Oh wat is het leven toch zwaar op de a4!

10 Weken later in het Pakhuis...: Muziek!
Het was de eer aan Larissa en Luciën om hun eerste les van de twee te gaan geven. De maestro en de maestra van onze groep.
Melodieën, rijm en tekst waren de kernwoorden van afgelopen donderdag en uiteraard hebben we daarmee veel geoefend.

We begonnen met ademhalingoefeningen. Alle klinkers kwamen voorbij: AAA!!! EEE! II! OO! UUU! Ik zie alleen door deze klinkers een hele scène ontstaan: Iemand loopt rustig over op straat, genietend van de zon. Om de hoek kwam ineens een auto snel aanrijden in de richting van de man: 'Aaaah! Neeee!' De bestuurder reed tegen de man aan, zodat de man een harde smak op de grond maakte (drup, drup ging het bloed). Langzamerhand waren mensen gestopt om te kijken naar de scène en zagen de druppeltjes: 'Illl en oooh wat erg!' Je zou verwachten dat de auto zou stoppen, maar nee... Hij reed gewoon door en tUUterde nog even na. Tuut Tuut.
Goed, to the point!
We gingen daarna door naar de medeklinker Ssssss, waarna we daarna de stem goed genoeg was voor het welbekende nummer: We will rock you. We moesten rijmen op de melodie. Ook al ken je het lied wel, het is niet altijd even makkelijk om te rijmen! Om het rijmen verder te oefenen gingen we een verhaal op een rij doen, maar dan in rijm: Aa Bb. Geen idee meer even waar over het ging, maar er kwamen verrassende dingen uit.
Dat rijmen moest natuurlijk ook gecombineerd worden met melodieën en daarom gingen we zingen bij de piano. Iedereen, ja echt iedereen, moest vier zinnen zingen die rijmden. Leuke kinderliedjes werden op een ander melodieetje neergezet en er kwam ook een heel dramatisch lied uit: Wat is het leven toch zwaar. Het refrein was heerlijk om mee te blèren/zingen.

Scènes werden ook gespeeld. We begonnen met rijmende scènes waar onder andere Johan en Piet een scène speelden over de baas die tussen de lopende band was gekomen en Rens (potentieel nieuw lid) en Ingwi een scène speelden over egels!
De Stuntman werd dit keer anders gespeeld: De stand-in. Twee spelers speelden een scène en twee spelers die zaten aan de zijkant. Wanneer deze twee spelers dachten dat er gezongen moesten worden, freesten zij de scène waarna ze een prachtig liedje zongen om zo de scène vooruit te helpen.
Eerst kwamen de cowboys langs in de woestijn(Anne en Johan). Johan had z'n arm verloren.
Andere scène speelde zich af in de gevangenis waar twee zussen geprobeerd hadden om een bank te overvallen. Ze hadden geen zin om in de gevangenis te blijven, dus gooiden ze alle vrouwelijke charmes in de strijd om de bewaker te versieren om zo te eindigen op een onbewoond eiland!

We eindigden met z'n allen weer bij de piano om een lied te zingen over de a4!

We kijken weer met z'n alle uit naar komende donderdag!