vrijdag 30 november 2007

Knuffelen!

Na lang wachten op straat worden Noor en Nirma toch naar binnen gelaten door Piet en struint iedereen wat laat binnen. Ja, we hadden toch allemaal verwacht dat Anne laat zou komen maar hij was erg mooi op tijd.

Vanavond was het thema “knuffelen”.

Een les over lichaamstaal en aanraking. Een luchtig en toch weer zwaar onderwerp. Anne had een geweldig boek waarin vanalles stond en we werden overspoelt met theorie.

- Hoe raak je elkaar nou eigenlijk persoonlijk aan in een scène.

- Hoe moet je je persoonlijke bubbel gebruiken.

- Hoe laat je indrukken achter met je lichaam terwijl je wel glimlacht.

Allemaal dingen die we kregen te weten.

Zo mochten Rachel en Mariska kijken hoe onze lichaamstaal was. ‘Freeze!’.

Een voorbeeldje was het dat Larissa afwachtend zat op wat er zou komen en Tineke alles wel zou willen overzien en was Nirma in een gesloten houding.

Iets anders is dat Mannen eigenlijk heel slecht lichaamstaal en vrouwen daarentegen heel erg goed. Dit komt voornamelijk dat mannen een tunnelvisie hebben *ja mannen, nu kom je nog ergens achter* en vrouwen kunnen heel breed kijken *1 van de redenen waarom ze 7 dingen tegelijk kunnen doen. Go vrouwen*

Nu gingen we een paar oefeningetjes doen:

“je wilt graag dichtbij maar het kan niet”

mooie scènes ontstonden van partners waarvan 1 in de gevangenis was en van zussen *we waren namelijk voornamelijk met vrouwen* die elkaar probeerde te troosten met een 4 meter brede rivier ertussen.

“Je wilt graag verder van elkaar af maar dat gaat niet!”

De lift was hier goed in te gebruiken en na 1 scène kregen we wat dingen te horen over hoe je je in een lift moet gedragen.

- je praat niet met elkaar

- je maakt geen oogcontact

- je hebt een pokerfase en laat geen emotie zien

- je doet alsof je heel erg in je boek of krant verdiept bent

- in groten getale beweeg je niet

- je wil altijd de vloernummers zien.

Hiermee experimenterend gingen een paar mensen juist het tegenovergestelde doen. Dat werd wel heel bijzonder en het was leuk om te doen.

Een paar scenetjes met touwtjes was ook erg leuk. Moeder en dochter zitten namelijk normaal dicht bij elkaar. Dit heeft te maken met de persoonlijke bubbel. Maar als ze door een touwtje 4 meter van elkaar afgezet zijn is dit ineens heel onpersoonlijk.

Je hebt 4 zones/bubbels. De persoonlijke zone waar alleen je familie en beste vrienden en partner komen. Deze varieert van 0 tot 50 centimeter. De persoonlijke zone waarin vrienden en familie komen en zo die varieert van 50 cm tot een meter. Een sociale zone waar kennisen en andere mensen wel is in komen. Varierend can 1 tot 4 meter. En een verdere publieke zone voor onbekenden. De rest buiten de 4 meter is dat.


Mensen aankijken is ook van belang. Kijk je gewoon naar de ogen of er net boven of kijk je tijdens het luisteren ook naar het lichaam. Het geeft allemaal een ander gevoel.

Wisten jullie trouwens dat Vrouwen zich heel erg uitsloven met flirten en dat mannen dit niet eens merken? Erg toch? Vrouwen hebben wel 13 manieren om te flirten en mannen hebben er maar 3. en ze merken dingen ook niet op van vrouwen. *alle vrouwen beginnen te rollen met hun ogen en te gniffelen. Dat boek weet wel veel en het is nog waar ook*

Talking about unfair!

Heel leuk is dat je Lichaamstaal overal ziet want 60 tot 90% van alle communicatie is lichaamstaal. Kijk deze week dus eens uit naar hoe mensen zitten, zich gedragen. Hoe reageren ze en hoe doen ze. Houd dit in de gaten en je komt tot leuke ontdekkingen.

We sloten af met een groepshug en een een stoeltje op elkaars knieën. Heel gezellig natuurlijk!


Volgende week krijgen we les van Jos en natuurlijk kijken we hiernaar uit!

Het was een erg interesante les en er is veel informatie rondgegaan. Eens kijken of ik nu ook met die jongen kan gaan flirten als hij het merkt.

dinsdag 20 november 2007

Nieuwe foto's en video van De Vloer Op

Via Larissa kregen we nieuwe (mooie scherpe) foto's van ons avontuur afgelopen zaterdag. Onder andere van... De Klap.

En zelfs nog een nieuwe video

maandag 19 november 2007

De Vloer op met José

Na 4 donderdagavonden oefenen was het dan zover: de voorstelling De Vloer Op.
8 Expreszo’s gaan in een langere vorm improviseren met de nadruk op ingeleefd spel.
De spanning uitte zich vantevoren in wat musicalachtige geluiden.

Het Pakhuispodium was door Piet en de Pakhuismedewerkers veranderd in een prachtig coulissendecor. Ook tussen de gordijnen zou zich later een strijd om leven en dood gaan afspelen. Echter voor aanvang hoorde je vooralsnog alleen het veelbelovende pianospel van Lucien en “Shi-hatsu”geluiden.
Om 20.30u liep de zaal vol. Uitverkocht.

José legde in de introductie uit wat de bedoeling van de avond was: ze wijst de spelers aan, legt hun dilemma uit en vertelt op welk moment de scène begint De hoog gespannen verwachting bij publiek en spelers bereikte een maximum.

In Wat wil je drinken, speelt Anne een bierdrinkende man die liever t.v. kijkt dan op 2 asielzoeksters (Rachel en Noor) passen. De dames die geen Nederlands spreken vinden het huis wel mooi en denken dat ze op de plek van bestemming zijn aangekomen en vinden dat Anne maar raar reageert. Reden te meer om deze verveelde, uitgezakte man eens met een ontspannende hosanna dans en hoofdmassage te verrassen, waarna hij denkt dat hij degene is die op bezoek is. Hij vertrekt met koffer, waarna Noor vraagt aan Rachel: “Wil je wat drinken?”

Hoe een hartversterkertje lijdt tot het compleet veranderen van de plannen van Nirma en Aukje zagen we in de tweede scène. Aukje had maandenlang getraind om met vriendin Loes de bergen in te trekken. Door omstandigheden stuurt deze haar dochter mee die met een grote koffer op hakken mee naar boven wil. Zij wil met haar sexy lijf ook boven op de berg met klapperende haren mooi staan te wezen terwijl Aukje zich meer zorgen maakt over de spierkracht van dit meisje. Aukje stelt voor de spieren te gaan oefenen met alle gevolgen van dien. Het totale onbegrip voor elkaar’s positie werd prachtig neergezet.

In Gaat er al een lampje branden zagen we hoe een gewiekste zakenvrouw (Larissa)in een hotelbed wakker wordt met een meneer aan haar zijde die ze maar niet wil herkennen als de Dood (Vincent). Ze blijft ontkennen dat het ernst is, ondanks het feit dat alles wijst in de richting van de naderende dood. Ze is tegen werknemers en tegen haar ongeboren kind niet genadig geweest. Ze probeert er onderuit te komen, maar de Dood straft ongenadig. De Dood is geen stalker maar een papiervernietiger. Schitterende rollen van Vincent en Larissa, die een enorm applaus kregen.

In Daarom zal papa ook wel vertrokken zijn zien we hoe Nirma haar moeder (Noor) wil overtuigen van het feit dat ze poes Kiki mee wil nu ze op kamers gaat. De bus vertrekt over een half uur. Moeder blijkt zich toch wel erg aan dochter en poes gebonden te hebben. Dochter adviseert moeder haar los te laten en vrienden te gaan zoeken. Papa heeft een nieuwe vriendin. “Zoek ook een nieuwe partner (dat hoeft niet persé een vrouw te zijn)” zegt dochter waarop moeder opmerkt dat dochter toch niet zo veel in huis hoeft te doen (vaatwasser uitruimen, vuilniszak buitenzetten), wat reactie in de zaal uitlokte van hoogstwaarschijnlijk familieleden. Mooi spel van de puberende dochter en de nerveuzige moeder.

Het is tijd voor een korte pauze. Lucien weet niet meer van ophouden. De sfeer zit er echt goed in, en zeker niet in de laatste plaats door het inspirerende pianospel.

Genoten hebben we na de pauze van Aukje als bedlegerige moeder en haar twee dochters in Een kopje thee, mama. Mariska wil 2 jaar bij Artsen zonder grenzen gaan werken, maar is wel het lieverdje van moeder, die haar ook nog het beste kan verzorgen. Larissa ziet dat niet zo zitten en baalt erg van het verzorgen van dat rotmens. De emoties vlogen over en weer. Mariska loopt een klap op en mishandeld wordt er ook nog bij moeder in de slaapkamer. Mariska neemt uiteindelijk een besluit en vertrekt en laat Larissa en moeder achter.

Vincent en Rachel spelen een dilemma in de behandelkamer van de psycholoog: Konijn, wat heb je zachte oren. Niet alleen Rachel heeft problemen, ook de psycholoog. Hij heeft last van een dwanghandeling: bij het horen van een dier grijpt hij in zijn broekzak, niet geheel met tegenzin. Rachel heeft geoefend bij de slager om beter voor zichzelf op te komen. Ze kreeg een worstje voor thuis (niet voor de poes). Nu werd het tijd om op te komen voor zichzelf tegenover de psycholoog. Dat dit goed uitpakte zagen we even later, toen ze beiden op de sofa belandden.

Tot slot zagen we Mariska als politieagent met haar echtgenoot Anne in de scène Hallo, lang niet gezien. Ze heeft haar man betrapt verkleed als vrouw. Ze kan het niet aanzien dat hij blijft zitten in jurk, roze hoed en lipstick. Daarom lag haar string natuurlijk ook onder het bed en de b.h.’s op de verkeerde plaats. Al 19 jaar speelt het. We zien een mooi stuk met veel wisselingen: komen ze tot elkaar of overheerst de boosheid. Het is een hele struggle. Gelukkig eindigt het met een omhelzing.
Het was een prachtige avond. Voor herhaling vatbaar.


Bedankt José voor de fantastische lessen en mooie voorstelling!

(verslag van Trees)

Op de site staan alle foto's van Expreszo gaat De Vloer Op

vrijdag 9 november 2007

Kwak is my name... Kwak is my fame

Onze nieuwste vriend Lucien mocht aan ons zijn macho kant laten zien in de training van gisteravond. In een stoer gesprek met een knappe intercedente zagen we een fantastische poging tot gorilla-gedrag. Lucien's lichaam wilde nog niet helemaal mee, maar zijn houding en taalgebruik brachten alle dames van de kook...

Hoe heet je? vroeg Jose.
Donny, zei Lucien
Jose keek even op haar papiertje: aha, Donny Kwakman?
Lucien (zonder enig moment te aarzelen): Kwak is my name... kwak is my fame

...

Geniaal. Vanaf nu hoort de Kwakman helemaal bij Expreszo toch? Onze sexuele fixatie is precies gelijk. Ik krijg het beeld van het kwakje van Donny in een reageerbuisje niet meer van mijn netvlies...

Wat een heerlijke therapie gisteren. Ik moet nog wel op herhaling; zit nog met een boel onverwerkte angsten en frustraties. Volgende week weer een groepssessie?

donderdag 8 november 2007

Het tegenovergestelde personage

Vanavond weer een avond de vloer op gehad. We begonnen met een snelle warming up, waarin we Jose verrasten met 'waar gaan de vingers heen.' We hopten met onze vingers van een obertraining in Alaska naar een tankstation in Den Haag, waar de pompbediende wel erg dubbelzinnig bezig was.

We maakten vervolgens omstebeurt in tweetallen het ontbijt klaar, maar wel met hele bijzondere ingredienten. We kregen namelijk ieder een getal mee, wat de mate aangaf hoeveel we iemand aardig vonden. Dus bij 1 was er weinig sympathie te merken, terwijl daar bij 10 een hele hoop te zien was. Mooi was de 3/ 2 van Larissa en Mieke. Ze stonden beide wel vrolijk het ontbijt klaar te maken, maar je kon merken dat ze niet erg op elkaars aanwezigheid hadden staan wachten, zeg maar.

Daarna waren we heel eerlijk tegen elkaar en benoemden we van onszelf en elkaar het personage waar we ons veilig bij voelden en waar we vaak inschieten tijdens een scene theatersport. Natuurlijk met de bedoeling om het tegenovergestelde personage daarbij te vinden en ook uit te spelen. Dat deden we in de vorm van een sollicitatiegesprek. Omstebeurt kwamen we bij Jose op gesprek om haar te overtuigen, in ons tegenovergestelde personage, van onze schoonmaak kwaliteiten. Schitterend om te zien hoe ook deze personages heel goed uit de verf kwamen. Zo zat er een zelfverzekerde Sandra, een supernuchtere Nirma en speelde Anne weer de oh zo foute macho man, die we in het weekend weg al even tegen kwamen, nouja, even, een hele avond en ochtend, zeg maar. Maargoed, dat terzijde. Trees was fantastisch excentriek en viel duidelijk op de mooie blauwe ogen van Jose. Daarmee kreeg ze haar zelfs aan het blozen ;-)

We sloten weer af met enkele 'De Vloer Op' scenes. Gedeeltelijk ook door ons zelf bedacht. Anne en Lucien (sorry, schrijf ik dat goed?) lieten een prachtige status wissel zien, in een scene waarin Anne de patient was, die volkomen herstelt was. De psychiater Lucien zag daarmee echter zijn geld weghollen. Uiteindelijk barste hij in tranen uit en vluchtte Anne snel weg.
Mariska en Noor hadden een vrouw neergestoken en spraken van te voren het verhaal af, dat zij aan de enorm nuchtere politieagente, jawel: Nirma, zouden vertellen. Nirma hield duidelijk de orde en wilde alleen de feiten horen. Dat Noor zich niet aan het verhaal hield, had er bijna voor gezorgd dat Mariska haar had neergestoken. Dat werd belet, maar er hing wel een ontzettende spanning en dreigende sfeer.
Als allerlaatste deze avond kleineerde Piet zijn vrouw Aukje tot op het hondse af. Vincent, de vriend die na twintig jaar weer eens langskwam, kon daar absoluut niet tegen en dat heeft hij laten weten ook. Het publiek wilde slagen zien, maar Vincent hield zich in. Hij verliet Aukje, die verbazingwekkend genoeg, goed vond wat Piet haar aan deed, en Piet met opgeheven hoofd.

De volgende keer willen we zoveel mogelijk met rekwisieten werken, dus neem maar zoveel mogelijk mee. En als je zaterdag 17 november wilt spelen, geef dit dan aan Anne door, dan geeft hij het definitieve rijtje aan Jose. En dilemma's zijn vast ook nog welkom!

Tot volgende week

zondag 4 november 2007

Weekend Expreszo Muziek Video

Ja een klein herdenkings videotje mag er dan toch wel in.
Het was toch wel gewoon erg erg leuk dus met foto's die er zijn gemaakt heb ik dan toch maar even een muziek videotje in elkaar gemonteerd. hopelijk is het wat



Dan nog even aandacht voor iets anders!
Laats kwam Larissa met het idee voor een groep op youtube voor alle mensen die soms filmpjes maken van de trainingen omdat anders iedereen ze verspreid posten.
Jammer genoeg had Larissa hier toen geen tijd voor maar ik heb voor ons dan een groep gemaakt. iedereen kan nu zich nu aanmelden voor de groep en filmpjes toevoegen (meld je dan wel even aan bij Youtube *wink*)
Dit is de link:

http://nl.youtube.com/group/Expreszohoorn

Veel groetjes Noor

zaterdag 3 november 2007

Wie wil er nog een compliment?

Vanmiddag hebben we met Nirma, Noor, Rachel, Larissa, Ljenna en Anne de uitreiking van Het Lokale Compliment 2007 extra elan gegeven.
We hadden allemaal onze verkleedkleren meegenomen, en bij de binnenkomst werd het publiek al verrast door een gratis knuffel die werd uitgedeeld door Rachel en Nirma. Sommige mensen werden daar wel erg enthousiast van...

Noor was een blinde dame die door een blindegeleideaap werd geleid. Ljenna en Larissa waren twee oude dametjes die de mensen naar de koffiecorner begeleiden. Soms pakte Ljenna een knappe oude man van Larissa af. Larissa stal de koekjes in haar handtasje. En toen zagen ze de man van de organisatie in smoking bij de deur:

OOOOOO! James Bond! Hier staan ze prachtig met 007 op de foto (let op het bevallige been van Larissa)

Daarna hebben we leuke scenes gespeeld tussen de presentatie-filmpjes van de 5 vrijwilligersorganisaties: een orka werd gered door de reddingsboot, iemand kwam met een bedorven boterham terug bij de voedselbank en nog veel meer... Echt leuk om te zien hoe ook de mensen van het publiek meedeed bij de handendoor en de bel/toeter scene.

Na een mooi volleybalverhaal over Spijkers op Laag Water zoeken in het IJsselmeer, nog een Assepoester in 60,30,15 en 7.5 seconden gezien. De Voedselbank won de eerste prijs.

Tot slot nog een leuke emotiebus met de prijswinnaars en zo kwam een einde aan een energieke leuke middag met veel lol.

Kijk op de site voor alle foto's van Het Lokale Compliment 2007
Ik kan alleen maar zeggen: goed gedaan meiden! (iemand anders nog een compliment?)

Nieuwsarchief