De Moordlustige...

we hebben een rustige warming up gedaan. lekker loskomen in de heupen en het lichaam. nog even de conditie getest, dat ging allemaal lekker!
daarna rondlopen. Rachel riep een emotie en dan moest je als een standbeeld staan en die emotie laten zien. niet overdreven maar echt. Je merkte dat het combineren van lichaam en gezicht niet altijd makkelijk is.
we hebben wat gedaan met het vergroten van typetjes rond the kring. een leuke stylist die steeds de volgende in prachtige vormen zette.



Met een handeling op stoelen voor de rest (3 per keer) kwamen hele leuke dingen uit. de haat spatte uit Linda's ogen en Vincent was gewoon eng. hij was helemaal aan het trillen. ook de anderen waren verschillend van emotie. het is leuk hoe je uit een houding, een gezichtsuitdrukking of een handeling van iemand anders zo'n reactie kan krijgen. een heel nieuw typetje ontstaat.
we hebben ook het uitvergroten gedaan door neutraal op te komen en dan een personage op te zetten. Zoals de hangjongere. drie mensen kwamen neutraal op. gingen staan en werden vervelende hangjongeren. dit ging dan verder in een korte scene tussen die drie. leuk want alles ontstond in rust zonder een woord te zeggen en toch was het interesant. zo hebben we moordlustige moordenaar gedaan, een chagarijnige clown en een nerveuse macho
tegenstellingen in een karakter. daar kwamen echt leuke scenes uit.



Doordat we wat in de karakters en emoties waren gekomen zijn we scenes gaan spelen. eerst met als suggestie een emotie en een locatie. Nirma was Woedend in een supermarkt. terwijl Hans heel blij geïntereseerd was. dat was echt een prachtige scene waarin het toneel goed werd gebruikt. zo waren Johan en Piet in het bos. Piet was verliefd op het bos en later bleek ook... op Johan. en Johan (die een prachtig blij karakter speelde) was zo enthiousiast over alles... maar vooral van Piet's Berken parfum.
ook werden er scenes gespeeld met alleen een locatie. twee leuke scenes tussen Noor en Vincent bij een oase waar Noor werd vermoord omdat ze niet naar de heilige stem van de hogere machten wilde luisteren. En een korte maar zeer krachtige scene tussen Ingwy en Linda op een kippenfokkerij waarbij Yngwie Linda probeerde te overtuigen van de lieve leuke kippen.
we hebben de avond afgesloten met een feestje (zoiets als de emotionele bus alleen dan op een feest). iedereen werd uiteindelijk doodgeschoten.

Rachel was in goede vorm. Dank voor de les!
Volgende week Expreszo bij de Stoomtram Hoorn-Medemblik! geen les! daarna van José

Rachel en de mannen

Donderdag kregen we les van Rachel.
Het was een speciale les dit keer, want er waren alleen mannen aanwezig.
Erik, Vincent, Piet, Johan, Anne, Ingwie en Hans waren van de partij.

We begonnen met een stevige warming up. Daarna stonden we in een cirkel waarin we elkaar emoties doorgaven. De emotie werd hierdoor steeds groter.
We liepen vervolgens door de ruimte en op het commando van Rachel vertoonden we emoties op verschillende niveau`s.

Vervolgens deden we een modeshow met emoties. We liepen neutraal op de catwalk, maar bij het stilstaan lieten we een emotie zien. Ook hierbij verschilden de niveau`s van de emoties.

Daarna begon het acteren. We mochten leuke scènes spelen met emoties. Het “publiek” gaf aan wie welke emotie speelde en met welk niveau. 1 tot en met 10.

Een kleine impressie:

Sergeant marinier, toch een ijzervreter, Anne was hopeloos verliefd. Ja, gebeurt wel vaker zou je zeggen. Maar Anne was verliefd op een antieke Leopard tank. Dit liet hij duidelijk blijken in een gesprek met kolonel Vincent. Die toch wel heel nieuwsgierig was naar Anne`s welbevinden. Anne wilde samen met Vincent naar de Ardennen rijden, om daar alsnog te sneuvelen. Uiteindelijk bracht Vincent de hopeloos verliefde Anne maar naar een militair hospitaal.

Ook Ingwie en Piet speelden een leuke scène. Piet was boos, niveau 7, en Ingwie was een beetje opgelucht. Piet was boos over eigenlijk alles. Vooral over de prijs van de vis in de vistent waar Ingwie werkte. Arme Ingwie gaf de groeten door aan de vrouw van Piet. Had hij niet moeten doen, want hierop volgde een boze tirade van Piet. Wat doe jij met mijn vrouw….
Ben jij diegene die…… enzovoort.

Verdrietige Erik en vrolijke Hans waren brandweermannen. Terwijl Erik verdrietig werd van een brandend huis, werd Hans hier wel vrolijk van. Hans sloeg door en spoot zelf Erik nat.

Sacherijnige Johan kwam zijn oude schoolvijand Ingwie tegen op een schoolreünie. Hier werd Johan zeker niet vrolijker van. Hij haatte Ingwie, die vroeger op school altijd rotgeintjes uithaalde. En nog steeds rotgeintjes uithaalde. Zo deed hij suiker in het bier van Johan.

We speelden ook soloscènes.
Hierbij moesten we beginnen in een emotie, maar eindigen in een andere emotie.

Erik die aan zijn vakantie begon in de auto, veranderde na een ongeval van een ontspannen persoon in een panische besluiteloze persoon.

Ingwie speelde jaloers toen hij zijn vriendinnetje zag zitten met een oudere man. Gelukkig werd hij opgelucht toen hij zag dat het haar vader was.

Johan was verdrietig naast de kist van zijn overleden vrouw. Al werd hij steeds bozer op deze vrouw.

Anne sluipte onzeker rond in de kamer van het meisje waar hij gek op was. Toen hij las in haar dagboek dat zij hem wel leuk vond en creepy, verliet hij haar kamer heel zelfverzekerd.

Een nogal verveelde Vincent legde aan een beetje hysterische Hans uit hoe spannend leven zijn goudvissen wel niet hadden. Hans was al 15 jaar lid van de goudvissenvereniging maar snapte nog niet veel van deze vissen.

De les werd vervolgd met een echte klassieke 3 in de pan.
Anne en Vincent speelden barkeeper en stamgast in een kroeg.

Na de vlakke scène werd deze overgedaan in drie emoties: angst, droefenis en jolig.
Het was mooi om te zien dat steeds dezelfde ijkpunten terugkwamen in deze scènes.

De les werd beëindigd met een verjaardagsfeestje vol met emoties. Bij het binnenkomen van een gast namen de aanwezige gasten de emotie van deze gast over.

De les was pas over na een denderend applaus voor Rachel. Die ons getrakteerd heeft op een mooie les met veel prachtige acteermomenten. Leuk om te zien en vooral leuk om te doen.
We hebben ons uitgeleefd met diverse emoties in schitterende scènes.

[verslag van Johan]

Nieuwe site

Ik heb onze site veranderd, zoals jullie kunnen zien. Dit was nodig omdat blogger onze manier van webloggen niet meer ondersteunt vanaf 1 mei. Ik heb gekozen om alles in de weblog layout te plaatsen, met de input van de PR commissie. De foto´s en een aantal andere zaken moeten we nog weer goed terugplaatsen. Als jullie teksten willen helpen aanpassen, laat het me even weten!

Test, test, test

Een nieuwe blog! Helemaal vernieuwd!

Was het nou een kameel of een drommedaris?

Na even lekker te strekken liet gisteravond iedereen zien hoe je nu precies ‘down’ gaat in Show Us How to Get Down, en daarna begonnen we snel aan een nieuwe versie van onze longform aangepaste harald. We kregen als suggesties: een pastaschepper, brandweer, paarden, graag willen zingen, oksel-krabben en Marokko. Iedereen associeerde er op los en toen begonnen we.

Boer Klaas (Anne) mijmerde in zichzelf en vroeg zich af of hij er goed aan gedaan had om met zijn gezin vanuit het te natte Nibbixwoud naar Marokko te emigreren om daar opnieuw te beginnen. Zijn vrouw Yvonne (Rachel) en dochter Ingrid (Noor) waren blij, al was Ingrid wat eenzaam, omdat de dichtsbijzijnde buren 240 km verderop woonden.

Daar, op de drukke markt van Marrakech, stonden Johan en Yngwie italiaanse pasta te verkopen, maar de zaken liepen niet heel goed. Een vrouw met zonnebril (Larissa) kwam langs en bleek de wereldberoemde operazangeres de Donna te zijn, die even probeerde anoniem vakantie te vieren, samen met haar stoere bodyguard Antonio (Piet met pilotenzonnebril die hem erg goed stond). Het bleek dat ze last had van oksel- en keelkriebel, en in Marokko was om een magische partituur te gaan zingen van de Ouverture Het Paard en de Drommedaris, waarvan maar één exemplaar bestaat. Gelukkig bewaakte Antonio deze met zijn leven.

Intussen had Ingrid een vriendin gevonden in het paarden-en-kamelenmeisje Azalea (Nirma) die net als zij heel graag zangeres zou willen worden. Vader Klaas wilde hen graag tevredenstellen en besloot om bij de Donna op bezoek te gaan om haar om hulp te vragen.
Toen hij bij de hotelkamer aankwam, stond de Donna nog onder de douche, en het aankleden en opmaken van deze primadonna duurde vrij lang ;-) maar het was wel een hele mooie scene... Klaas vroeg haar of hij de partituur zou mogen lenen, maar dat mocht ab-so-luut niet. De Donna werd er zelfs erg boos over en riep haar Antonio erbij, intussen luid roepend: “ik word aangerand!” Antonio gooide Klaas eruit, en die zon op een andere manier om de meisjes te laten zingen...

Het eerste stuk kabbelde wat, en duurde wat te lang voordat duidelijk werd wat nu precies de misdaad ging worden; daar moeten we nog extra op letten zaterdag. Maar goed; iedereen werkte nu samen naar hetzelfde doel. Na de pauze werd het beroemde stuk opgevoerd op de markt, met het paard (Erik met echt masker) en de drommedaris (nee; kameheeel!) Hans, met een pruik als bult op zijn rug (de andere was geamputeerd). Iedereen was komen luisteren. Klaas vermomde zich als drommedaris/kameel door ook een pruik op zijn rug te leggen en probeerde tijdens de opera de hoed van de Donna te pakken, waarin de partituur verstopt zat. Larissa speelde daar heel mooi mee door hem steeds uit te steken maar dan ook weer weg te halen...
Tijdens het rumoer van de rituele slachting van het paard en de kameel (gelukkig niet ook Klaas) kon moeder Yvonne de hoed pakken, met de partituur! Het was gelukt!

Ingrid en Azalea waren erg blij en iedereen was benieuwd wat voor magie het zingen ervan zou brengen, maar Antonio en Donna waren over de toeren. Gelukkig kwam de geniale detective Clouseau (Vincent) langs en zag direct dat er niet 1, maar 2 kamelen op het toneel waren geweest. In een vreselijke marteling dwong hij de pizzabakkers te bekennen wie het was geweest en stormde hij op de boerderij af, precies op het moment dat de meisjes de mooie opera gingen zingen...

Er werd zo mooi gezongen, dat Klaas ervan spijt kreeg en al zijn zonden ging bekennen, hij kreeg zelfs een hartaanval. Maar toen begon de echte magie te werken, en kwam hij weer tot leven, net als het paard en het kameel, die een grote schat meebrachten! De donna vergaf iedereen omdat ze zo graag bij de familie wilden horen en alles liep zo heel mooi af. In een laatste lied getiteld “jij en wij” werd de les van vanavond prachtig weergegeven: samen met je familie sta je sterk...

Weer een geslaagde longform, die wel wat langzaam op gang kwam. Maar verder werkten we goed samen naar hetzelfde doel, al was de ommezwaai van boer Klaas een beetje snel, en was het niet helemaal duidelijk hoe de diefstal nu precies in zijn werk was gegaan door Klaas, Yvonne en de marktkoopmannen.

We hadden nog wat tijd over, dus probeerden we het eerste gedeelte nog een keer. We kregen als suggesties: ninja’s, stiekem op facebook kijken, pepermolen en een vrachtwagen. We zagen de volgende karakters: leerling-ninja’s Rachel en Noor kregen les van hun ninja-meesteres: Antionette-san (Nirma). Een all-girl nederlandse ninja-school! Het bleek dat Antoinette hiermee wilde laten zien dat nederlandse vrouwen helemaal niet onderdoen voor die japanners.

Op de braderie van Piet kwam intussen de beroemde ninja meesters uit Japan aan. De oude mevrouw van Buffelen (Larissa) kwam bij dokter De Vries (Vincent) en zijn slijmerige assistent Henk-Pieter (Anne) om gerevalideerd te worden na haar vrachtwagenongeluk. Dokter de Vries gebruikte hiervoor een speciale techniek waarbij ze onder stroom werd gezet (op 13 zelfs!) maar dat zorgde ervoor dat mevrouw van Buffelen heel beweeglijk werd! Op de speciale ninja-stand veranderde ze zelfs in een moordende vechtmachine... Henk-Pieter bleek de onderdanige vriend van Antoinette-san te zijn, en hoopte dat zij niet net als eerder, die beroemde japanse meesters (Erik en Yngwie) zou gaan onthoofden...

Hoe dat is afgelopen zullen we nooit weten want toen was het tijd om nog wat te gaan drinken samen. Maar het was weer geslaagd, ook door de mooie muzikale ondersteuning van Luciën. Zaterdag gaan we de uitvoering doen! Spannend! Ik ben benieuwd hoe het zal gaan en wat nu precies de misdaad gaat worden en welke mooie karakters we gaan zien. Kiki, bedankt voor de leuke lessen. Tot zaterdag allemaal!

100% kans dat je nu het verslag leest. Daar is nog recent een interessant onderzoek over gedaan.

Ach, ach, ach.. Zo veel misdaad op een avond!

Ach, laten we beginnen met het verslag.

We hadden een korte opwarmer dit keer (meer tijd voor de Harold). In een kring moesten we opzeggen welk misdaad typetje we het leukst/interessantst vonden. Dit ging van de boeven van Pipo en de Ppppparelridder en de politieagenten van Flikken Maastricht.

Als die typetjes moesten we gaan lopen/bewegen/praten. Toen we dat hadden gedaan, moesten we de contra-typetjes doen.

Omdat vorige week niet alle scènes heel soepel liepen en om het wat met meer structuur te maken, is de Harold aangepast. Anne en Larissa als soort van regisseur. Zie hieronder:

We kregen interessante suggesties: prittstift, fysiotherapie, happylocromasie, Zuid-Afrika, huiskoe en spinnenfobie. Bij de associatieronde moesten we op de suggesties associëren: Nelson Mandela, harige poten, WK, gevangenis, leuke jongens, spieren, rare geluiden van een koe.. Veel associaties.

Bij de eerste scène kregen we Johan te zien die een politie-agent was die bijna tegen zijn pensioen was. Als laatste opdracht kreeg hij van Jan de commissaris te horen dat hij op een koe moest oppassen samen met het hulpje (nieuwe collega) Noor. Daar was Johan totaal niet blij mee. Bij het politiebureau waren Marjo en Hans hooligans die lekker luidruchtig waren in de cel.

Verder zagen we aan die kant boerin Gertruud die de eigenaar was van de koe Bertha (Marjo). De koe werd gemolken door de man Wil'm (waar Bertha zeer opgewonden van werd) en de snuit moest worden gepritt met de stift, maar.... die was bijna op! Het was de laatste stift! Oh oh.. wat nu?!

De andere kant zagen we professor Karel en professor Rudolf (Anne en Piet) die bezig waren met "De Uitvinding!" Rudolf kwam er achter dat de laatste ingrediënt kippenzweet was. De stagiaire Saskia (Nirma) vond uit dat de luchtigheid van de kippenzweet 1.9283790 was en dat maar zelden voor komt.

Als flashback zagen we hoe Saskia haar ouders (Vincent en Linda) vertelde dat ze naar Afrika ging. Naar dé professor en dat het een veilige school was, want volgens onderzoeken...

Ook als flashback zagen we hoe de professoren de conciërge (Yngwie) van de universiteit werd vergiftigd.

Om het kippenzweet te halen, moesten de professoren en de stagiaire naar de tante van Saskia naar haar tante en oom: Gertruud en Wil'm. Ze overlegden, maar ze wilden de kippenzweet niet zomaar geven. Zeker niet toen ze er achter kwamen dat professor Karel Stift als achternaam had. De zoon van de beroemde maker van de Prittstift. In ruil voor lijm, wilden wel kippenzweet geven, maar dat wilde Karel Pritt niet.

Omdat Wil'm, Gertruud, Jan en Hulpje bang waren dat de professoren en Saskia kippenzweet zouden stelen, hadden ze - onder leiding van de commissaris - allemaal lasers voor de kippen (Eric en Linda - de Romeinse witte kip en de Peruaanse bruine kip) bedacht.

Professor Rudolf had een apparaat om de lasers te misleiden. De zus van professor Karel - het hulpje- wisten waar de laserstralen waren. Saskia bewoog sexy onder alle laserstralen door als oefening om het apparaat te plaatsen, terwijl de professoren achter haar stonden.

Pauze.

De verjaardag van Bertha de Koe waar iedereen was uitgenodigd. Dit was het moment van inbreken voor Saskia. Terwijl iedereen feest aan het vieren was, ging Saskia richting de schuur en manoeuvreerde zich onder de laserstralen. Het was haar gelukt om kippenzweet te pakken en ging weer terug onder de stralen. Snel gingen de professoren, Saskia en het hulpje naar de schuilplaats. Nog even op zoek naar het pipet zoeken en net voor het moment waarbij het publiek zag wat er ging gebeuren met het serum, werd de scène overgeschakeld naar het politiebureau, waar Noortje gearresteerd was wegens verdenking met de professoren. Noortje beweerde dat ze het niet had gedaan en toen kwam Boris met..: De Vinger! (Hans) De martelende vinger!

Toen de marteling klaar was, ging Noortje weer terug naar de schuilplaats waar de professoren en Saskia de kippenzweet als laatste ingrediënt toevoegden. Het werd niet helemaal wat ze hadden gedacht, want er kwamen spinnen uit! (Jan etc.) "Neee!"schreeuwde Rudolf nog. Het leek er even op dat al het werk voor niks was geweest, maar professor Karel pritte de spinnen met het laatste pritt, waardoor de spinnen spinpritten werden.

Ondertussen had een hond (Vincent) Noortje gevolgd naar de schuilplaats en hij pakte de prittstift af. Eigenlijk was dit geen probleem, want de professoren hadden de spinpritten.

De professoren en Saskia gingen terug naar de boerderij waar de professoren zeiden dat Gertruud de stift mocht houden en dat er een oplossing was: de spinpritt. Nu was het aan Bertha of ze de spinpritt goed vond. Ze wikte en wegen en kwam met het antwoord "Jahh".

Een gelukkig einde waarbij een eindpresentatie was voor de pres om iets nieuws te presenteren: Spinpritt!

Volgende week laatste les van Kiki en tevens laatste les voor de voorstelling!

Tot dan!

Oh Harold!

Afgelopen donderdag begonnen we met the longform: the Harold. Aankomende voorstelling gaan we namelijk weer iets speciaals doen. Dit keer niet de Vloer op, maar de Harold. We kregen les van Kiki!

We begonnen met de opwamers: Waar zijn de vingers heen, alleen een andere versie. "waar gaan de vingers heen, waar gaan de vingers heen? Say what? waar gaan de vinger heen, waar gaan de vingers heen? De vingers gaan naar.... de maan!" "Bla, bla, bla" "Where is the second scene...."
Eins zwei drei was weer een lekkere warming-up. Categorieëntikkertje kwam ook weer aan bod: overleden acteurs, bloemen en acteurs met een sixpack!
Om in het thema te komen moesten we de standaard zinnen uit een misdaadfilm opnoemen. Ook moesten we standaard typetjes uit een misdaadfilm vertellen.

Na de warming up gingen we wat serieuzere dingen doen. We begonnen met z'n allen op een station waar ieder een verhaal moesten creëren. Twee reizigers richting Parijs, een werker bij de trein, vrouw die wist dat haar vriend op haar wachtte thuis, een man die naar de eiffeltoren moest om iemand over de reling te gooien (?)
Hierna bevond de helft van de groep in een supermarkt. De supermarkt trok wel rare mensen aan: oude, gehandicapte mensen aan.
De andere groep was in een studentenflat, waar de meeste studenten vrij duf op hun stoel zaten of hard studeerde totdat één student rennend de kamer binnekwam om daarna een sportdag te organiseren.

Daarna gingen we de Harold doen. Helaas konden we maar 1 harold doen, zodat niet de hele groep daaraan mee konden doen. Next time better.
De suggest transistorradio. Aan de groep was om eerst rond te lopen om associaties te vertellen rondom de suggestie. Daarna was het spelen in de volgorde: A1, B1, C1, groepscène, A2,B2,C2, groepscène, A3,B3,C3 en eindscène. De A1 scène werd gespeeld door Anne en Vincent en het ging over Vincent die in de kast zat bij Anne tijdens de tweede wereld oorlog. Het was een hele mooie, schattige (ze hielden elkaars hand steeds vast). Ze zongen de Wilhelmus en waren bang voor de Duitsers. B1 ging over twee Duitsers op een Nederlandse strand. Jan groef een kuil, terwijl Johan op het strand lag. Johan en Jan zaten wat Duits te praten toen ineens Larissa voorbij liep als een Pamala. Ze hield de wacht, terwijl ze af en toe flirtte met de Duitsers.
De C1 scène ging over de spullen verdelen van Opa. Rachel en Nirma verdeelden de spullen tot opgeven moment tante Gertruud langskwam om ook spullen te innen.
Toen kwam er een groepscène waarbij het om een feest ging. De batterijen van de radio werden verwisseld en de radio werd gemaakt. Toen de radio het weer deed en de muziek (Larissa, Noor, Rachel (?)) en de rest dansten. Zo was er een geweldig feest.
A2 ging over dat Vincent eventueel op de trein werd gezet. B2 ging over dat Larissa de Duitsers waarschuwde voor de vliegtuigen. Dit was alleen lastig, omdat Larissa een Franse was. C2 ging over dat tante Gertruud een soort beest was met rare geluidjes. Uiteraard werd er weer een groepscène gespeeld. Dit keer ging het over onnozele militairen, waarbij Larissa opeens een dansje maakte.
Bij A3 was er een tijd sprong gemaakt. Vincent werd op de trein gezet richting Polen en had daar het ergste gezien wat je kan zien. Anne maakte zijn excuses en wist niet waar Vincent op dat moment naar toe ging. Het was een mooie afsluiter: een knuffel als excuses. Het was echt een mooie scène.
B3 scène was kort, maar krachtig. De Duitsers en de Française stonden naast elkaar. Johan en Larissa de liefde verklaarden. Voor de kus werden ze doodgeschoten.
Bij C3 was er een rare twist waarbij tante Gertruud werd vermoord.

Veel instructies, goede adviezen, leuke scènes. Kortom, een leuke les!
Volgende week weer the Harold! Tot dan!