Het plezier straalde er bij iedereen van af.
Bij het opwarmen was Kiki erg verbaasd dat wij het tellen van 8-6-4-2-1 het liefst in het Duits doen, maar ze deed enthousiast mee. De concentratie-oefening Big Boogie en een spel waarbij we een klap op de schouder doorgaven behalve bij 7 zorgde voor veel gelach want het werd natuurlijk een zootje.

Een geweldige vorm vond ik de muzikale hutspot, daarin konden we helemaal losgaan. We stonden in een kring, en iemand begon een lied te zingen. Als je iets uit het lied herkende, een woord, een gevoel of associatie, mocht je de persoon in het lied aflossen met een nieuw lied. Bv "denk niet wit denk niet wit, denk niet zwart ...."wordt dan afgetikt door iemand die zingt "vandaag is rood..." en die wordt weer afgelost door iemand die zingt "true colours" van Cindy Laupers.
Er was nog iets met een klap doorgeven die we niet zo mogen noemen, want dan zouden we gezondheidstoezicht op ons dak kunnen krijgen. Maar het was een vantastische vorm. We gaven elkaar een klap door, en hadden elk een eigen geluid dat we bleven maken. In die kakefonie van geluiden stapte steeds 1 van ons in de kring om een solo te zingen. Het mooie was, je hoorde in de kring alleen jezelf, dus je kon helemaal losgaan zonder dat je verlegen hoefde te voelen of ongemakkelijk.
Er was nog een emotioneel koor, elk met een geluid bij een emotie die door door de dirigent werd geleid. Maar de toppers van de avond waren de "Bluesbar", de "Madrigal" en en de afsluitende serenades.
In de bluesbar zongen 5 mensen in een bar over elk hun eigen ellende, zoals 2 vrouwen, de poolbeersterfte, eigenlijk postbode willen zijn ipv superster etc onder de bezielende begeleiding van Larissa met gitaar.

De Madrigaal bestaat uit 4 mensen, die drie muziekstijlen uit het publiek krijgen plus een thema. Samen zingen ze over het thema omdebeurt 1 stijl terwijl de andere 3 de achtergrond geluiden maken.Zo was er Noor die de longen uit haar lijf punkte en Piet die swingend zong over chocolade, er was een blues en een liefdesballad over tandpasta, Lucien deed een grandioze gospel over een schroevendraaier etc. Echt leuk om te doen, en nog leuker om naar te kijken.

Larissa, Jan en Victoria werden ieder omdebeurt toegezongen door 2 van ons, steeds een couplet en dan "kies mij, kies mij". Anne nodigde Larissa uit op zijn fluit te spelen. Victoria kreeg Nasi met passie aangeboden en Jan zijn week was in 1 klap goed door al die liefde die hij ontving.
0 reacties:
Een reactie plaatsen