Grunneger vermoak mit Expreszo en Ulteam

't Is der toch van kommen, de kovvie was kloar. We hebben gister hail wat mitmoakt, noadat enkele spailers met n roeiboot 't IJsselmeer ofraaisd woaren. En 't was ons het oardig koppeltje: Rene, Berd, Martin en Nienke met nag wat pebliek der bie.

Er was is geen (gelukkig ook niet onvertogen) Gronings woord gevallen, maar dat heeft de pret niet kunnen drukken. Na een onwetend gezamenlijk diner in de Beiaard, waar Piet en ik iets eerder verstek lieten gaan, togen we vol verwachting richting het Pakhuis. Ulteam liet het wat langer betijen en kwam rond de klok van acht binnenzetten.

Zaallicht uit, en het spot werd door Rob en Richard op Piet gericht. Die heette de 59 jongens, meisjes, mannen en vrouwen welkom voor een heerlijk avondje theatersport. Nadat hij nog even geverifieerd had dat de favoriete kleur van het publiek geel, paars, rood, groen, blauw en zwart door elkaar was (bruin dus) was meteen het enthousiasme van het publiek gepeild. Tijd om de jury binnen te halen: Natasja Afstrofsky (ook genaamd Mieke van de P.) en Mr. Penitentie (ook genaamd Vincent F.). Veel geboe maar ook een frivool bravo, ergens in het publiek. Ook de orde van advocaten was kennelijk vertegenwoordigd.

De entree van de teams was daar. Ulteam ging uit roeien op de melodie van Zie ginds komt de stoomboot en strooiden met zoetwaren als ware zij Piet, maar die presenteerde al. Ook Expreszo waren in de Sinterklaassferen en presenteerden zich met zowaar een meezinger op de melodie van Hoort wie klopt daar kind'ren?
Tijd voor de toss. En waar kan men een gezellige avond beter beginnen dan in het abatoir? Er werd heel even koelbloedig gesneden in varkens en koeien.
Lekker contrast na het sinterklaasvertier, dus was het alras tijd voor kinderplezier. Ulteam koos voor voetje-van-de-vloer en verstoppertje, liet een een kontboer, dat werd een toppertje. Expreszo (met Anne, Nirma, Noor en Larissa) nam een duik in de poezie voor kinderen. Larissa letterde leuk over de kikker onder de mijter van Sinterklaas. Die was namelijk ontsnapt en wat bleek: de kikker bleek een knappe kerel en zwarte Piet was ook heel knap, zonder die pruik.

Expreszo daagde uit met nog meer snelheid. Bracht daarbij Expeditie Robinson in het vliegtuig (volgend jaar op RTL 8). Noor was de Robinson en er zat dus niks anders op dan dat zij alle taken in de cockpit vervullen zou (sturen, muziek delen, kokhalzen en ter aarde storten).
Ulteam voorzag in de snelheid met het snelle zakenleven in een geestige draaideur. Want de begrafisonderneming is een gehaaide wereld. Hun nieuwe klant was Sinterklaas, die kennelijk gestorven was. Een prominente klant “Heb je de nieuwe klant al gezien?” waar natuurlijk wel een slaatje uit te slaan viel. De verkoop van de staf zou toch een aardige winst op moeten leveren, dacht de een. Anderen binnen het firmament dachten daar anders over. Zij gaven blijk van hun maatschappelijk verantwoord ondernemen door te denken aan de arme kind'ren die nu geen cadeautjes zouden krijgen. Zo werd de staf intern verkocht voor het goede doel en werd het geld dat uitgekeerd werd door de uitvaartverzekering ingezet om cadeautjes voor de kinderen aan te schaffen.

Tijd voor een sprankelende scene. Door Ulteam werd zojuist 16-jarig geworden Shanna gelardeerd met een Dag uit het leven. Op de hondencursus speelden de honden de hoofddrol met het gebruikelijke gesnuffel en de rivaliteit (dat doet-ie anders nooit!). Na wat gesjans met de taartenboer was het tijd om thuis te gaan wii'en met de nieuwste Atari (wat er allemaal niet mogelijk). Er werd niet zoveel getoeterd en gebeld, maar dat geeft niet, want het was een fascinerend gezicht, dat getennis.
Expreszo antwoordde met een stel geheim agenten dat bijgestaan werd door Het Geweten. Zo kon het gebeuren dat er een romance onstond, waarbij bleek dat de ene geheim agent kennelijk spion was in het leven van de ander... Dat alles werd uiteindelijk bezongen.

In de tweede helft van de theatersportavond bleek eens te meer dat theatersporters geen technici zijn. Ook deze machine hield geen stand. Door een onjuiste afstelling liep alles spaak.
Voor de afwisseling daagde Expreszo de ander uit voor een afwisselende scene. Larissa was een prachtige goudhamster. Trots en fier, en toen kwam Anne als de logeerhamster en dat werd natuurlijk niet gepikt. Maar daar kwam gaandeweg verandering in. Uiteindelijk was de wip gewapt en mocht de logeerhamster zelfs aan het waterbassintje met het zilveren balletje lurken.
Sneeuwwitje en de zeven dwergen werd door Ulteam op de hak genomen door ze allemaal een tic mee te geven. Sneeuwwitje had een al te letterlijk genomen klapvoet (die zelfs in de kist nog klapte), de zeven dwergen, aangevuld door expreszo, hikten gezamenlijk dat het een lieve lust was. De heks stotterde (zeker na het aangeven van de mevrouw Afstrofsky) en de spiegel stotterde dan weer niet, dat scheelde. Iedereen wachtte op een tedere kus tussen de prins en Sneeuwwitje, maar kwam bedrogen uit, doordat de prins aan diarree leed. De markante geur deed Sneeuwwitje terstond ontwaken.

Expreszo werd uitgedaagd voor een emotionele scene en beantwoordde deze uitdaging met een emotionele drie-in-de-pan op een accountantskantoor. De leukste emotionele toestand was nog wel opgelucht. Voor een keer was het wel prettig dat de getalletjes op de juiste volgorde stonden. Maar niet voordat Ulteam acte de presence gaf met een emotioneel vierkant in een voetbalstadion. Waar de scheidsrechter in een keer kon verworden tot voetbalvrouw. De hysterie was mooi verwerkt, het voetbalstadion was echter al gauw verlaten.

En tot slot was daar de muzikale scene. Expreszo probeerde een variant op de bluesbar, de Barman. Een lange vorm (want zes liedjes), maar wel liedjes die bijna allemaal goed uit de verf kwamen. Nirma had het wat betreft lastig met haar klaptik, wat tot een onsamenhangend geheel leidde. Gelukkig dat de barman erg begripvol de reddende noot kraakte. Noor was bang voor kikkers en Larissa, die het geheel op gitaar begeleidde kreeg nog 20 seconden om haar ellende omtrent de verloren ui (die naar haar was vernoemd) te bezingen. De barman besloot het geheel gezamenlijk met een verheugende muzikale boodschap.
Ulteam had de eer met een muzikale drie-in-de-pan. Ze speelden een scene op het kerkhof waarbij de een een spook tegenkwam en tot de conclusie kwam dat het spookwezen alleraardigst is. Dit geheel werd nog eens dunnetjes overgedaan in een hiphop, in de smartlap en (met bijbehorende dansjes: tiroler muziek).

De uitslag van een prachtige avond: Expreszo 58- Ulteam 48. En een blij publiek. Ulteam: bedankt en tot de volgende keer!
[Verslag van Lucien]

Liever laat dan nooit?

Ik vond op mijn computer nog een hele folder met prachtige foto's van Mieke van het afgelopen weekendje weg met Expreszo... die heb ik maar eens online gezet in een nieuw foto-album:


Hele leuke foto's van het dansen ook, die nog niet eerder zijn getoond; bij deze vrouwelijke headbangers hoor je de muziek gewoon door de stille foto heen:


(de video staat ook weer online, nu op de site en niet meer op youtube, waar hij vanwege een copyright issue met het liedje is verwijderd...)

... ik wil het

en toen de Verstandige Mensen naar huis waren gegaan, bleven alleen Larissa, Noor, Nirma, Hans en ik over om ons in het fenomeen Zoolander te verdiepen. We weten nu alles van The Look, en het was heerlijk om Larissa te zien gniffelen terwijl Noor aan haar massagerondje bezig was. Ben Stiller heeft direkt de Expreszo pyjama award gekregen voor zijn pinguin-pyjama, maar Larissa staat met stip op 2 met haar eendjes...
Toen het al eigenlijk te laat was, hebben we nog The Game gezien, met Michael Douglas, een spannende thriller die je als kijker op het verkeerde been zet.
Echt gezellig, maar toen was het 05h00 en toen zijn we maar gaan slapen. Toen om 6h45 (!) de wekker voor Anne alweer ging vond ik het wel een beetje moeilijk, maar het brakke gevoel van zaterdag was het wel waard: een heerlijk ouderwets avondje films kijken met goede vrienden. Bedankt jongens en meiden; voor herhaling vatbaar? Maar eerst weer even wat slapen!
Zaterdag hebben Piet, Lucien, Jan en Marjo nog een uitwedstrijd gespeeld in Purmerend; ik ben benieuwd hoe dat is gegaan? Verslag?
Donderdag krijgen we les van Mister Expreszo himself: Piet de Voorzitter! Tot dan!

Net als in de film....

Vrijdagavond was het feest bij Larissa vanwege de eerste Expreszo "net als in de film" pyamaparty/filmavond.
De eerste film was "the Ultimate gift" waarin iemand met een slecht karakter maar wel met geld leerde te leven zonder geld, maar wel liefde vond en goedheid, en uiteindelijk ook nog heeeeeel veel geld kreeg. maar daar iets heel goeds mee deed. Zoveel levenswijsheden in 1 film, ongelooflijk.
De 2e film was "Love Actually", de goude oude romantische film met hugh Grant en nog vele leuke typetjes. Alles liep goed af!
Ziet het er niet gezellig uit?

Ssssst

Met een hele grote groep zaten we klaar om van Nirma les te krijgen. Toen we eindelijk de zaal in mochten, bleek waarom we eerst de zaal niet in mochten, en ook wat het thema was: Stilte! Ze had mooie diepe gedachten over stilte op papier gezet. En -zoals het hoort- werden wij er ook stil van:

mijn ogen zeggen alles
vertellen wat ik wil
mijn ogen zeggen alles
ook al is het nog zo stil
en ook al hoor je daar niks van
je moet weten dat ik met mijn ogen
heel goed praten kan

We begonnen met lekker opwarmen, een duitse acht/vier/zwei/eins en daarna deden we het spelletje Doodvallen: we stonden in een kring en op de tel van 3 moesten we of recht naar de overbuurman kijken, of naar links of naar rechts. Als er twee mensen elkaar aankeken, stierven ze allebei een vreselijke en luidruchtige dood. En zo voort. Iedereen sloofde zich enorm uit om op de meest theatrale manier te sterven. Het was zo leuk dat we het nog een tweede keer deden.

Verder hebben we nog een spelletje Commando gedaan, waarin we alle commando’s moesten opvolgen die beginnen met ‘commando’, maar niet de andere: “commando rennen, commando springen, zitten; hahaaaa: fout” Daarna waren we wel warm
Nirma had gekozen voor Stilte als thema omdat een scene waarin veelzeggende stiltes vallen, vaak zoveel sterker zijn dan waarin we altijd maar praten (iets wat wij te vaak doen). Met stilte en lichaamstaal kun je zoveel zeggen.
We begonnen met scenes vanuit het niets, waarin iemand alleen op het podium moest staan en een handeling die vanzelf ontstond, steeds groter moest maken. Bijzonder hoe leuk zoiets simpels is om naar te kijken; dat je in het begin denkt: wat is nou de handeling, is dat het? Het begint zo gewoon, maar langzaam wordt iets steeds groter en meer overdreven. We zagen kriebels die steeds groter werden, een heupwieg, en een heen-en-weer-kijken, waarbij zelfs de mooie papiertjes van de muur vielen.
Daarna hebben we datzelfde gedaan, maar dan met z’n tweeën: de ander moest reageren op de steeds groter wordende handeling van de een. Echt hele mooie scenes gezien hier, o.a. Rachel en Lucien die enorme touwen of zo uit Luciens oor trokken onder luid geschreeuw.

En toen er een klein vlekje op de broek van Vincent bleek te zitten, wilde Marjo wel even helpen door een enorme kwat van onder uit haar longen te rochelen.

Jan had zoals altijd weer last van opdringende vrouwen in de discotheek (Victoria), die hij van zich af moest slaan. Prachtige scenes zonder tekst die door de spanningsopbouw ondanks dat een genot waren om naar te kijken.




Daarna deden we een nieuwe spelvorm: De Aliens (of De Engel). Er zijn drie aliens die samen op een planeet wonen, en eens in de 50 jaar komt er een engel die slechts een van hen uitkiest om mee te gaan naar het paradijs. De aliens laten met hun lichaam zien hoe graag ze mee willen, als de engel langskomt, en laten ook hun teleurstelling zien als het niet lijkt te lukken. Prachtige aliens zagen we: ik herinner me het lieve staartje van Franka, waarin haar hele emotie uitgedrukt werd, en de springerige Jan, en de armen van Piet: ook weer mooi om te zien hoe iedereen meeleefde met deze aliens die de kans van hun leven konden krijgen en moesten verwerken

En dan de scene De Buitenlanders, waarin een groepje jabber sprekende buitenlanders door een nederlander iets typisch nederlands uitgelegd kregen (dat moesten ze raden). Een visuele les in het belopen van de loopbanden op Schiphol (mind your step), hoe de hondenbelasting in elkaar zit, en ook wat nu eigenlijk hagelslag is waren het gevolg.

Tot slot nog een aantal vrije scenes gedaan waarin we de les van vandaag (“lul toch niet zoveel”) moesten gebruiken. Een prachtige scene in een waterbeddenwinkel met Lucien en Franka gezien, maar het meest van alles heb ik toch gelachen om het kleine salamandertje (‘het is een vrouwtje’) dat daar maar lag te wiebelen op de hand van Jan. Het leek echt een eigen leven te hebben, en hoe Jan deze naar Noor toeduwde, terwijl zij ervan gruwde... geweldig om te zien! En toen werd het salamandertje nog overgenomen door Noor ook! Een hilarische scene, waarin het kronkelende vingertje de hoofdrol speelde...

En toen was het alweer tijd jammer genoeg; bedankt Nirma voor de geweldige, en waardevolle les. Nu nog proberen het ook nog in de praktijk te brengen en goed aandacht te hebben voor handelingen, voorwerpen en stiltes...
Oei nou ben ik al weer zo lang aan het woord. Shut up! Thanks Nirma; we worden er stil van:










(ooo, shut up!)
[verslag van Anne]

Are You Lonesome Tonight? – Niet op donderdagavond!

Weer een muzikale les, maar dit keer onder begeleiding van Theo!

Met een berg snoepgoed en uiteraard een bekertje water gingen we naar de zaal. Als eerste gingen we onze stem opwarmen. Een hand van Theo die onze klankgeluid dirigeerde. Ook gingen we geluiden doorgeven. Door de zaal lopen en iemand zijn geluid nadoen met bewegingen, kwam deze avond ook voor.

Nadat onze stemmen warm waren, gingen we een canon zingen. De twee mannen partijen en de vrouwenpartij waren een prachtig koor.

Het nummer Misty was een moeilijk maar een mooi nummer die we hebben ingestudeerd. De pianospeler, Luciën, begeleide ons heel goed. Alleen, misschien was er een valse noot, iets verkeerd gespeeld, want de snaar van de gitaar knapte ineens. Dan heb je maar 4 snaren. Improvisatie hoe je verder gaat spelen.

De klassieker Are You lonesome Tonight werd ook gezongen donderdag. Het is een heel romantisch nummer, maar opgeven moment werd er tijdens het nummer dingen door heen geblèrd in een andere taal. Er was namelijk nog een gesproken gedeelte in het nummer en dat werd gedaan in het Zweeds, Japans, Siberisch, Italiaans en waarschijnlijk nog een taal. Dit werd gedaan in een heel andere stijl, dus niet heel mooi en rustig, maar bijvoorbeeld gesproken als een voetbalwedstrijd of als een kookprogramma.

Uiteindelijk deden we de zangvorm Doo Wop. Vier partijen en vier coupletten. Eerst leerden we de melodie – het refrein en het couplet.

We deden dit ook in een echte vorm. 4 Spelers en een onderwerp.

In het eerste couplet heb je een object.

Tweede couplet vertel/zing je hoe je het hebt gekregen.

Derde couplet is dat je het object kwijt bent.

Vierde couplet is dat alles toch nog goed komt.

De onderwerpen waren Konijntjes, Noten en Lepels!

Erg leuk om te doen en ook bruikbaar tijdens een wedstrijd.

Het was weer gezellig en leerzaam. We kunnen niet wachten tot volgende week voor een weer leuke les!

[verslag door Nirma]

Pas op: Expreszo-leden in het wild

Je doet het eigenlijk veel te weinig: toerist spelen in je eigen stad. Terwijl als je in Parijs of Rome bent, je alle geijkte tourist traps bezoekt, laat je de rondvaart op de gracht of het westfries museum links liggen. Ik wel tenminste. Ik besloot er wat aan te doen. En toen Noor en Nirma allebei op de stoomtram Hoorn – Medemblik bleken te werken in de herfstvakantie, was de keuze snel gemaakt: een dagje met de trein met de kinderen!



Het was een prachtige dag en na kaartjes gekregen te hebben van Noor’s vader (die daar al jaren werkt) vertrokken we in de oudste treinstellen die er waren. Prachtig en de kinderen vonden het geweldig om zo door Hoorn te trekken “kijk pap alle auto’s moeten voor ons stoppen”. Op de stations konden ze opdrachten doen en waren er mensen in klederdracht.
En onderweg kwamen er twee hele aardige meisjes in keurige pakjes langs om ons te bedienen...



In Medemblik zijn we nog naar het Bakkerijmuseum geweest en heerlijke marsepeinen vormpjes gemaakt, en toen weer terug met de trein. Een prachtige rit; echt leuk om te doen. En zulke leuke bediening.

































’s Avonds zijn Nirma, Noor en ik nog naar de film Wanted in de bioscoop geweest en hebben (na eerst verschrikkelijk geplast te hebben) zo een mooie punt achter een leuke herfstvakantie gezet. Bedankt meiden!