Expreszo tegen LOS!

LOS was uit Amsterdam afgereisd om het tegen ons: Noor, Marjo, Hans en Oliver, op te nemen. LOS met Bart, Lies, Hinke en Thomas hadden er duidelijk zin in. Dat bleek al snel tijdens de warming up en zeker later op de avond.
Nadat het publiek was warm gepraat en geoefend door Vincent en Linda was het de beurt aan de dames rechter om zich te presenteren. Candy (Franka) en Mandy (Vickey): hoog blond en vel rood verstopt achter een mooie designbril namen zei de beoordeling voor hun rekening. Een tikkeltje dedain en pikant gaven zij commentaar bij hun punten. Ja, ik weet dat ik knap ben, maar zo knap als deze dames?
Na een Tos met het ABC-begingzinnenspel was het LOS die met de eer ging strijken. Het blijft lastig het alfabet zin-na-zin in de juiste volgorde en tempo te gebruiken.


LOS nam de aftrap voor haar rekening met de ‘Prediker’ . Een spel waarbij twee predikers de zaal verlaten. Het publiek gaf de twee andere spelers de volgende suggesties: ranzig, schoorsteenveger en ei. Deze twee spelers beelden om de beurt de suggesties uit. De teruggekeerde predikers lieten zich bij hun preek leiden door deze uitbeeldingen met het doel de suggesties te raden. De snelle opeenvolgende associaties van de predikers zorgden voor veel lachwekkende momenten, en spanning of de suggesties geraden zouden worden.
Expreszo beantwoorde deze uitdaging met een Predikende Spacejump die van Vogels overging naar Treinen, Sinasappelkist en ten slotte op de Dam eindigde, om van daaruit weer terug te gaan.


Expeditie Robinson bracht Expreszo op Texel, met een echt Texelse schaap dat geschoren moest worden. Dat schaap bleek een toerist te zijn! De applausmeter kwam er aan te pas om telkens een speler aan te wijzen die mocht vertrekken. De opdracht om met steeds minder spelers de zelfde scene te spelen werd goed in hoog tempo uitgevoerd. Aan Oliver de eer om als laatste alle rollen te spelen. Goed gedaan.
En het eindigde in een prachtig liedje van “groen groen knolle knolle land”.

LOS beantwoordde met ‘De Troubadour” met de uit het publiek gegeven titel: “Wat is het hier toch heet”. De spelers en de troubadour wisselden elkaar af. Er ontspon zich een wonderbaarlijk mooi verhaal van een ridder die op weg was met zijn paard naar zijn trouwfeest. Hij moest lopen omdat zijn paard een hoefijzer kwijt was. Zij ontmoetten een vrouwelijke smid die op zoek was naar een man. U voelt het aankomen. Na enige dramatische scenes eindigde zij in elkaars armen. De jury beloonde hen met een extra punt.



‘De sokken van mijn man’ was de titel van het gedicht dat drie spelers van LOS elk op een eigenwijze voordroegen. Eerst kregen we een hartontroerende performance, opgevolgd dooreen zenuwachtige meisje van 10, en afgesloten door een woordenvirtuoos die bijna rappend zijn gedicht bracht. Het laatste gedicht werd door het publiek gekozen om nogmaals ten gehore gebracht te worden, maar nu met een moderne dans als ondersteuning.
Expreszo werd door het publiek naar de Pyramide van Cleopatra gebracht waar zij in drie verschillende muziekstijlen: polka, wals en tango een mooie liefdesscene neerzette. Oliver en Marjo voelden zich duidelijk thuis bij de pyramides.


Na de pauze werd er gestart met een gezamenlijk zin-voor-zin verhaal die de titel “Warm in Tuindorp” droeg. De hoofdrol was voor een tuinkabouter.

Een ijstaartjongleur trad op als expert tijdens een handen doorscene van Expreszo. De handen waren zeer geloofwaardig en het verhaal natuurlijk absurd. Het ijs vloeg alle kanten op, ogen moesten schoon geveegd en zakdoeken te voorschijn gehaald.
LOS speelde het leven van Ike na. Ike iemand uit het publiek werd geinterviewd: met wie woon je, wat studeer je, enz. We konden zien hoe Ike als student pedagogisch werk in een chaotisch georganiseerde opleiding van de ene naar de andere klas werd gestuurd. Hoe zij op haar eerste stagedag voor het blok werd gezet om een aantal lastige pubers aan het werk te krijgen. Uiteindelijk werd haar inzet beloond met een diploma.



Tot nu toe werd elke scene op een heerlijke wijze begeleid door Lucien. Dank je wel!!



Voor de laatse scenes werd door LOS gevraagd om een scene met weinig Lucien. LOS vroeg aan het publiek een titel voor een lied; “Je schoenveter” . Zij brachten het lied in drie stijlen: Zuid-Amerikaans, Hiphop en Psychodelic Rock. Vooral de Hiphop klonk lekker.
Expreszo vond het ‘” Tijd voor een lied” . Tijdens een neutrale scene werd het spel onderbroken voor de volgende liederen: “een klontje havermout in mijn pap”, “muis in het vogelkooitje” en “dingen allemaal mee” . Er werd mooi en met veel tekst gezongen door Hans en Noor. “Allemaal mee” werd de afscheidsdeun van een fijne avond.

LOS was een heerlijke tegenstander die heel veel mooie scenes neerzette. Zij verdienden zonder meer de overwinning. Als Vincent niet zo pietluttig had geteld was dat ook gebeurd.


We kijken uit naar volgende week. Dan spelen we opnieuw tegen LOS maar dan in Amsterdam en met een geheel andere samenstelling zowel van als van Expreszo. Expreszo speelt met Anne, Franka, Jan en Nirma, aan de andere kant Lucien.