vrijdag 20 februari 2009

Fffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff……Focus, Feedback, Fun

De les van Jan was een feest, we begonnen zelfs met te dansen op de muziek. Vele muziekstijlen waarop we moesten dansen. Buiten adem moesten we een ademhalingsoefening doen. Het duurde even voordat je echt normaal kon ademen, maar het was wel leuk.
Even de herhaling van vorige week. We gingen weer even door deuren lopen, we gingen traplopen, zwemmen, fietsen, ladder lopen.


Piet schreef op allemaal petjes beroepen/dieren. Dit werd gezet op 8 hoofden. Zij wisten niet wat ze zelf waren (tenminste, als Noor niet in haar enthousiasme zegt wat het is).
“Vlieg Pino, maak het edele geluid.” “Maar ik glans!”
“Observeren en NOTeren.”
“De foto maken tussen de twee bulten.”
Allemaal korte scènetjes om je eigen beroep/dier te raden.

Er werden deze les heel veel korte scènes. De scènes gingen van Mount Everest “Alleen mensen met klavertje vier mogen hier komen!”.


Geil?” op de vuilnisbelt. Zelfs in de bus naar Monnikendam werd er gezongen.
Tante Thea werd van sneeuw gemaakt door twee bolletjes op Ome … .
“De service van Pietersen gaat net even verder”. Een oud vrouwtje wilde nieuwe schuursponsjes, maar ja, zeurende oude vrouwtjes zijn natuurlijk erg vervelend en dan moet je zelf testen.
Er werd ook leuk met muziek geweest. Zelfs met microfonen werd er gewerkt. Dat was echt leuk.
Hele wervelstormen in het kikkerbos, de hele agressieve kat. De verschrikkelijke sinterklaas, die niet tegen alle muziekinstrumenten kon, bij de kinderdagverblijf. Rochelende, kuchende, niezende, afvragende mensen in de tram.


Op muziek werd er ook geïmproviseerd. Eerst werd er geluisterd naar een stukje muziek en daarop moest je improviseren. De hele romantische loveseat (hele creatieve oplossing met de eenpersoonsstoel – toch maar afwassen), boselfjes (verliefd zijn op een blond meisje dat eigenlijk een kikker was, is natuurlijk nooit goed. Dan ga je wel het boselfje zoenen).

Op vakantie gaan is echt een huwelijkstest. Met een auto waar een wiel een emmertje was (het rode emmertje). Met vering en olie. “Tom heeft wel een tomtom.” Illegale jacht in Afrika was er ook. Van Afrika naar Amerika waar een spelletje kaarten een dodelijk eind had.


Verkleden!
Scènes werden gespeeld, beginnend met dokter Frank, en een voor een kwamen mensen binnendruppelen die verkleed was. Spaanse cursus, het geweldige staartje van Noor, de man met kaashanden, de moeder van Maria, een Afrikaanse die veel had gesnoven en afsluiten met Ozzy “ Bring back, bring back, bring back my Bonnie to me, to me”.


We hadden alles opgenomen, maar dat gedeelte hebben we helaas niet kunnen doen. Misschien een keer afspreken of de les op internet zetten. Wel leuk om je terug te zien.

Het was echt een super les! Heel erg bedankt, Jan!
Daarna hadden we nog wat gedronken in de Beiaard, waar muziek werd uitgewisseld en interessante gesprekken werden gehouden.

Volgende week Anne die les gaat geven!
Tot volgende week!

[verslag van Nirma]

zaterdag 14 februari 2009

Welkom, kom binnen via de DEUR!

Donderdag hadden we les van Marjo! Mime les. Hoe pak je dingen vast, hoe zet je een omgeving neer? Waar is het voorwerp gebleven? Je loopt door de tafel heen! Maak acties af wanneer je begint. Probeer niet te twijfelen, maar gewoon doen.


Eerst had Jan shirtjes mee genomen om te passen. Dat we niet verzuipen in shirtjes of dat het shirtje een barbiemaat heeft.

De les begon met het door elkaar lopen in de ruimte. Naar punten lopen in strakke lijnen. Er werden ook toevoegingen bij gedaan. Eerst tik op de schouder, een tik op de knie en uiteindelijk de knuffel.
Verdere opwarming was de zip-zap-boing, knipogen en dan naar elkaar toe lopen (ook al kan je totaal niet knipogen). Hetzelfde met knipogen, maar dan met oogcontact. Met tempo was dat toch wel heel moeilijk. Eerst weglopen en tijdens je loopje pas iemand aankijken.

Het mimen begon met de stok. Hoe dik is de stok, hoe houdt je hem vast. Dit probeerde we met een stokkendans. Rondjes om de stok heen, stokken tegen elkaar slaan.

Daarna de beroemde deur. Hoe doe je hem open? Over een alledaagse beweging echt nadenken. Dit deden we met twee groepen. Ene groep begon en de andere bekritiseerde de ander. Daarna andersom. Om dit verder te oefenen liepen we door de ruimte de hele tijd deuren open te doen. Later kwam er ook gewicht in de deuren en moesten we hem ook dicht doen.


“Welkom bij het beroemde kookprogramma! Kijk allemaal recht in de camera, verkoop je eigen product.”
In jabber moesten we een kookcursus doen. Een simpel gerecht bereiden. Dingen echt vastpakken en alsnog in de camera kijken.
Rachel deed met thee zetten (“je moet met je handen zo doen, anders lijkt het op hele andere dingen”). Larissa had een kat vermoord om een hamburger te maken en Jan had een ei klaar gemaakt.


Daarna allemaal bankovervallen! We moesten allemaal pakoertjes lopen, over obstakels heen. En helaas, het alarm ging steeds af zodat we steeds terug moesten over hetzelfde pakoer.

Tandpasta blijkt steeds een huishoudelijk probleem te zijn. Het dopje van de tandpasta. In de kleine badkamer speelde Jan en Rachel een scène. Terwijl Rachel alles uit liet stromen, poetste Jan z’n tanden.

Het ging er om de omgeving goed neer te zetten, zodat het begrijpelijk is voor het publiek, voor je zelf en dat je niet door dingen heen ging lopen. De douche kwam wel uiteindelijk naast de badkamer. Het blijft ook lastig.

Larissa en Hans probeerde dit ook in het kippenhok. “Harm, kiek uit voor je hoofd”. Alle kippen waren van de leg door de cavia.
Rolschaats kampioen Anne kwam ook langs. Nirma probeerde wanhopig te rolschaatsen, alleen naar al die jaren kon ze het nog steeds niet. Anne maakte de mooiste sprongen, zwierde over de baan en maakte allemaal rondjes. Nirma wilde eigenlijk privéles van Anne. Er moest gebotst worden en dit kwam op het laatst.

Als laatst werden we in het donker een slang die uit elkaar viel. Eerst stonden we op een kluitje en werden we een voor een een deel van de slang. Er werd gegeten, rondgelopen en we vielen ook uit elkaar. Gelukkig was de slang heel sterk en kwamen alle stukjes weer bij elkaar. Wel lastig in het donker, zeker wanneer je niet weet wie er voor je was.

Het was een hele leerzame, leuke les! Bedankt Marjo!

Volgende week Jan. De drie FFFen. Van A naar F. We gaan snel, we zijn zo goed!
[verslag van Nirma]

zondag 8 februari 2009

Het mysterie der emoties

Huppelen, stampen, schreeuwen, overdreven mimen – De stereo emotie uitbeelden.
De les van Noor ging juist over de werkelijkheid van emotie. Lichamelijke emotie. Hoe ben je overtuigend?
Dit deden we heel interessant met maskers!


We kregen eerst taart van Erik – De nu nog dertiger. Hij was bijna jarig. Heerlijke appeltaart! Alvast Gefeliciteerd!
Ook leuke verhalen te horen gekregen. Kale hoofden, slagroom, aflikken!

Toen de les. Eerst een warming-up. We begonnen met Tikkertje met de geheime verlosser.
In rare houdingen moeten staan wanneer je getikt was. De verlosser kon je vrij tikken.

Daarna een variatie van: Ah ik Sterf. De mysterieuze dood.
We begonnen weer met de hoofd op de borst. 3,2,1 en kijk. Alleen moesten we dit keer dood gaan op een manier dat je niet kon zien hoe je dood ging, wat de oorzaak van de dood was. Alleen de laatste 2 mochten zo dramatisch mogelijk doodgaan (Vincent, hoe doe je dat? Elke keer dramatisch dood mogen gaan?!)

Om alvast in de emoties te komen moesten we door de ruimte lopen en we kregen emoties te horen die we moesten uitbeelden. Dit zo groot mogelijk. En inderdaad, er werd gehuppeld en gestampt.

Daarna kwamen de maskers te voorschijn! Eerst berouw als voorbeeld.
Verder moesten vier personen op een rij, opgaan wanneer ze er klaar voor waren. Met het masker een emotie laten zien met het lichaam. Lastig (Zeker wanneer je wimpers naar voren steken), maar mooi om te zien.
Mimen helpt niet, juist die stille kracht maakt het zo mooi. Soms kwamen de maskers echt tot leven. Ook de nieuwe mensen deden enthousiast mee.
Iedereen heeft het meerdere keren geprobeerd. Opgeven moment moesten we raden welke emoties er werden uitgebeeld.

Eerste experiment: Met twee maskers, in een scène, een wipwap van emoties.
Tweede experiment: Vier spelers die elkaars emotie moesten raden en tegelijkertijd een scène spelen.
Derde experiment: Twee emoties krijgen. Het lichaam speelde het ene emotie en je gezicht de andere. Met twee spelers een scène spelen (In een kerk!)


Deze experimenten waren moeilijk, maar wel leuk om een keer uit te proberen.

Als afsluiter hadden we een kringspel. Noor rende achter ons, terwijl wij onze ogen dicht hadden. (Noor was eigenlijke de enige actieve). Zij tikte iemand aan en die moest gaan gillen. De taak was van de andere om die gil te herkennen.
Noortje uitgeput en wij nog met energie.

Als afsluiter deden we een gezamenlijke brul!

We hadden toch nog energie over en een groepje ging uit. Het was heel gezellig. Jan was in het begin zoek, want hij zat met twee meiden ergens te zitten. De rest hoorde het verhaal aan van de kale hoofd en slagroom. Hoe opwindend is slagroom kloppen? Nou, heel opwindend.
Leuke foto’s gemaakt en vele leuke gesprekken!

Bedankt Noor voor deze interessante en leuke les!

Tot volgende week! Dan hebben we Marjo als trainster!

[verslag van Nirma]

vrijdag 6 februari 2009

Foto's LEF tegen Expreszo










Nieuwsarchief