De les van Noor ging juist over de werkelijkheid van emotie. Lichamelijke emotie. Hoe ben je overtuigend?
Dit deden we heel interessant met maskers!
We kregen eerst taart van Erik – De nu nog dertiger. Hij was bijna jarig. Heerlijke appeltaart! Alvast Gefeliciteerd!
Ook leuke verhalen te horen gekregen. Kale hoofden, slagroom, aflikken!
Toen de les. Eerst een warming-up. We begonnen met Tikkertje met de geheime verlosser.
In rare houdingen moeten staan wanneer je getikt was. De verlosser kon je vrij tikken.
Daarna een variatie van: Ah ik Sterf. De mysterieuze dood.
We begonnen weer met de hoofd op de borst. 3,2,1 en kijk. Alleen moesten we dit keer dood gaan op een manier dat je niet kon zien hoe je dood ging, wat de oorzaak van de dood was. Alleen de laatste 2 mochten zo dramatisch mogelijk doodgaan (Vincent, hoe doe je dat? Elke keer dramatisch dood mogen gaan?!)
Om alvast in de emoties te komen moesten we door de ruimte lopen en we kregen emoties te horen die we moesten uitbeelden. Dit zo groot mogelijk. En inderdaad, er werd gehuppeld en gestampt.
Daarna kwamen de maskers te voorschijn! Eerst berouw als voorbeeld.
Verder moesten vier personen op een rij, opgaan wanneer ze er klaar voor waren. Met het masker een emotie laten zien met het lichaam. Lastig (Zeker wanneer je wimpers naar voren steken), maar mooi om te zien.
Mimen helpt niet, juist die stille kracht maakt het zo mooi. Soms kwamen de maskers echt tot leven. Ook de nieuwe mensen deden enthousiast mee.
Iedereen heeft het meerdere keren geprobeerd. Opgeven moment moesten we raden welke emoties er werden uitgebeeld.
Eerste experiment: Met twee maskers, in een scène, een wipwap van emoties.
Tweede experiment: Vier spelers die elkaars emotie moesten raden en tegelijkertijd een scène spelen.
Derde experiment: Twee emoties krijgen. Het lichaam speelde het ene emotie en je gezicht de andere. Met twee spelers een scène spelen (In een kerk!)
Deze experimenten waren moeilijk, maar wel leuk om een keer uit te proberen.
Als afsluiter hadden we een kringspel. Noor rende achter ons, terwijl wij onze ogen dicht hadden. (Noor was eigenlijke de enige actieve). Zij tikte iemand aan en die moest gaan gillen. De taak was van de andere om die gil te herkennen.
Noortje uitgeput en wij nog met energie.
Als afsluiter deden we een gezamenlijke brul!
We hadden toch nog energie over en een groepje ging uit. Het was heel gezellig. Jan was in het begin zoek, want hij zat met twee meiden ergens te zitten. De rest hoorde het verhaal aan van de kale hoofd en slagroom. Hoe opwindend is slagroom kloppen? Nou, heel opwindend.
Leuke foto’s gemaakt en vele leuke gesprekken!
Bedankt Noor voor deze interessante en leuke les!
Tot volgende week! Dan hebben we Marjo als trainster!
[verslag van Nirma]
0 reacties:
Een reactie plaatsen