stamp stamp) hun liefde aan dit onmisbare voorwerp.

Na de pauze deden we een nieuwe ‘samen-vorm’: de bioscoop. We gingen allemaal door elkaar in twee rijen voor op het podium zitten en deden of we een film zaten te bekijken. Zonder het af te spreken kwamen daar emoties uit op: verdrietig, grappig, spannend; echt een leuke vorm, weer eens wat anders dan de bus of de machine.

We begonnen met een nieuwe vorm: de wipwap; waarin Nirma een wisseling moest laten zien van hysterisch naar verlegen, en Anne van boos naar... geil. Ahum, het lijkt alsof ik balletdansers en geilheid aan mijn kont heb hangen, maar waarschijnlijk was het een student die Nirma zelf wel zag zitten ;-) en ik mocht als officier van justitie in de rechtbank, de verdachte Nirma grondig ondervragen... ze had de koningin met een bom vermoord, maar toen ik de doodstraf door middel van keel-doorsnijden wilde uitvoeren, begon ik dat toch wel zonde te vinden van dat mooie meisje. Gelukkig konden we de straf omzetten in levenslang met persoonlijke ter-beschikkingstelling ;-)

In een scene met het publiek brachten we een ode aan Paulien(o je bent zo mooi om te zien) die altijd zo lekker veel wijn drinkt bij het bridgen.

Tot slot alweer een muzikale scene natuurlijk. Het was leuk om te zien hoe goed het gebruik van een percussionist werkte naast de pianist. Een jongen speelde de drums, snare, en andere percussie en dat geeft echt een geweldige extra dimensie aan de liedjes; veel liedjes swingden (swongen?) daardoor extra.
We sloten af met een mooie Stop-Tijd-Voor-Een-Lied waarin Nirma en Rachel als zussen op de evenaar waren beland. Nirma’s haar zat niet zo goed (“mijn haren zitten scheef vandaag”) en toen vader Hans ook nog langs kwam omdat hij zijn dochters zo miste (‘wat? Lees jij mijn dagboek?’ – ‘een keer per jaar, lees ik ze helemaal door’) met het lied “alleen op het kippenrekje” kwamen we bij het slotlied. Mag ik van u een titel? “de vagina-douche”. Ahum. Okay... de rechters vonden dit niet zo netjes, dus hebben we het veranderd in de ‘piep-piep’ douche. Rachel zong openhartig over haar probleem ‘daar-onder’ omdat haar piep-piep zo jeukte. Er kwam van het verhaal in deze scene niet zoveel terecht maar gelukkig bleek dit alles een reclame voor de nieuwe vaginale schimmelcreme De Evenaar...

We eindigden net op de 2e plaats, met 40 tegen 38 punten en dat klopte wel ongeveer. Na de pauze liep alles wat lekkerder dan ervoor, en Ulteam liet ook een aantal mooie scenes zien. Zoals het muzikale sprookje Hans & Grietje, waarbij iedereen een extra iets kreeg. “Mag ik van u een nare eigenschap voor Grietje? “ “Ze is zwanger!” Prachtige verschillende muziekstijlen en een rond verhaal.
Een nieuwe vertelvorm met inbreng van een tweede rij vertellers die een emotie/kleur/actie in moesten brengen verliep wat chaotisch, maar kwam heel mooi romantisch ten einde toen er getrouwd werd zonder trouwringen, maar met de eerste groene traan van de bruid...

Een hele leuke avond, lekker gespeeld. Een nicht en oom&tante van mij waren nog wezen kijken en hadden ook een hele leuke avond gehad. En toen moest het feest nog beginnen...
We mochten bij Rene blijven slapen en nadat we onze slaapspullen in zijn prachtige huis hadden gedumpt, probeerden we de rest van de groep weer op te zoeken in een vol cafe. Gezellig gekletst en gelachen daar, en toen zijn we nog naar een aantal andere bars geweest en gedanst in overvolle dancings tot diep in de nacht. Rene was een geweldige gastheer en heeft ons het levendige (ook om 5 uur ’s nachts!) Groningen laten zien. Om 5 uur gingen we naar huis, om onze matjes uit te rollen en op te blazen. En toen heerlijk geslapen en erg langzaam wakker geworden op zaterdagmorgen. Heerlijk lui en een beetje brak werden we toen op koffie, jus d’orange en warme broodjes getrakteerd door onze gastheer! Om 1 uur vertrokken we weer om na een gezellige rit met hartjes (SMS ME VLUG MOPJE PRIMA) en dropfruitduo’s iedereen weer thuis af te zetten.

Het zou na zo’n nacht natuurlijk heel verstandig zijn geweest om niks meer te plannen en naar bed te gaan. Ik geloof dat alleen Hans dat heeft gedaan. Rachel had ’s middags nog een verjaardag van een nichtje, en ging ’s avonds met Noor naar Anatevka, Nirma had nog een filmkijkavond annex slaapfeest met haar vriendinnen gepland, en Anne mocht ’s avonds nog rechter spelen bij de thuiswedstrijd...

Het was geweldig vrijdag en zaterdag. Gezellig en lang geleden dat we zo echt zijn uitgegaan met elkaar. Echt wel een goed idee om te blijven slapen; als je midden in de nacht terugrijdt ben je ook brak de volgende dag en nu hebben we nog de herinneringen aan een nacht in Groningen waarin we ons in meerdere opzichten helemaal thuis voelden.

(hier een link naar een foto-album van Rene van Ulteam met nog meer foto's van die avond)

Donderdag traint Noor ons! Tot dan; hopelijk kunnen we de verslagen van donderdag en zaterdag ook nog online zetten tussen al onze werkzaamheden in...

Hili Hili

2009-02-01T15:27:00.001+01:00

Donderdag gaf Niels ons weer les en we hebben genoten van nieuwe spelvormen als Alles-Is-3,

mooie rustige lange scenes tussen Nirma en Anne, waarin Nirma haar over-huiselijke man Anne verliet om naar Afrika te vertrekken, en tussen Noor en Jan, die haar probeerde te bekeren tot de Hili Hili sekte... In die sekte eet men vegetarische gehaktballetjes, waarna men samen naakt door de duinen danst. Noor vond het toch maar niks.

Een jaloerse Johan op de Mercedes van Vincent was ook mooi om te zien.

Verder nog x-woorden-per-keer in de pizzeria gezien, en Nirma als agente die Franka's hondenuitlaatservice op de bon slingerde voor wild poepen.

Een leuke les, thanks Niels en tot een volgende keer!

Zeg eens Aaaah....

2009-01-29T10:38:00.002+01:00

Vorige week gaf Nirma ons les, met als thema: Zeg eens Aaah. Naast het Aaargh-dood-vallen hebben we nog veel meer spelvormen met de A gedaan; een verslag volgt maar hierbij alvast wat foto's!

Tot vanavond, dan traint Niels ons weer!