zondag 18 oktober 2009

Oh machtige Expreszo

Afgelopen donderdag speelden we in een leuk theatertje in Bobeldijk: Theater88. Dit omdat in het Pakhuis een andere groep een generale repetitie hadden.
Wij zijn natuurlijk heel flexibel en spelen gewoon ergens anders. Het was wel even een klus om het te vinden. Het is een theatertje waar je makkelijk voorbij rijdt, maar het was de moeite waard.

We hadden les van Mirjam! Tijdens bewegingen gaven we aan wat we wilden in de aankomende lessen, maar dit keer had Mirjam een hele leuke inhoud bedacht.
We begonnen, denk ik, met "Oh machtige Isis, in de vorm van..." We werden gedeeld in twee groepen en een groep zei: "Oh machtige Isis, in de vorm van: Wilde vaas" en de andere groep moest het uitbeelden. Behalve de wilde vaas hadden we ook een stapelbed, stoel, fiets etc. Het was erg grappig. Moeten we vaker doen.
De les zou gaan over handelingen. Tijdens scènes hebben we neiging om veel te veel te praten en dan ook nog tegenover elkaar te staan. Om dit te voorkomen moet je veel handelingen in de scène gooien. Om dit te oefenen moesten we in groepjes scènes spelen waarbij je iets moest uitbeelden om iets te mogen zeggen. Dit is toch nog lastig. Je had de neiging om maar een handeling te verzinnen om iets te kunnen zeggen, bijvoorbeeld een appel te eten.
We moesten ook in groepjes vanuit het niets een handeling groter maken, bijvoorbeeld krabben of lachen. Het moest steeds groter worden gemaakt en uiteindelijk, op het hoogtepunt, moest er een reden zijn om te stoppen.
Een leuke vorm wat we gedaan hebben deze avond was de prediker. Er waren twee predikers die een zelfstandig naamwoord, een bijvoegelijk naamwoord en een werkwoord moesten raden. De predikers werden bijgestaan door twee uitbeelders.
Het gaf een hilarisch effect wanneer de predikers er niet uit kwamen. Warmhartig duurde heel erg lang. Heel veel soorten probeersel, een kampvuur om je op te warmen, vele harten. Het duurde heel lang en opeens klapte Linda en zei heel hard: Warmhartig! Ja, geraden!
We eindigden met verhaal op een lijn. Een bloederig verhaal over een jongen die tante Betje vermoorde. De les duurde echt tot kwart over 10 en geen borrel. We zijn sinds tijden niet zo vroeg thuis gekomen.
Heel erg bedankt Mirjam voor deze les en we zien je snel weer terug!
Volgende week weer gewoon in het Pakhuis. Tot dan! Fijne week verder! Geniet van alle leuke momenten. Kom op msn en we praten verder! Succes met werken! Succes met alles!

Tot donderdag!

1 reacties:

Rachel zei

Een leuk verslag Nirma. Mooi omschreven. Het geeft mij een Barmhartig gevoel!!

Liefs Rachel

Nieuwsarchief