Ach ja, Rachel

We kennen allemaal Rachel wel. Soms heeft ze het een beetje moeilijk:

Dit is een foto van haar tijdens de wedstrijd van afgelopen zaterdag... jammer dat ik er niet bij was. Meer foto's op onze foto site!

Expreszo versus Impromaniacs

Zaterdag 24 mei was de laatste wedstrijd van dit seizoen en daar hebben we als Expreszo (Hans, Piet, Larissa en Rachel) samen met de Impromaniacs uit Krimpen aan de IJssel (www.impromaniacs.nl) (Martijn, Peter, Leanne en Levi) een spetterende wedstrijd van gemaakt!!!

Pieter warmde het publiek op en legde uit hoe de wedstrijd zou verlopen. Nadat het publiek een sprintje op de plaats hadden getrokken, werden onze drie 'groene' rechters voorgesteld. De drie rechters; Dokter anders Troetelbeer (Judith expreszolid op afstand) lette op de amusementswaarde. Rechter DoorZee (Sander van Impromaniacs)lette op de techniek en Meester Stencilberg, gedegradeerd na een fout tijdens de Putterse Moordzaak (Jeroen, invalrechter, ja die van Rachel) lette op de inhoud van de scenes. Gedurende de wedstrijd bleken zij streng, rechtvaardig en ietwat verhit. De sponsen waren dit keer dan ook zeer welkom en werden uiteindelijk ook met veel enthousiasme gegooid.

De Impromaniacs wonnen de tosgame; het categorien spel en daagden ons uit voor een scene. "Ja je weet wel, gewoon een scene." Zij begonnen zelf met de draaimolen, waarin de taxichauffeur Martijn door rechter DoorZee werd aangesproken, of hij zijn linkervoet van de rem wilde halen en wilde gaan rijden. Een zeer terechte en komische terechtwijzing. Hun volgende scene was de regiseur. Leanne bracht tot 3 keer toe een atletische koprol tot uitvoering. Haar opmerking over de boekenkast terwijl ze de duikeling maakte: 'Hij rolt niet eens' deed de mondhoeken van het publiek flink omhoog krullen. Ook schitterden Martijn en Peter in het interview achteruit, waarin de atletische vaardigheden van de twee veel tot uiting gebracht werden. In de volgende scene werd een verhaal getypt door Levi. Het ging over twee domme belgen, die langs de snelweg op een metro zaten te wachten tot een slimme hollander uitlegde, dat dat nog wel heel lang zou duren.. Ook lieten ze het publiek ontzettend lachen in hun scene waarin twee mensen alleen één vraag mogen stellen: Mag ik een scheet laten? Stink jij naar sokken? en één voorwerp hebben; Een hamer en een zaag. Ze waren in de slagerij en ik heb krom gelegen toen de stier in stukken werd gesneden met de zaag en de vraag Stink jij naar sokken? verschillende keren goed getimed naar voren kwam. Als muzikale scene brachten zij een soort spacejump en vroegen voor iedere speler een locatie en muziekstijl. Ze namen ons mee door een raggea bos, via een rap achtbaan en de rock en rol dierentuin, naar het Opera naaktstrand. De zin (operah): 'Wat een goddelijk lichaam' zal me nog lang bijblijven.

Wij knalden er in met een sprookje in 1 minuut. We kregen roodkapje en deden dat in 1minuut, 30 seconden, 15 seconden, 7 en een halve seconden en vervolgens nog een keer in ongeveer 3 seconden. Als wolf moest ik steeds sneller roodkapje (Larissa) en grootmoeder (Hans) oppeten, maar de jager (Piet) kwam hun redden en ik werd echt naar de put gesleept. Hans had, in twee handen door, het baksteen schoppen als vreemde hobby. Hij vertelde vol enthousiasme, al bewegend met Larissa's handen, dat hij heel graag die bakstenen naar familieleden schopte. Dit werd afgestraft door de rechters, waardoor Hans pispaal, boekenkast en duikplank was in de scene van de Impromaniacs. Ook brachten we nog een drie in de pan in muziekstijlen onder de bezielende muziekale begeleiding van Lucien. De scene speelde zich af in de middeleeuwen en heks (Rachel) werd veroordeeld door beul (Larissa). We konden mooi gebruik maken van een echte brandstapel en schandpaal, omdat twee Impromaniacs in hun eigen scene door de rechters gestraft waren (wie weet nog waarom?). In raggea en blues kwamen we al wat los, maar in heavy metal lieten we ons helemaal gaan en brulde heks Rachel: 'Ik ga dood!!' Hans had vervolgens een zware dobber in het klachtenbureau. Hij wilde brood bakken met een slappe slagroomklopper, maar kwam daar niet uit. Voor de uitdaging: een scene met Leanne gebruikten wij haar als stoel met de briefjes en een emotiestoel. We waren in het circus, waarin er werkelijk vanalles gebeurde; er was brand, de clown was haar feestneus kwijt en vroeg aan Mien waar hij was en Mien raakte op haar beurt in war toen zij teleurgesteld en hilarisch tegelijkertijd was. Met stop tijd voor een liet zaten wij in de wasserette en brachten we 'Wat een onzin', 'Help mijn man is een klusser' en 'Tot de schijt ons dood' ter gehore. Larissa was een geweldig oud dametje en met veel plezier sloeg zij haar Piet in het gezicht, omdat hij weer een klus niet goed gedaan had. Natuurlijk eindigde zij in het romantische: Tot de schijt ons dood.

Het eindigde in een gelijkstand. Op uitnodiging van Pieter bedachten de rechters dat er toch een winnaar uit moest komen. Dus werd er een toss spel bedacht. We waren steeds in een andere locatie en mochten een letter niet zeggen. Hierdoor wonnen de Impromaniacs met wel 1 punt verschil. Ik kijk met heel veel plezier terug op deze wedstrijd!! Jammer dat het voor dit seizoen voorbij is, maar gelukkig hebben we de foto's nog...... om nog lang na te genieten. (meer foto's volgen binnenkort).

Kun je de captain’s training houden zonder captain? Jazeker! Je zet acht mensen in volgorde van schoenmaat (zeg maar van Luciën tot Mieke) en laat ze allemaal een spelvorm kiezen om te oefenen voor de wedstrijd van aanstaande zaterdag. Zo hebben we gister (22 mei) op aanwijzing van Mieke allerlei geks uitgehaald:

(1)
De cumulatieve drie-in-de-pan was erg leuk. Je begint met een simpele, korte scène: Rachel komt in de fietsenstalling met een verlopen maandkaart. Piet ontdekt dat en Rachel stuurt vanavond haar man wel even om te betalen. Dan nog eens in westernstijl: Rachel komt in de paardenstal met een verlopen maandkaart. Piet ontdekt dat en Rachel stuurt vanavond haar man voor een shoot-out. Dan nog eens in westernstijl met een emotie erbij, enzovoort. Hilarisch.

(2)
De draaimolen is een wat moeilijker vorm. Het gaat heel goed of het gaat heel fout. Hier draaiden Nirma, Hans, Mieke en Luciën er lustig op los en ze wisten er zowaar een eind aan te breien toen iedereen zonder parachute van de berg werd geduwd. Trouwens zielig, die jongen die in zijn eentje een jaar in het bos moest blijven!

(3)
De blind date van één man (Piet) met drie vrouwen in één (Rachel, Mieke, Noor, elk met een eigenaardigheid of eigenschap) was bijzonder geslaagd, vooral toen aan het eind het tempo flink werd opgevoerd. Arme man, met die gulle, zeurende en eeuwig tellende huwelijkskandiDATE die hem maar meteen mee naar huis nam.

(4)
Handen door is een klassieker die nooit mag ontbreken. Miekes handen waren zo in de weer met het exotische zaad van deskundige Piet dat interviewer Hans er helemaal kleverig van werd.

(5)
Van boos naar blij en van verliefd naar bedroefd. Dat waren de emoties die Luciën en Nirma moesten doormaken in de sportschool. Hoe dat kwam? Tja, er was iets tussen hen, iets met gewichten en gevoelens. Toen de vonk oversprong werd het een mooie slotscène.

(6)
De jabberopera De Slangenkuil werd dit keer in het Kaapverdiaans gezongen door Rachel en Noor maar was door de vertaling van Piet en Mieke toch goed te volgen. Het zag er zo mooi uit dat ik de inhoud vergeten ben!

(7)
Toen ging Hans er bij de datingshow nog met Madonna vandoor omdat hij niet op Obama en Wendy van Dijk viel en ontdekten we ten slotte dat een spreekwoordenscène leuker is met twee dan met drie spelers. ‘Waar er drie spelen hebben er twee schuld’ of zoiets…? En ik? Ik schreef.

(8)
En dan hadden we nog een spreekwoordenradenvorm. Mieke Noor en Pieter moesten raden van elkaar wat voor spreekwoorden ze hadden. Dat werd wel een beetje druk en het is dan moeilijk om te spelen maar als je twee spelers op her podium zet. Dan komt de aap al slep uit de mouw

Tot zaterdag allemaal. Het was weer een leerzame leuke avond.

door pieter en een klein stukje Noor