Van oost naar west knollendam!

Afgelopen dinsdag waren Anne, Hans, (trainer) Jochem en ik in het zeer zonnige "de Rijp" (of all places) om 150 wilde, extatische, uitgelaten meiden te entertainen....
namelijk we waren uitgenodigd om de jaarvergadering van de plattelandsvrouwen (nee..vrouwen van NU!) op ludieke wijze af te sluiten.

In de auto had ik Jochem al een beetje voorbereid. Ik kom namelijk zelf van het platte (flevo)land en daar zijn de plattelandsvrouwen best jong, hip en actief.
Toen we aankwamen zagen we allemaal bussen staan. Binnen in de "rijper eilanden" hadden de dames net pauze, en bleek al snel dat de dames qua leeftijd iets ouder waren, maar niet minder levenslustig. Die dag hadden ze een actief programma met jaarverslagen goedkeuren, nieuwe bestuursleden feliciteren en vertrekkende bestuursleden bedanken. De stemming zat er in! Net voor we opgingen bleek uit de huishoudelijke mededelingen dat de 2 gasten uit knollendam wel aanwezig waren, maar hun naamsticker niet op hadden gehaald omdat ze te laat waren...die info gingen we natuurlijk gebruiken...

We hebben de dames eerst opgewarmd door op te komen en te zeggen dat we een veeeel groter applaus gewend waren. Dus toen we de 2e keer opkwamen stonden de dames zowat op hun stoelen. (oke, enigszins overdreven, maar geklapt werd er).

We begonnen met een survivor-scene met ons viertjes, die plaatsvond op de kermis van middenbeemster.Een voor een werden alle mannen weggestemd en mocht Mieke in haar eentje 4 rollen spelen en koos ze voor een jongen met brommer ipv de lieverd die suikerspin voor haar had gehaald.
Daarna volgde een handen-door scene. Jochem was expert in haargroei en anne intervieuwde hem. De dames deden enthousiast mee, maar toen Jochem vertelde dat het haar niet alleen op zijn hoofd en borst groeide, maar ook ...daar....waren de handen toch te verlegen ;-) wat tot veel gelach in de zaal leidde.

Niet alle scenes liepen even goed, en de dames waren soms meer toekijkend dan participerend, maar we hadden nog wel een paar leuke scenes, zoals "het bankje".
Jochem had overspel gepleegd, en Anne had eigenlijk vrouw willen zijn. het overpakken ging goed, en Jochem werd legendarisch met het begin van het verhaal:"Ik fietste altijd van oost knollendam naar het mooie West knollendam, ik fietste dan door het centrum van Knollendam, wat precies tussen Oost en West knollendam inlag.

Verder hebben we nog sprookje gedaan en nog een paar andere scenes. Na afloop kregen we een mooie fles wijn , en reden we weer het zonnige Noord-hallond door!

Als de vrouwen van huis zijn, wat moeten de mannen dan doen?

Afgelopen zaterdag hebben Piet, Lucien en Anne een heerlijke avond theatersport gedaan in het rumoerige Amersfoort; we speelden met 3 mannen uit tegen Bruin Tapijt.
Constance (die vrouw waar Piet nu al een paar maanden zo van straalt) ging ook mee en nadat we de pyjama's bij Rachel hadden opgehaald, vertrokken wij naar Amersfoort. Toen we daar aankwamen en een groot plein opliepen op zoek naar een restaurant, kwam een mevrouw ons tegemoet en waarschuwde ons: "het is al afgelopen hoor"
Hihi het bleek te gaan om het Smartlappenfestival. Niets zou minder waar zijn; het feest in Amersfoort begon pas. Na in recordtempo een aantal heerlijke spaanse tapas naar binnen te hebben gewerkt (zonder de vegetarische paella van Lucien), vertrokken we naar het kleine theatertje.

We hebben de hele rit geprobeerd Constance over te halen om mee te spelen, maar ze bleef liever in het publiek zitten en heeft elke publieksronde met 3 rode bordjes op ons gestemd.

Ik weet niet alle scenes meer; maar hier een korte impressie. Ik vond onze scenes voor de pauzes niet zo sterk, maar met een muzikale 3-in-de-pan voor de pauze werd het toch nog wat. Lucien was een vogeltje dat uit de boom was gevallen en hij lag wijdarms op het kleine podium. Toen ik met verrekijker op kwam en "vogeltje, vogeltje" riep moest ik enorm uitkijken om zijn pianohandjes niet voor het leven te verminken, wat een vermakelijke twostep opleverde. Gelukkig wilde het vogeltje wel 'in mijn doosje' komen en in de stijlen Jazz, Disco en Opera kwam er eindelijk lekker sfeer.
Bruin Tapijt speelde een hele knappe 4-dub, waarin iedereen de stem van iemand speelde; technisch knap en vermakelijk uitgevoerd. Ze speelden sowieso goed en met veel plezier. Ik heb genoten bij de duitser die een kuil groef op het strand, en bij de scene in de telefooncel "wie moet jij bellen? je moeder? he, ik moet ook mijn moeder bellen; hier heb je d'r" heb ik heerlijk gelachen.
Wij deden voor het eerst een interview achteruit; moeilijk maar toch redelijk gelukt, mede door het ingrijpen van de jury die ons een lied over de blauwe goudvis liet zingen.

De laatste muzikale scene van Bruin Tapijt vond plaats in de Gamma (goeie lokatie!) maar de winkelbediende vond het blondje maar dom toen ze om een schroef vroeg. "Zeker alleen?" vroeg hij. "wat bedoelt u?" "geen man?" "nee, alleen een schroef dank u"; heerlijk geniaal teruggekaatst. De smartlap werd wel een beetje vrouwonvriendelijk.
Toen wij daarna in de keuken een smartlap mochten zingen, bedacht ik dat we wel even wat tegengas mochten geven op dit neo-macho gedrag. Het bleek dat wij 3en onze vrouwen een weekendje naar Londen hadden gestuurd, en samen de Rambo video's wilden kijken maar in de keuken niets konden vinden. We voelden ons toch een beetje verloren. Het refrein van onze smartlap "Als de vrouwen van huis zijn; wat moeten de mannen dan doen?" werd door iedereen meegezongen en bleef nog lang in ieders hoofd rondzingen.

We verloren net; en inderdaad vond ik Bruin Tapijt wat beter spelen; al met al een leuke avond gehad. En onder leiding van de hyperenergieke captain Lucien ging ook alles goed. We misten wel een vrouw; met alleen mannen krijg je toch sommige soorten spanning in de scenes niet zo goed... Maar ja als alle Expreszo vrouwen niet beschikbaar zijn, wat moeten de mannen dan doen? - gewoon lekker theatersporten Amersfoort

Bruin Tapijt mailde:

Ik heb inmiddels enkele reacties van publiek ontvangen en deze waren zeer enthousiast. Ze verklaarden ons gevoel van wat "matte" en minder rumoerige momenten echt anders. De moeilijke scenes (een fantastische superdub onzerzijds en het geweldige interview achteruit van Expreszo) maakten dat ze veel meer "op moesten letten", waardoor minder rumoer.. Dit werd bevestigd door mijn constatering dat 2 mannelijke bezoekrs die ik niet ken buiten wegliepen, druk pratend over de complexheid van een superdub en dat dit eigenlijk niet te doen is.. Hulde aan iedereen dus!! En Expreszo.. bedankt voor de leuke avond.

En hier nog wat meer foto's van de uitwedstrijd.