- Jan - Annelies
- Marjo - Laura.
Vier leuke en goede mensen!
Het was dit keer aan Mieke om ons les te geven en het thema was Emotie.
Eerst natuurlijk even de namen leren kennen.
We leerden snel en we begonnen met rondlopen door de ruimte en dat dan op muziek. Op elk soort muziek een emotie of een gebeurtenis. Opgeven moment zaten we te dansen voor de spiegel en hadden we haast omdat we te laat waren voor het werk.
Daarna kwam de emotionele cirkel. Steeds een emotie groter en groter maken. Tot de climax, waarbij je op de grond valt om je liefdesverklaring te uiten of brullen van woede. (de mensen van de vergadering zullen wel denken…).
We gingen na de emotiekring echte scènes spelen. Met voorwerpen en emoties gingen we aan de slag. Eén begon met een handeling en de andere moest met een voorwerp opkomen en dat voorwerp moest dan belangrijk worden. Degene die als eerste op was, moest een emotie in z’n hoofd hebben en die emotie moest steeds groter en groter maken.
Er waren hele leuke scènes gemaakt. Anne die speelde een geweldige, perfectionistische schilder. Je moet natuurlijk wel roze op alle nummer 72 schilderen. Bij hem moest alles geregeld zijn. Alle afspraken, nooit iets spontaans. Maar helaas, zijn vrouw Truus (gespeeld door Jan) wilde iets spontaans. En toen Truus het bordje van Anne had laten vallen (het vallen van het bordje met allemaal vakjes, het alfabet), ging bij Anne een steek los en die begon te tieren. Dit vond Truus wel leuk, eindelijk iets spontaans.
Marjo speelde heel mooi fysiek met Hans. Hans hoefde alleen z’n blikje tonijn mee te nemen. Marjo werd zo boos! Eerst omdat Hans altijd een blikje tonijn meenam nadat ze niet was aangenomen. Daarna werd ze boos omdat Hans het blikje tonijn uit het raam had gegooid. Het was een mooi gezicht.
Annelies en Laura speelde een scène waar Laura heel erg lacherig (lachende Laura) was en Annelies hield alles tegen. Zij was niet zo vrolijk met haar eigen pitjes.
Nirma en Larissa speelden samen ook een scène. Larissa had iets met een tijdding mee en Nirma was aan het hardlopen. Nirma was verdrietig omdat ze Larissa had gezien in het parkje met andere. Larissa had meerdere partners,maar Nirma was degene die wel gratis mocht.
Er waren nog meer scènes gespeeld, maar helaas kan ik ze niet allemaal goed herinneren.
Daarna gingen we scènes spelen waar 2 emoties werden bepaald. Twee uitersten. En de scène begon met een zin. “Je moeder is gevonden.” “Je gaat niet dood” etc.
Het was weer een hele leuke avond! Weer oud en vertrouwd en dat zelfs met nieuwe mensen!
Bedankt Mieke! We kunnen niet wachten tot de volgende les.
Tot donderdag!
0 reacties:
Een reactie plaatsen