Oooh... keep the change !?

Zoals gebruikelijk de donderdag voor een thuiswedstrijd, trainde de captain ons: dit keer had Noor een mooie les voorbereid. We waren met een redelijk klein groepje en hebben dus lekker veel kunnen spelen. Wat hebben we gedaan?
Eerst lekker samen koninginne-tikkertje, of beter gezegd: koning-tikkertjes want bijna alleen mannen zaten zonder stoel.
En daarna moesten we in twee rijen gaan staan en snel 2 bij 2 korte scenes spelen waarin de ene rij verantwoordelijk was voor het benoemen van het ‘wie’ en de andere voor het ‘waar’. Zodra dat duidelijk was, werd afgeklapt en kwam de volgende. Leuk en leerzaam om te zien hoe belangrijk het is om dat direct aan het begin duidelijk te maken.






Daarna een aantal drie-in-de-pan met emoties gedaan. Franka en Johan waren op een ruilbeurs van happymealspeelgoedjes, en de kungfu panda van Franka die wilde Johan wel hebben... omdat hij zulke dure schoenen aanhad ging de prijs aardig omhoog en moest hij er uiteindelijk 3000 euro voor betalen. Geen probleem voor Ronald junior. Een lange scene met veel gepraat maar die bleef toch aardig leuk toen hij over werd gedaan in verschillende emoties... met als klapstuk natuurlijk verliefd, waarbij voor 3000 euro niet alleen een panda werd gekocht... Bij een van deze scenes deden Johan en Franka een high-five en Johan zei daarbij iets dat Anne verstond als “gimme sex!” en daar moest ik dan ook vreselijk om lachen. Naast mij zat Marjo die moest ook lachen, dus toen deden wij samen deze nieuwe begroeting even, alleen had Marjo nog iets anders verstaan: “kindersex!”; nou toen kwam ik echt helemaal niet meer bij van het lachen... (het was trouwens “keep the change” wat hij had gezegd)
Lucien kwam als duitse toerist op bezoek bij de Zaanse Schans, waar Marjo als ontslagen bankmedewerker nu dag in dag uit klompen stond te maken. Toen de scene euforisch werd overgedaan barstte Lucien bijna van het enthousiasme, en moest er spontaan even van plassen hihi. Tot slot werd de molen maar even aangeblazen. Ook een moeilijke opgeluchte emotie werd mooi neergezet.
Daarna hebben we een handendoor-expert gedaan. We zagen hoe de handen de scene over de leuke hobby ‘muizen priemen’ bepaalden (nee hoor ze voelen er niks van), en daarna deden Linda en Johan met als handen Franka en Nirma een interview over het kwakkels bakken. Echt heerlijk om te zien; het bleek dat de kwakkels, wanneer ze in de pan belanden zich ineens voortplanten. En vergeet niet: kijk nooit een kwakkel direct in de ogen aan, daar worden ze wild van!
Een moeilijke scene deden we waarin we meer gebruik van het hele speelvlak moesten maken; twee spelers die het podium in evenwicht moesten laten, alsof het balanceerde op een punt in het midden. De natuurkundige principes werden niet helemaal nagevolgd door Lucien en Vincent, maar het was wel een echt leuke scene om te zien. Vincent had de hele dag kaasplakjes zitten schaven voor het nieuwe (tosti?)restaurant, en had de blaren op zijn handen staan. Gelukkig wist Lucien wel hoe dat te verhelpen was: met een beetje soda natuurlijk. Het kan een beetje bijten... en dan nog even afspoelen met kokend theewater... aaargh we konden de pijn van Vincent in onze botten voelen. Maar, wonder boven wonder: het hielp wel!
Daarna hebben we nog een WK slow motion ‘hokken’ gedaan, waarin Lucien en Kevin de sporters Marjo en Linda becommentarieerden. Het werd een beetje een vreemde wedstrijd tussen Lutjebroek en Polen met veel mooie schreeuwen.
Tot slot deden we een soort hele lange space jump meets de bus, waarin steeds een nieuw iemand inkwam en zo de locatie bepaalde van de andere 5(!).

Lekker, een hele avond lekker gespeeld. Dank je wel Noor. Ik hoorde dat de wedstrijd zaterdag weer een succes was; komt er nog een verslag? Ik hoop het
Donderdag traint Lucien ons, zaterdag nog een wedstrijd in Amsterdam, en vanaf volgende week komt José ons trainen specifiek voor de De Vloer Op voorstelling in mei! Tot donderdag!

De House Mouse

De laatste, maar wel weer een leuke les van Mirjam. Deze les stond weer de typetjes centraal. Hoe verzin je typetjes:
- Lichaamsdeel vreemd
- Emotie erin gooien
Eerst mochten we door de ruimte lopen. We kregen steeds emoties te horen en die moesten we op een bepaalde graad uitvoeren. Graad 1 tot en met 5. Boos, blij.
Op een gegeven moment deden we dit in tweetallen. Verliefd en nerveus.
De tussenopwarmer was een concentratieoefening. Met z’n drieën – en een viertal, moesten we tot 4 tellen. Normaal tellen is niet zo lastig, maar wanneer je moet klappen, door de knieën moet gaan wordt het al lastiger. Als laatste was de shake. Dat was helemaal grappig.
De echte opwarmer was de boot. De basis was achter elkaar staan. Heel knus op elkaar bijna. Stuurboord, bakboord, Hands aan dek, Drenkeling, Kapitein. Heen en weer rennen, op de grond vallen, bijna weer de door de deur heen rennen. Daar wordt je wel warm van. Franka had deze test gewonnen.

De draaideur was een oefening om typetjes in een korte tijd te verzinnen. Het was aan Larissa en Marjo om dit als eerst te proberen. Larissa draaide steeds in de draaideur. Ze kwam aan met een legertypetje, boer, ...
Het is een lastige vorm omdat je toch houdt aan je typetjes die je vaak of makkelijk speelt.
Franka en Anne speelde samen ook een draaideur. Franka kwam op als een dronken persoon, een enorm tutje, verward (1-2-3..).
Na deze scènes gezien te hebben was het aan de groep om in tweetallen hetzelfde te doen.


Scènes werden gespeeld waar de twee spelers tegenstrijdige typetjes moesten spelen. Een scène tussen Hans en Johan. Johan was een smerig, vies mannetje – vooral met z’n tong die de hele tijd bewoog. Hans was een rustige, doe maar normaal persoon. Echt een grappige scène in de videotheek







Vincent kwam op als parmantig mannetje in de drankwinkel van Jan, die daar prachtig op reageerde door (zoals de opdracht was) een tegengesteld personage te kiezen: hij was enorm relaxed en wist helemaal niet zoveel van wijnen als Vincent: een grand cru? Nou Jan mixte de wijnen gewoon zelf zo uit een vaatje... Echt leuke typetjes die samen een mooi contrast neerzetten, en Vincents franse mannetje deed me denken aan het s’il-vous-plait le croquet hihi









In de bakkerij was Franka aan het werk en toen Vicky binnenkwam als bazig typetje, wist ze ineens niet meer zo goed hoe alles werkte en waar precies de krentenbollen lagen...

Marjo had een vreemde spierziekte en liep helemaal verkrampt een toko binnen, waar Noor probeerde rustig te blijven terwijl Marjo steeds vreemdere afrikaanse gerechten bestelde en in een zakje liet doen (geraspt graag!). De ontploffing van Noor bleef uit jammer genoeg maar wel een heleboel nieuwe groentesoorten leren kennen
Nirma kwam bij Anne in de Etos op zoek naar een middeltje tegen rimpels. Ze kwam een beetje nors op en dus werd Anne een overdreven blij en vliegerig typetje. Een potje smeer van L’Oreal (omdat je het waard bent) was niet goed genoeg, maar een injectie met neushoornhoornpoeder (‘the african botox’) kon nog net door de beugel.
Larissa ’t Hart zorgde goed voor haar zeehonden, samen met haar collega Erik. Toen er een stagair (Oliver) van de agrarische hogeschool langskwam, begonnen de problemen. Zijn zwierige maniertjes (geweldig hoe hij met z’n kont dansde tijdens het vegen) bevielen niet zo goed, en toen bleek ook nog dat hij het zielig vond voor de vissen die bruut door Larissa werden doodgeslagen voordat ze aan de de zeehonden werden gevoerd. Een inwijdingsritueel (het in het bassin gooien van stagiaires) volgde; zo doen wij dat in Pieterburen.
Tot slot nog een jabberscene gedaan: twee mensen op de gang en twee anderen moesten een scene op een bepaalde locatie spelen in jabber. De twee van de gang moesten diezelfde scene daarna nog eens spelen, maar nu in het nederlands. Lucien en Nirma hadden goed door dat ze in de woestijn waren, en gingen goud zeven. Toen ze niet zo goed meer wisten hoe het eindigde, bleek de vloek van Toet-anch-amon hen te raken: niemand, maar dan ook niemand, steelt de Smaragd van de Eeuwige Jeugd zonder een vreselijke dood te sterven.
Hans en Larissa waren op een begraafplaats (al dachten ze dat de graven hele grote muizeholen waren) en hielden een illegale houseparty. Een grote muis die langskwam werd door Hans ad-rem de House Mouse genoemd. Toen de politie eraan kwam waren ze nog net op tijd headbangend weg.
Tot slot nog een therapeutische geluidsknuffel oefening van Noor gedaan; om de beurt de jongens en de meiden in een kring en de anderen humden eromheen... we waren een beetje te energiek en melig om deze therapie echt goed op ons te laten inwerken hihi maar het was wel leuk!

Bedankt Mirjam voor drie geweldige lessen! Donderdag traint Noor, de captain van de thuiswedstrijd volgende week ons; tot dan!

[verslag van Nirma en Anne]

Typisch Mirjam

De tweede les van Mirjam alweer, en deze keer was het thema hoe je met behulp van een typetje te spelen jezelf en anderen impulsen kunt geven. We begonnen met een doorgeef-opwarming en daarna het leuke koninginne-tikkertje, waarbij iedereen op een stoel zit, en de koningin naar de open stoel moet komen, maar die mag alleen heel langzaam lopen. De anderen proberen door van stoel te wisselen dat te voorkomen... echt leuk om te zien hoe moeilijk dat nog is; een spel om goed op te letten en samen te werken.

Toen we warm waren begonnen we met het gebruiken van een dier als aanbod; je moest een dier in gedachten nemen en dat gebruiken om je karakter te sturen. Eerst een scene neutraal kort opzetten, en daarna allebei met een dier in gedachten opkomen. En dan zien wat dat met jezelf doet, en met de scene.












We zagen Johan en Noor die bij een kano-verhuurbedrijf een wankele kano probeerden in te stappen. Echt knap hoe we die steiger en de kano voor ons zagen. Natuurlijk was het te verwachten dat Noor in het water zou vallen... en daarna deden ze de scene nog eens over als konijn en s-s-s-lang.

Nirma en Jan zaten in de sportschool, waar Nirma probeerde gewichten te heffen; daar had ze nogal moeite mee, en het hielp ook niet echt toen rustige beer Jan met de handen in de zakken commentaar ging leveren: ontspan die hamstrings, ontspan die hamstrings...

Vincent werkt al jaren als pottendichtdraaier bij de pindakaasfabriek. De laatste tijd is hij een beetje overspannen en lijkt het alsof de lopende band steeds sneller gaat. Zijn collega Linda vroeg hem wat hem dwars zat en na eerst wat ontkenningen bleken er thuis problemen: Vincent barstte in tranen uit.
Als mier en lammetje bleef deze scene bijna gelijk; lastig om een druk dier te spelen als je toch al heel druk was. Misschien toch goed om het dier dat je eerst in gedachten had gewoon te spelen, ook al heb je het idee dat het niet past; en dan wel zien wat ervan komt.

Daarna kregen we allemaal de mogelijkheid om god 1 vraag te stellen, en ons te laten inspireren door een emotie, op de schaal van 1 tot 11. Mieke was een wijze god met veel tips over hoe we ons leven beter konden inrichten. Nirma kreeg de mooie taak om met de maximale energie een emotie neer te zetten en lachtte zich slap om god.

Daarna was Noor aan de beurt als god; er waren veel waarom-vragen aan haar. Vincent wilde een knuffel van god, maar er staat blijkbaar een zware straf op goddelijke intimidatie want hij moest direct weg!
En zowel Lucien als Piet waren arrogant en probeerden door middel van een interessant hoge-status-gevecht op de stoel van god te gaan zitten. Mooi om te zien hoe rustig blijven en weinig zeggen, toch uiteindelijk een hogere status is dan arrogant praten. Maar wel een leuke rode trui hoor!

We hebben het al eerder gezegd, maar Expreszo is eigenlijk een therapiegroep met zwaar gestoorde mensen. We zouden subsidie moeten krijgen. Allemaal hebben we met een tik ons voorgesteld aan de groep; er zijn mensen bij die altijd in de wolken lopen, mensen met flexibele ruggen, en natuurlijk Johan met zijn kleine duitse probleempje... “hallo johan!”




Tot slot deden we een aantal drie-in-de-pans waarin we de 3 truuks van vanavond terug lieten komen: eerst een neutrale scene en dan een keer overdoen met een dier, een emotie, en een tik/lichaamsdeel.
Johan en Mieke waren een echtpaar dat elke dag keihard werkte in de patatzaak. Het was bijna sluitingstijd en ze zouden vanavond eindelijk ‘iets leuks’ gaan doen. Tot die vervelende zoon Dirk (Lucien) weer langs kwam zeuren... Mieke serveerde hem keihard af, dat hij met zijn lelijke kop snel weer terug naar de babysit moest. Leuk om te zien hoe deze scene als leeuw, giraf en muis werd gespeeld. Het leukste vond ik als er ook echt werd gereageerd op de aanboden die er waren, zoals het stijve been van Johan: “en nou niet wegrennen, want je weet dat papa je nooit kan inhalen”. Met je lelijke kop... ;-) Mieke heeft het wel weer goed gemaakt hoor

Linda en Anne waren een echtpaar dat een nieuw bed ging uitzoeken in Nirma’s beddenspeciaalzaak. Linda deed vooral het woord, het hemelbed was het niet helemaal, maar achterin stond nog wel een leuk bed, en nadat Anne en Linda hem hadden uitgeprobeerd, besloot Nirma de reclame: retteketet naar Beter Bed. De dierenversie liep niet zo lekker, maar toen de emoties haat, arrogantie en blijheid werden gespeeld kwam er al meer van de scene. Tot slot kregen we allemaal een lichaamsdeel: Nirma flipte met heur haar en Anne volgde zijn duimen. Hij bleek ineens enorm onder de indruk van het haar van de verkoopster, en toen het bed moest worden uitgeprobeerd, en er al 1 vrouw aan zijn ene duimpje hing, ging de verkoopster er aan de andere kant naastliggen... wat een service bij beter bed!

Jan had een complexe breuk die steeds door Ko, de assistent (Erik) even pijnlijk werd opgeschud. Dokter Hans wist ook niet hoe het verder moest en belde de neurochirurg maar. Een mooie angstige patient die het allemaal niet zo vertrouwde.

Tot slot een emotiebus gedaan met veel prachtige emoties. Daarna zijn we met een groepje nog even wezen bijkletsen in de Beiaard.
Trefwoorden: Erik had een nieuwe telefoon, de fijne kneepjes van het begrafenisondernemersvak, Jan loopt gewoon achter leuke meisjes aan die naar de wc gaan, een tienminutenlange onderhandeling over wat voor soort vegetarische bitterballen er nou besteld moesten worden, en een papieren bril die eerst opgezet, en daarna in twintigduizend stukjes werd versnipperd. Stukjes die we nog dagenlang in ons haar en op andere plekken zullen terugvinden ;-)
Een gezellige avond, veel geleerd en gezien. Heerlijk. Tot volgende week, dan komt Mirjam voorlopig voor de laatste keer!

Doe eens wat!

Oud en vertrouwd les van Mirjam! Weer hartstikke leuk en weer genoten.
Huisdieren zijn ook oud en vertrouwd. Lekker knuffelig, schattig en leuk! Wilt er iemand nog een kat? Ga alsjeblieft naar Marjo! Die heeft nog een vriendin en die heeft 5 katten over.

Iedereen verdient een schouderklopje. Dit gaven we elkaar ook. En ach, waarom zouden we ook niet op alles kloppen. Een soort van massage. Van hoofd naar de benen.
De echte massage in een kring. Degene voor je moest je masseren. Een heerlijke opwarmer.
Een leuke opwarmer was een persoon die voor je liep na te doen. Hoe de persoon voor je liep, de armbewegingen. Dit moest je steeds groter maken, zodat je een heel raar loopje liep. Het was heel erg grappig om je eigen vergrote loopje te zien. Echt onherkenbaar.
Het nut van dit lopen was dat je door een vergrote of raar loopje meteen een personage heb. Personages zijn al cadeautjes of inspiratiebron voor de tegenspeler. Je kan namelijk reageren op wat de ander doet.

Stilte blijft toch een belangrijk punt in theatersport. Handelingen zijn ook belangrijk. Handelingen zijn namelijk ook cadeautjes. Handelingen zorgen voor een extra toevoegingen, voor het neerzetten van de ruimte.
Het gebruik maken van handelingen en de stilte houden in de scène moesten we scènes spelen waar je alleen twee zinnen mocht spreken wanneer je een handeling had gedaan. Wel nadenken, maar wel leuk.
Bijvoorbeeld in een bakkerij. Eerst iemand die de hele tijd te laat kwam en de ander was sacherijnig op die persoon, maar gelukkig wel met een goed eind. “Ik wil juist dat je blijft. Ik wil niet zonder jou werken.”
Ook een goede scène was met Piet en Erik. Piet gaf echt goede cadeautjes. Piet wilde namelijk spelen met de auto, maar Erik wilde niet met de barbie spelen. Piet vond dat grappig en probeerde de auto kapot te maken.
In de kinderboerderij werd ook een scène gespeeld. Noor en Marjo speelde daar. Noortje was een stagiaire die de boel moest stofzuigen in plaats van vegen, omdat de geit hooikoorts had. *Hatsjoe*.

Andere scènes met 15 woorden, meer mocht er niet worden gezegd.
Voorbeelden was het rennen. Nirma en Kevin gingen rondjes lopen. Een onderlinge, achterdochtige strijd was er tussen hen. Goed voor de conditie was deze scène.
Piet en Hans hadden ook een scène. Met het rugzakje van Piet in een badhuis. Hans was een badmeester die de hele tijd toekeek hoe Piet zich omkleedde en douchte.

Er zijn nog meer leuke scènes gespeeld, maar ze komen even niet op papier.

Als afsluiter deden we twee soorten cluedo’s. Eerst de normale waar het begon met machinist, politiebureau en luciferdoosje. De tweede was een variatie op de standaardcluedo. Deze variant is geblinddoekt. Door middel van geluiden moest je raden welk beroep het was, waar het was en wat het moordwapen was. Erg lastig, zeker wanneer je een putjesschepper moet spelen.

Het was een leuke les! En het leuke daarvan is, is dat we nog twee lessen van Mirjam krijgen. Donderdag weer!
Tot dan!

Video impressie uitwedstrijd

Toen we in Groningen tegen Ulteam speelden op 30 januari (zie verslag) liep er ook een cameraploeg van het Usva Theater mee, en die hebben een impressie van de avond online gezet!

Iedereen verdient hem – De gouden kroon!

Schitteren! Sterretjes! Elkaar laten schitteren! Elkaar cadeautjes geven!
Een les van stralen, laat je tegenspeler schitteren.

Eerst schitterde al het eten. Vele koeken en soesjes kwamen op tafel. Heel lekker allemaal, maar we moesten toch aan het werk. Wel heel leuk werk.
“Liefde is als sinterklaas. Het duurt maar heel kort en je bent altijd teleurgesteld wat je krijgt.” Mieke (nu nog) van der Pol.

We begonnen met Pinokio. Van een houtblok naar leven. Eerst langzaam je wenkbrauwen, ogen, neus, oren etc. Opgeven moment konden we lopen! Het was een wonder. Eerst ging dat nog wat wankel en vreemd, maar uiteindelijk liepen we normaal.



Omdat we zo goed konden lopen gingen we rare figuren samen maken. Wie wilt er nou niet een deel van een krultang zijn? Altijd al een acht, een fietspomp (bestond uit drie delen), een waf jisfidh (?) willen zijn. Mijn droom is uitgekomen!


Om een beeld te maken en om je medespelers te ondersteunen, gingen we in twee groepen soort van foto’s maken. Iemand begon bijvoorbeeld met een koffer, daarbij kwam een verloren ticket, iemand die zijn ticket had verloren, een panty in de koffier die het dichtmaken van de koffer tegenhield (wat doet een panty in een koffier van een man?) en uiteindelijk kwam er een drugsdealer er ook nog bij.


De groepen werden is stukken gehakt om in kleinere groepjes hoge en lage status te oefenen. De lage status had iets heel ergs gedaan en dat moest uitgebreid worden. De hoge status mocht de lage status helemaal in de grond trappen. Het was interessant om te doen, wel lastig. Hoe houd je het realistisch, hoe maak je het nog groter zonder dat het saai wordt?

Om het uitbreiden nog meer te oefenen werd, de toen nog mevrouw, van Zanten bijgehaald.
“Wist je dat van Zanten twee suikerklontjes in haar thee doet? En dat niet alleen! Nee, dat zeker niet. Na sluitingstijd gaat ze naar de supermarkt en snuift ze samen met de directeur (die ze heeft gekocht en daarna met hem doet) koffie en suiker. De vakkenvullers werden er ook nog bij gehaald. Maar dat niet alleen… Mevrouw van Zanten blijkt eigenlijk een man te zijn! Een man met vele voetbalplaatjes van de Albert Heijn. Meneer/mevrouw van Zanten was Willem van Hanegem!



‘Laat de ander schitteren’ werd ook gedaan in de scènes waar een persoon een emotie op zijn rug was geplakt. De taak was aan zijn medespeler om die emoties duidelijk te maken zonder je zelf die emotie was. Cadeautjes geven, een goed aanbod, laat de ander stralen.
Trots: “Goed zo jongen, je doet het prima!” Johan was als een dolfijn in de ballenbak. Hij deed alles zo goed, zelfs het vinden van het kunstgebit van Larissa vond hij. Vooral het tongetje en het gezicht van Larissa was een mooi resultaat. Zij was zo blij en gaf zoveel complimentjes aan Johan dat het wel liefde moest zijn.
Angst: Angst voor dementie. “Wat ben je aan het doen?” “Aan het breien… dat vroeg je net ook al.”Moeite hebben met het opnoemen van de kinderen. De dokter die langs moet komen. Een liefdevol paar, maar waar dementie een gevaar is. Angst zelf kwam er niet heel goed uit. “Wees maar niet boos – Oh niet huilen, je weet dat ik daar niet goed tegen kan.” Een mooie scène.
Gierig: Het zilveren tientje van moeder was heilig in deze scène. De scène speelde zich af in een gokhal waar een gierige Franka het geld overal vandaan pakte. “Wie het vindt mag het houden!”



Hetzelfde werd ook geprobeerd met twee emoties. Lastig om te ontvangen en tegelijkertijd te geven, maar wel interessant.
De ogen vlogen heen en weer bij de kermisattractie. Daar moet je wel nerveus van worden! Toch spannend, dus ook blij.

De zelfgemaakte kroon werd er ook bijgehaald. De kroon werd opgezet die moest schitteren door het aanbond die was gedaan eerder de scène.
De tekenaar van Tom en Jerry die had steeds jeuk door het bewegen van een muis. “Daarom zijn de tekeningen zo bibberig.’ Erik die was eerst zo bewonderd door de tekenaar Johan, maar hij wist hem te helpen door een psychiater er bij te halen. De psychiater, Vincent, was geniaal door de kroon af te zetten. Het hielp Johan van zijn jeuk af te komen.

Voetbal en vrouwen gaan ook nooit samen. Mieke snapte niets van het spel en Noor ging het haar uitleggen. Mieke mocht het uiteindelijk zelf het spel uitproberen, want als scheidsrechter zou het niet helemaal goed doen. Vele pogingen gedaan om de bal in het doel te laten gaan. Eerst met de bal in de hand langs het ‘hekje’ gaan en dan zo het doel in. Maar oh, de speler is toch wel heel leuk – daar moet je een handtekening van hebben! Laatste poging werkte wel. In slow motion ging de bal tegen het hoofd van Larissa aan en zo het doel in.

Er zijn mooie scènes gespeeld! De avond duurde eigenlijk te kort.
Heel erg bedankt Anne voor deze leuke en leerzame les!

Volgende week hebben we les van Mirjam! Tot dan! Heb maar een fijne week!

filmpjes komen later

Verslag door Nirma